L

ab excōmunicatiōe qꝛ pari paſſu ambulāt. no.Ro. ꝯclu. ccclxxxij. An autē ſit neceſſaria monitio vt excōmunicatio valeat ⁊ iuſta ſit. dicꝙ excōmuuicatio nō poteſt iuſte ferri niſi precedat monitio. quod eſt verū quādo ꝓfertura iudice ſecus ſi a parte. vt no. an. de cenſi. venerabilis. ⁊ an. de ſen. excō. c. ſacro. ⁊ debꝫ eētrina monitio ꝑ tex. de ap. cum ſpēali in prīcipio. ⁊ de ſen. excom. cōtingit. ⁊. c. ſacro. fallitquādo epūs monet in ſynodo. quo caſu vnicamonitio habet vim trine monitōnis qͦ ad penam iuſtam etiā excōmunicatōis. no. Ro. cōclu. ccccxxv. Item fallit quādo excōmunicatio imponit̉ nō ꝓ cōtumacia ſed ꝓ delicto. qͦcaſu nulla requirit̉ monitio. vt no. an. in. c. j.de exceſ. p̄la. quod dicit io. an. verum quādoexcōmunicatio fit ꝓcrimine notorio. ita dicitip̄e in. c. j. de offi. dele. li. vj. in nouel. ſuꝑ v̓boviolentijs. licet ſentiat ꝯtrarium in. d. c. ſacroIterū fallit quādo excōmunicatio imponit̉ acanone ip̄o iure tex. eſt de ap. reprehēſibilis.Item quādo fit ad defenſionē ex cōmunicantis ꝓpter bona ei ꝑ vim ablata. vt no. io. an.de ſen. excō. dilecto. li. vj. ſuꝑ v̓bo defenderein nouel. Item quādo ꝓ futuris delictis. no.io. an. de ſen. excō. ſacro. in pͥn. ſed Ro. dicitꝙ nō debeat aliquis excōmunicari niſi ſit perſonalit̓ monitus ⁊ apprehēſus. vel niſi impediat ꝙ nō poteſt ad eū citatio ꝑuenire. vel noticia citatōis que ad eū ꝑuenit cōſtituat eumverū ꝯtumacem. no. Ro. ꝯclu. cclxij. ⁊.cclxj.Alibi dicit rota ꝙ licet nullus ꝑſonalit̓ monitꝰ⁊ citatus excōmunicari debeat. ſi tn̄ ꝑ edictūfuit citatus in audientia ꝯtradictarū ſufficit.ſecus ſi in alio loco ꝑ edictum citet̉. no. Ro. ꝯclu. ccclxij. Alibi dicit ꝙ debeat p̄cedere legitima citatio vt in eius contumaciā poſſit ꝓcedi ꝑ audientiā ꝯtradictarū ad excōmunicatōnem. no. Ro. ꝯclu. ccclxxxij. Tu autē conclude ꝙ licet requirat̉ monitio ⁊ citatio vt excōmunicatio ſit iuſta. nō tamē vt ſit valida. īmoabſqꝫ monitōne ⁊ citatōne valet ſentētia excōmunicatōis licet iniuſta ſit. vt no. glo. de ap.reprehenſibilis. ⁊ de ſen. excō. romana. §. ſednec in ſpecie li. vj. ⁊ in. c. j. vt lite nō conteſ. inglo. fi. in fine. ⁊ inno. de cle. exco. miniſ. illud.Etiam fre. de ſe. cōſilio. xj. ⁊ an. in. c. fi. de preben. ⁊ in. d. c. veſtra de coha. cle. ⁊ ideꝫ ſentitdeciſio Rote cōclu. ccclxij. quod limita in ſententia que fert̉ ab ordinario. ſed ſi a delegatotunc ſi eſt iniuſta eſt nulla. nō Ro. cōclu. xxx.vj. Idem ſi fert̉ ab ordinario ꝯtra pͥuilegiumpape. vt no. inno. de exceſ. p̄la. c. ad quorūdāIdem ſi fert̉ ex eo ꝙ quis excōmnnicato participat. vt in. c. ſtatuimus. de ſen. excō. li. vj. c.cōſtitutōnem. e. ti. ⁊ li. Adde quo ad inſtātiā

.1ꝙ ſentētia excōmunicatōis nō requirit citatōnem quādo fert̉ cōtra cōtumacē ſicut nec reqͥrit̉ in ſentētia ꝯdemnatōis expenſarū. vt no.an. de iudi. c. j. ꝟ. oppono qͣrto. Item vbi apparet de cōtumacia nulla monitio eſt neceſſaria. no. hoſti. ⁊ io. an. de cenſi. venerabil̓. ⁊. d.c. j. de offi. dele. ſed ſentētia ſuſpēſionis ⁊ int̓dicti ſi fertur ſine cōtumacia nō valet niſi monitio p̄cedat. ſecus ſi ferat̉ ꝓ delicto etiam notorio. no. inno. ⁊ io. an. de exceſ. p̄la. c. j. vel ꝓdefenſione rerū ſuarū. d. c. dilecto quod loqͥt̉etiā de ſententia interdicti. ⁊ in caſu illius. c.nō requirit̉ monitio vt ibi no. io. an. in nouel̓.Citari debet qͥs quādo petit̉ declarari eum incidiſſe in canonē late ſentētie. iudex tamen debet hoc ſummarie cognoſcere. nō. Ro. ꝯclu.xij. vide omnino. sͣ. §. citatio ſicut nō requiritur in ſententia.Citatio requirit̉ ad abſolutoriā ab obẜuatōneiudicij que fert̉ cōtra cōtumacē. ſꝫ ad circūductionē edicti nō ē citatio neceſſaria qꝛ eſt leuisvel nullius p̄iudicij. vt no. an. de iudi. c. j. ꝟ.oppono quarto.Citatio an ſit neceſſaria ad miſſionē in poſſeſſionem ex pͥmo decreto q̄ fit cōtra cōtumacemvide ſub ꝟ̓bo contumax. §. cōtumax non pōtmulctari.Citatio an ſit neceſſaria quādo fit aliqua declaratio. vide ſub v̓bo declaratio. in pͥn. ⁊ sͣ. §.citari debꝫ quis quādo. §. citatio ſicut nec requirit̉ in ſententia.Citatio nō valet quādo fit ſimul cū monitiōe ꝑillum cui mādat̉ vt ticiū moneat ꝙ infra decedies beneficium dimittat al̓s citat eum ad curiam. no. ſpe. ti. de cita. §. j. ꝟ. ſed poteſt papa⁊ pe. more de offi. dele. cū pl̓es. li. vj. ad fineꝫ.Citatio licet ſit executa ſi tn̄ de executiōe nō eſtiudici ꝑ nunciū facta relatio. nō poteſt iudexꝯtra ſic citatū ꝓcedere ad aliquem actū tāqͣꝫcōtra contumacē. ⁊ licet poſt actū fiat relatioactus nō ꝯualeſcit. no. bartho. ff. qui ex cau. īpoſ. ea. l. hec autē. §. j. ⁊ de cōdi. ⁊ demō. l. ml̓tum. ⁊ no. inno. de offi. dele. cum contingat. ⁊bal. C. quomō ⁊ quādo iudex. l. ꝯſentaneumpenul. colū. in fine. hec vera niſi ꝑiculum eſſetin mora expectando relatōnem vel niſi iudexex aliqua p̄ſumptione credidiſſet parteꝫ citatam niſi nuncius nundū retuliſſet. vt no. bal.in. l. falſus. ff. de furtis.Citatio general̓ ad totam cauſam oꝑat̉ ꝙ reonō comparēte ꝓcedi poteſt vſqꝫ ad ſentētiamincluſiue ſine alia citatōe. ſed ſi ſemel compareat oportet eū poſtea citari ad reliquos actꝰ⁊ p̄dicta vera quādo lis agit̉ in loco longinqͦa domicilio vbi difficile eſt eum ad quemlibetactū citare. vbi autē lis agitat̉ ī domicilio rei