A
attēptati. noͣ. an. d̓ eo qͥ mit. in poſ. c. cū veniſſent. ꝟ. oppono ꝙ papa. ſꝫ Ro. dicit ꝙ attēptata poſt appellationē a diffinitiua nō reuocant̉ ꝑ moduꝫ attēptati poſt appellatiōeꝫ dedeſertā: qn̄ de deſertiōe apparet ex actis. ſecꝰſi deſertio egeat alia ꝓbatiōe. lꝫ aliquibꝰ viſūfuerit: ꝙ cū exceptio deſertionis ſit p̄iudicialis petitiōi attēptatoꝝ: ꝙ d̓ illa exceptiōe eētan̄ oīa cognoſcēdū noͣ. Ro. ꝯclu. x. vide oīno.jͣ. ſb̓ ꝟbo executio. §. executio facta pēdēte.Attēptata pēdēte tꝑe appellādi reuocāt̉ ꝑ viāattēptati ſicut ſi poſt appellationeꝫ attēptataforent. fallit in ſnīa excōicationis qͥ lata an̄ appellationē nō reuocat̉ ꝑ viā attēptati ſꝫ egetabſolutionis iudicio ẜm Io. an. noͣ. Ro. ꝯcl̓.dccxxx. ꝟ. de ſcd̓o. p̄dicta ītellige ī attēptatꝭpēdēte tꝑe. x. dieꝝ a die ſnīe. Sꝫ attēptata p̄dictos. x. dies a die ſnīe an̄ appellatiōem q̄ tn̄poſtea fuit īterpoſita infra. x. dies a die ſnīe:n̄ reuocāt̉ ꝑ viā attēptati ſꝫ ꝑ viā iniuſticie ſicdocto de iniuſticia ī appellationis cauſa. no.Ro. ꝯclu. clxxxij.Attēptata ꝓ executiōe ſnīe excōicationis poſtappellationeꝫ ab ip̄a ſnīa interpoſitam. putadenūciatio aggrauatio ⁊ reaggrauatio. nonreuocātur ꝑ viā attēptati qꝛ ſpeciale ē in ſnīaexcōicatiōis ꝙ appellatio eā nō ſuſpēdit. noͣ.Ro. ꝯclu. ccccviij. vide an. in. c. bone. d̓ app.Attēptata pēdēte cauſa reſtitutiōis ad appellādū: reuocāt̉ ꝑ viā attēptati. id̓o multo fortiꝰī attēptatis poſt reſtitutiōeꝫ ꝯceſſam ⁊ an̄ appellationē īterpoſitā. durante tn̄ tꝑe appellādi. fallit ī attēptatꝭ circa cēſuras eccl̓iaſticas.nō. Ro. ꝯcl̓. ccclxij. ſed ꝯtrariū pͥmi dicti. noͣ.Ro. ꝯclu. ccccxxvij.Attēptata lite pēdēte ꝑ iudicē a qͦ an̄ appellationē a grauamīe īterpoſitā. nō p̄n̄t reuocari ꝑiudicē ad quē ꝑ viā attēptati. ſecꝰ ſi forent attēptata poſt appellationē vel inhibitionem.noͣ. Ro. ꝯclu. ccclxxij.Attēptata poſt appellatiōem interpoſitā antediffinitiua ſnīaꝫ. nō reuocāt̉ niſi in euētū veritatis cauſe appellationis: ſcꝫ ꝓbata veritatecauſe appellatiōis. idē in attēptatis pꝰ appellationē exͣiudicialiter interpoſitā. p̄dicta ītellige niſi appellans obtuliſſet ſe ꝓbaturū cauſas gͣuaminis ⁊ nō fuit admiſſus. qꝛ tūc ꝓ reuocatione attēptatoꝝ ſufficit ꝓbare cauſaꝫ legitimā fuiſſe exp̄ſſam: ⁊ ſe obtuliſſe ꝓbaturū⁊ nō fuiſſe admiſſum. fallit ī appellatiōe etiaꝫexͣiudicialiter interpoſita ſuꝑ electionibꝰ cathedraliū vel regulariū eccl̓iaꝝ. qꝛ tunc qͥcqͥdſit ꝯtra ⁊ poſt appellationē emiſſam ex cauſaꝓbabili lꝫ nō oblata ꝓbari: ē ipſo iure nulluꝫnoͣ. Ro. ꝯclu.cccxxxvij. vide plene ꝑ an. ī. c.bone. d̓ appel. vbi plene tractat materiam at-
temptatorum.Attēptata ꝑ iudicē vel ꝑtē poſt appellationeꝫexͣ iudiciū interpoſitā an̄ notificatiōeꝫ eiuſdēeis factā: nō reuocant̉ ꝑ modū attēptati ꝓpt̓iuſtā ignorantie cauſam. noͣ. Ro. ꝯclu. cxcvijvide an. in. c. bone. de appel.Attēptata ꝑ actorē lite pēdēte poſt mortē rei ⁊poſſeſſoris. pn̄t peti reuocari ꝑ ſurrogatū adius ⁊ litē defuncti. iudex tn̄ nō ad inſtātiā ip̄ius ſurrogati ſꝫ ex mero et puro officio debetilla attēptata reuocare: faciēdo poſſeſſionemcū fructibꝰ reſtitui. q̄ poſſeſſio nō dabit̉ ſurrogato. ſꝫ manebit vacua donec lis fuerit finita.Attēptata āt poſt tertiū nō p̄t ſurrogatꝰ petere reuocari ꝑ viā attēptati. qꝛ nūqͣꝫ fuit lis int̓illos duos. ſꝫ actor qͥ ſemꝑ fuit ī lite: bn̄ p̄t dictam reuocatiōeꝫ petere. noͣ. Ro. ꝯ. cccxciiij.Attēptatū dici nō p̄t ſi actor qͥ obtinuit ī poſſeſſorio ītrauit poſſeſſionē ꝓpria autoritate proexecutiōe ſnīe: lꝫ petitoriū tūc penderet. ideoꝑ viā attemptati nō poſſit peti reuocari talispoſſeſſio. noͣ. Ro. ꝯclu. cccc. ꝟ. ſꝫ pone.Attēptatū an dicat̉ id qd̓ iudex facit ꝓ execution ſnīe a qͣ fuit appellatū: ſi appellās nō certificauerit iudicē de ꝓſecutiōe facta ī termīoſibi aſſignato. vide ſub ꝟbo executio. §. executio ſnīe nō impedit̉.Attēptata lite pēdēte nūqͣꝫ veniunt reuocādaad inſtātiā illiꝰ ꝑtis d̓ cuiꝰ iure clare nō cōſtatp̄ſertim qn̄ reuocatio tendit ad reſtitutioneꝫpoſſeſſiōis bn̄ficij: ne det̉ vicioſus ingreſſus.noͣ. Ro. ꝯclu. clv. qd̓ ītellige qn̄ notorie ⁊ clare ꝯſtat de non iure ſuo. nō. Ro. ꝯclu. clv. eotn̄ caſu pōt iudex reuocare ⁊ ex ſuo mero officio nō ꝓmoto. non vt ꝑti de cuiꝰ nō iure ꝯſtatreſtituat̉: ſꝫ vt tertio ꝯferat̉. noͣ. Ro. ꝯcl̓. xiiijin fi. ⁊ noͣ. an. in. c. bone. de appel.Attēptata lite pēdēte nō pn̄t peti incidenter reuocari. ī qͣ petitiōe ⁊ reuocatione attēptatorūꝓcedit̉ nullo iuris ordine ẜuato: cū iudex exmero ſuo officio p̄t ea in p̄ſtinum reuocare. ⁊reqͥrit̉ vt agēs ꝓbet titulū. noͣ. Ro. ꝯclu. xiiijnoͣ. an. in. c. bone. de appel.Attēptata lite pēdēte ſi quis petat reuocari incauſa beneficiali: ſufficit ꝙ ꝓbet ſe poſſediſſetꝑe litis inchoate: ⁊ ea pedēte ſpoliatū fuiſſelꝫ aliter poſſeſſionē ſuā nō coloret. qꝛ hͦ interdictū ē magis pͥuilegiatū qͣꝫ interdictū vn̄ vi.ratio ē. qꝛ hic offendit̉ iudex ⁊ ꝑs. ſed ī interdicto vnde vi ibi ꝑs tm̄. noͣ. Ro. ꝯclu. xiiij. etnoͣ. an. in. c. bone. de appel.Attēptata poſt appellatiōeꝫ ī ꝑtibꝰ ad curiā interpoſitā: pn̄t peti reuocari nō obſtāte litis cōteſtatione facta ſuꝑ appellatiōe. qꝛ ī quacūqꝫꝑte iudicij pōt talis reuocatio peti. ⁊ ante oīadebet expediri. noͣ. Ro. ꝯclu. clxxx.O
b 4