L

ꝓxime ſe. ⁊ vide ſub v̓bo contumax. §. contumax nō poteſt mulctari.Citatus ſi eſt ꝑſonaliter apprehēſus ⁊ citāti reſpondeat ſe nō venturum. vel nihil reſpondeat ⁊ nō compareat. vel malicioſe ꝓcuret ne citatio ad eum ꝑueniat. nō eſt vlterius citādusnec ad teſtium receptionē nec ad ſententiam.ẜm innoc̄. quod eſt notabile. no. Ro. conclu.cccxxxviij.Citatio ſicut nō requirit̉ in ſententia iuris vbipena ip̄o iure infligit̉. ita etiam nō exigitur inſentētia homīs penam iuris inferentis ſꝫ declarantis. quod intellige quo ad ꝓmulgatiōꝫſententie. ſed ſi vellet ad executionē ꝓcedere⁊ neget̉ factum ex quo pena a iure infligitur.tunc ad ſententiā declaratoriā illius facti exigit̉ partem citari. no. de ap. reprehenſibilis.⁊ io. an. ibidem cōtra pͥmum dictum tenet no.Ro. cōclu. lij. vbi dicit parteꝫ citādam eſſe qn̄petit̉ declarari eam incidiſſe in canonē late ſētentie. ⁊ vide duos. §. ꝓxi. ſequē. ⁊ vide ſb̓ ꝟbo declaratio.Citatio an nō requirat̉ ad ſententiā ſuꝑ notorio ferendam q̄ eſt mere declaratoria ſentētiea iure late. an autem in ꝓceſſu p̄cedente ſentētiam ſit pars citanda. vide an. de cohabi. cle.⁊ mul̓. veſtra. xj. colū. ⁊ generalit̓ an in notorio ſit neceſſaria citatio. vide ſub ꝟbo notoriū.§. notoriū an excuſet a citatōe.Citatō nō requirit̉ quādo executor gratie apoſtolice ẜm tenorem gratie ſe ꝑ teſtes informatde vita. moribus. conuerſatione. ac ſcientia ⁊cantu impetrantis. nō. Ro. ꝯclu. ccccxxiiij.Citatio nō requirit̉ quādo iudex recipit teſtesſuꝑ fama vel notorio vel ſuꝑ legitimatōne ꝑſone. no. an. de cohabi. cle. ⁊ mu. c. veſtra. xlviij. colum.Citatio nō requirit̉ quādo iudex ad ſui informationem ꝓcedit vt bonus vir. no. anth. ī. d.c. veſtra. xxxviij. colū. in pͥn. ⁊ plenius ꝑ eundem an. ⁊ inno. de p̄ſump. c. fi. ⁊ ꝑ io. an. ī clemen j. de offi. dele.Citatio rectoris eccleſie nō requirit̉ quādo eccleſia ſua alteri eccleſie vnitur. tex. eſt ī clemē.ſi vnaʳ. d̓ re. eccle. nō alie. ſecus ſi ip̄a eccl̓a ſeubona eius dimēbrant̉. no. io. an. in. cle. predicta in glo. ſuꝑ v̓bo defenſor. ⁊ idē tenet Ro.conclu. cccxxj.Citatio non requirit̉ ad videndum articulosadmitti. ſi pars fuerit citata ad dicendum cōtra ⁊ dixit contra. quia nō intereſt ammodopartis exquo exceptōnes ſuas dedit. ſꝫ appelare poteſt quia iudex exceptiōes ſuas repellit. nō. Ro. ꝯclu. xc.Citari non oportet ad actum niſi illum qui exactu ledi poteſt. ⁊ qͥ ſi preſens eſſet cōtra acta

dicere poſſet. ⁊ vtrūqꝫ copulatiue requiritur.ff. de adop. l. nam ita diuus. ⁊ de ven. inſpi. l..§. denūciari.Citari non oportet violentum ad delatōem iuramenti quod aduerſario ſuo in eius odiumdefertur. ſecus in alijs iuramentis. nō. Rotacōclu. cclxxxvij.Citatio non requirit̉ ad appellatiōem interponendam nec ad apoſtolos dandos quia ſuntactus iudiciales. no. Ro. ꝯclu. cccxxj.Citatio nō requiritur quādo pͥuilegium vl̓ diſpenſatio cōceditur. no. an. de confir. vti. vl̓ inuti. c. cum dilecte. ⁊ de filijs preſ. c. veniēs. iij.colum. in fine. Ideꝫ quādo pͥuilegium conceſſum innouatur in curia. ſecus ſi extra curiamex ſpeciali commiſſione fiat innouatio ẜm hoſtien. vt no. an. in. d. c. cum dilecte. ſed glo. inl. nam ita diuus. ff. de app. dicit partem citandam quando reſcriptū impetratur ex quo aliter ledi poſſet. ⁊ idem ſentit bar. ibidem.Citatio an vitietur ſi executor citatōis errauitin nomine citandi. vide ſub verbo error in nomine.Citatio non requiritur ad interlocutoriā ferendam. ⁊ valet talis interlocutoria licet ſit iniuſta ẜm Inno. vt no. Ro. conclu. xc. niſi ab illa interlocutoria fuerit appellatum. ẜm inno.Et hoc quod dictum eſt ꝓcedit in interlocutoria nō habēte vim diffinitiue. ſecꝰ ſi vī diffinitiue habeat. vt quia decidit artitulum de qͦprīcipaliter agitur. nō. Ro. cōclu. ccccvj. Itēſecus ſi interlocutoria contineat aliud dari vl̓fieri vt ex ea pars poſſit ledi. vt no. Bar. in. l.nec quicqͣꝫ. §. vbi decretum. in pͥncipio. ff. deoffi. proconſu. ⁊ le. Sed an. tenet ꝙ in omī interlocutoria requiritur citatio partis. dic vtip̄e no. de procu. auditis. ꝟ. oppono ſcd̓o.Citatio partis ſicut non requiritur ad validitatem ſententie excommunicatōis. vt no. anth̓.de cohabi. cleri. veſtra. xlj. colum. ꝟ. nunqͥdautem omiſſa. ita nec requiritur citatio ad ſententiam abſolutoriam ab excommunicatōne.quod eſt verum ſi excommunicatio facta fuitex officio iudicis. ſecus ſi ad inſtantiam partꝭ.notat gloſa. xj. q. iij. excommunicatos. licꝫ autem pars ſit vocanda hoc vltimo caſu. ſi tam̄non vocetur abſolutio tenet. no. io. an. de ap.qua fronte. ⁊ idem tenet anth̓. ibidem. ꝟ. quomodo an licet. Inno. aliter dicit de offi. dele.e. prudentiam. §. ſexta. ſuper verbo maliciamSed Ro. dieit ꝙ excommunicatiōis ſentētialata ex falſa cauſa ⁊ non ſeruato iuris ordinevalet mero iure no. Ro. conclu. ccclxij. ꝟ. ij.quod intelligit Rota premiſſis tribus citationibꝰ. ⁊ ſicut ſnīa excōicatōis lata ex falſa cā etētia abſolutori-