L

ter ad omnes. ⁊ p̄dicta per exempla declaratan. de conſue. c. fi. carta. ix. alias. viij. ꝟ. Petrus recitat. ⁊. ꝟ. dico ſubſtantialem. ⁊ licꝫ dictum ſit ꝙ cōſuetudo creet ius publicum. preſcriptio pͥuatum. eſt tamen dare caſuꝫ in quoconſuetudo creat ius pͥuatum. ⁊ tamen appellatur cōſuetudo non p̄ſcriptio. puta quandoapplicat̉ ad materiam que temꝑe non querit̉nec ibi poteſt cadere p̄ſcriptio ex defectu reqͥſitorum ad p̄ſcriptōnem. no. an. de cenſi. ꝑuenit. v. colū. ⁊. xiij. in pͥn.Conſuetudo vt locū habeat oportet ꝙ ꝓcedata tacito conſenſu habentis poteſtatē legis cōdende. no. an. de conſue. c. fi. x. carta .j. colū.Conſuetudine p̄ſtationis longi vel longiſſimitemꝑis an producat̉ ⁊ acquirat̉ obligatio perſonalis ad annuam p̄ſtationem in futurū fiendam. vide ſub verbo p̄ſcriptio. §. p̄ſcriptionotanti temꝑis.Conſuctudo ꝙ quis nō ſit pluralis in prebēdiſeſt laudabilis ⁊ ratōnabilis. vt no. inno. ⁊ io.an. in. c. fi. de cle. nō reſi. ad finem.Conſuetudo ꝙ canonicus nō inſtallatꝰ non habeat vocem in capitulo valet. Item valet cōſuetudo ꝙ nullus canonicus habeat voceꝫ niſi habeat p̄bendam. Sed hoſti. dicit ꝯtrariū.vt no. an. in. c. cum. m. de conſti. vltima cartaꝟ. q̄ ro an̄ hi.Conſuetudo laicorū concernens fauoreꝫ eccleſiarum ⁊ laicorum valet ⁊ ligat clericos abſqꝫalia ap ꝓbatōe pape. ſicut etiā valet lex imperatoris vel imperialis facta in fauorē eccleſiarum. Sed ſtatutū laicorū inferioruꝫ a pͥncipenon valet nec ligat clericos niſi ꝑ papam ſpecialiter approbet̉. no. io. an. poſt hoſti. ⁊ īno.in. c. fi. de ſolu. licet Bar. aliter dicat in. l. j. C.de ſum. trini.Conſuetudo iuriſdictōnem dare nō poteſt inferiori p̄lato ab epiſcopo deponendi aliquē clericum. vt no. io. an. de fo. compe. cum contingat. ad fi. ⁊ de arbi. cum dilecti. ⁊. C. de emanci. l. j. ⁊ no. glo. ix. q. iij. cōqueſtus. ⁊ vide ibiarchi.Conſuetudo nō requirit titulū ad p̄ſcribendū.ſecus in alijs p̄ſcriptionibus. vt no. inno. decau. poſſeſ. cum eccl̓a. ⁊ io. an. poſt hoſti. de p̄ſcrip. cum olim.Conſuetudo ꝙ vicarij eccl̓arum qͥ de iure dn̄teſſe ꝑpetui fiat tꝑales ⁊ ad nutū amouibl̓es n̄valet. vt in. c. j. de capel. mona. li. vj. ⁊ ibi no.glo. ſuꝑ v̓bo conſuetudine. poſſit tn̄ illi tex. reſponderi ꝙ loquit̉ in vicario p̄ſentato ep̄o etꝑ ip̄m inſtituto. qui nō poteſt etiā ex conſuetudine reuocari ad nutum p̄ſentantis. ſecꝰ forte eſſet in vicario deputato ꝑ rectorē ⁊ non inſtituto ꝑ epiſcopū. quia talis ex conſuetudine

poteſt reuocari ad nutum rectoris. vide ſb̓ ꝟbo. eccleſia. §. eccleſia ꝑrochial̓ debet. ⁊ ꝙ valeat conſuetudo ſentit io. an. in regula qui cōtra iura. de re. iur̄. li. vj. in mercurialibꝰ. ad fi.Conſuetudo etiam cōtra legem inducit̉ ſpaciox. annorū de iure ciuili. vt no. glo. in. l. de quibus. ſuꝑ verbo inuenta. iuncta glo. fina. ff. delegi. ⁊ hoc tenet Bartho. in. l. ij. C. que ſit lō.conſue. Et idem de iure canonico quando datur tacitus conſenſus eius qui poteſt illi iuriderogare. vt no. an. in. c. fi. de conſue. vij. carta. in. ij. colum. Iura autē canonica requirentia tempus. xl. annorū ad conſuetudinē inducendam cōtra ius cōmune. debēt intelligi qn̄non adeſt cōſenſus eius qui habet poteſtateꝫillud ius tollendi. vt qꝛ habens illam poteſtatem nō fuit p̄ſens in loco conſuetudinis. ſecuſſi p̄ſens fuit. vt no. in. d. c. finali.Conſuetudo autē ratōnabilis que nō eſt ꝯtraius. inducitur decennio etiā de iure canonicovt no. io. an. in. c. fi. de cōſue. li. vj. in glo. iij.Conſuetudo ꝙ epiſcopus ſolus ſine capl̓o pōtres eccleſie alienare non valet. vt no. glo. ⁊ inno. in. c. cum cauſa. de re iudi. ⁊ io. an. poſt hoſti. in. c. romana. ad finem. de ap. ſuper glo. p̄ſcripta. li. vj. in nouel. ⁊ idem no. bar. in autē.hoc ius. ꝟ. tertio dicebam. C. de ſacroſan. eccleſijs.Conſuetudine induci non poteſt ꝙ epiſcopusſine conſenſu capituli poſſit vnam eccleſiamalteri vnire vel rem eccleſie vnius etiā in cauſa licita alienare. vt no. ſuꝑ verbo. epiſcopus.§. poteſt epiſcopus cū conſenſu. ⁊. §. epiſcopus nō poteſt p̄ſcribere.Ontinentia cauſe non debet diuidi ſedcoram eodem iudice agitari. ⁊ quādoCdicatur eſſe continentia cauſe. vid̓ tex.glo. cy. bartho. ⁊ bald. in. l. nulli. C. de iudic̄.quod limitat an. in. c. fi. de iudi. ꝟ. oppono. etglo. j. de cau. poſſeſ. ⁊ ꝓpri. c. j. in vltīa oppoſitōe. ⁊ de ſeq̄ſ. poſſeſ. ⁊ fruc. c. j.Ontinue. qͣliter hoc v̓bum intelligēdūſit. vide ſub ꝟ̓bo p̄ſens.Ontra. ad quid teneat̉ qͥ ꝓmiſit vel iuArauit nō facere ꝯtra aliquē. vide ꝑ an.in. c. petitio. de iureiurādo.Ontrariorū vno ſolo poſito reliquū remouet̉. ff. de ꝟ. ob. l. hec ꝟba ille. ⁊. E.de teſta. l. nō codicillū. ⁊. ff. de diuor. l.fi. §.. finali.Ontumax dicit̉ ille qͥ citatus cōparulit ſed illicentiatꝰ receſſit. ⁊ tal̓ pōt dicinō ſolum verꝰ ſꝫ etiā maīfeſtꝰ ꝯtumaxquia talia iudicialia non poſſunt eſſe non manifeſta. no. an. de iudi. c. j. ꝟ. nota citatum. Fictus contumax dicit̉ qꝛ citatus ꝑ edictuꝫ non