U
Rgumētū a ꝯtrario ſenſu nō habet locum qn̄ eēt ꝯtra alia iura. noͣ. glo. d̓ fo.cōpe. c. ſignificaſti. al̓s validū ē. d̓ hisq̄ fiunt a pla. cuꝫ apl̓ica. ⁊ vide an. in. c. publicato. ad fi. de elec.Argumētū a cōiter accidētibꝰ ē validū ī materia ꝓbationū. noͣ. ꝑ gl. ⁊ Butri. Bar. ⁊ Bal.in. l. neqꝫ natales. C. de ꝓbati.Argumnētū a cōtrario ſenſu habet locum qn̄ ſumit̉ a ꝟbis diſpoſitiuis. vel ex ꝟbis a qͥbꝰ ſumitur cauſa finalis. ſecus ſi impulſiuis ꝟbis.Itē ſecus qn̄ ſumit̉ a ꝟbis modalibꝰ vel narratiuis vl̓ ab vna cā finali tm̄ vbi cauſe ſūt plures. noͣ. an. de elec. publicato. ad finē.Argumētuꝫ a ſeq̄la abſurditatis ſiue vt euitet̉abſurditas. ē validū in iure. vt patꝫ de p̄ben.dudū. §. ꝯſiderantes. li. vj. in tex. ⁊ glo. ⁊ noͣ.Io. an. in. c. qͣꝫuis enī. e. ti. ⁊ li. ī nouel. ⁊ patꝫff. de nego. geſ. l. pomp̄. ſcribit.Rma inſignia alicuiꝰ an alter poſſit ſibi aſſumere ⁊ deferre. vide an. in. c. dilecta. de exceſ. p̄la.Rticulꝰ datꝰ ꝑ agentē interdicto recuꝑande in qͦ dicit ſe bn̄ficiū qͦ ſpoliatusfuit: canonice ⁊ legitime poſſediſſe. debet admittilꝫ articulās ꝓducat ſuā inſtitutionē. nec dicat ꝑ quē fuit inſtitutꝰ. qꝛ poſtea intermīo dato ad ꝓbandū poterit inſtitutiōemſuā ꝓbare ꝑ ſcripturā vel teſtes Satis enī inarticulo expͥmit colorē eo ipſo ꝙ dicit ſe canonice inſtitutū: p̄ſertim qꝛ dictꝰ articulꝰ nō eſtobiectꝰ. ſꝫ de iure datꝰ. ideo nō reqͥrit tam exactā ſpecificatiōeꝫ noͣ. Ro. ꝯcl̓. ccxlviij. ⁊ noͣ.an. d̓ reſti. ſpo. c. ī lr̄is. xiiij. colū. ꝟ. ex his decidit̉. ⁊ vide ſb̓ ꝟbo error. §. iudex recipiēdo.Articuli de p̄ſcriptiōe exceptiōis dati ꝑ decanū vel capl̓m ꝯtra ep̄m viſitātē: nō ꝯcluduntnec admitti debēt niſi ī eis det̉ d̓ alio p̄lato qͥhmōi iuriſdictioneꝫ ꝯtra ep̄m p̄ſcribit. vel ꝙilli ſcꝫ decanꝰ ⁊ capl̓m p̄ſcripſerīt ꝙ alteri p̄lato ſubſint. noͣ. Ro. ꝯclu. ccxxxiij. idē dicit an.de p̄ſcrip. auditis. vj. colū. ꝟ. oppono ꝙ nonArticuli dati ſuꝑ p̄ſcriptiōe ſūt ꝯclu (poſſitdētes eoip̄o ꝙ articulās dic̄ ſe legitime p̄ſcripſiſſe: lꝫ nō dicat ꝙ ꝑ. xl. annos. noͣ. Ro. ꝯcl̓.ccxlviij. ⁊ lꝫ nō dicat ꝙ tl̓i titulo poſſidet noͣ.an. de reſti. ſpo. ī lr̄is. xiiij. colū. ꝟ. ex his deciArticuli male ſpecificati ī pͥma inſtātia (dit̉.pn̄t meliꝰ ſpecificari in ſcd̓a. ⁊ nō dati in pͥmapn̄t dari in ſcd̓a. noͣ. Ro. ꝯclu. xxxv. vide. l. ꝑhāc. C. de tēp. app.Articuli ī materia obiectiua nō debēt admittiniſi exacte ſpecificēt̉. ideo excipiēs ꝙ bn̄ficiūreſignatū ꝑ adu̓ſariū idē aduerſariꝰ poſt reſignationē tenuit ⁊ fructꝰ ꝑ ſe vel ꝑ aliū ꝑcipitnō audit̉ niſi illū aliū expͥmat ⁊ d̓ mādato eiꝰ
ſpecifice det. ⁊ idē in obijciēte ꝯtra pͥmū impetrātē de ꝯſūptiōe gr̄e ſue ꝑ acceptatiōeꝫ alteriꝰ bn̄ficij ꝑ ſe vel ꝑ aliū factaꝫ. noͣ. Ro. ꝯclu.Articuli i materia obiectiua lꝫ re (ccxlv.quirāt exactā ⁊ magnā ſpecificatiōeꝫ termīorū. ſcꝫ noīs. loci. ⁊ tꝑis. ⁊ aliaꝝ. circūſtātiarūde qͥbꝰ in. l. libelloꝝ. ff. de accu. tn̄ de neceſſitate nō reqͥrit̉ ſpecificatio diei ⁊ hore dūmodomēſis ⁊ annus bn̄ ſpecificēt̉: niſi dies et horaeſſent de ſubſtātia materie ī articulis deductenoͣ. Ro. ꝯclu. ccxlvj.Articuli nō dicūt̉ obiectiui ſꝫ de iure ꝑtis: qn̄tēdūt ad purificandū ⁊ implendū gr̄aꝫ articulātis. lꝫ directe ⁊ pͥncipaliter inferāt ius alteriꝑti nō cōpetere. tūc ergo dicūt̉ obiectiui qn̄ ꝑeos nō docet̉ pͥncipaliter nec in ꝯſequētiā deiure articulātis. ſꝫ pͥncipaliter docet̉ de nō iure alteriꝰ ꝑtis id ē aduerſarij. noͣ. Ro. cōclu.xxviij. vide oīno Old. ꝯſilio. cxv. ⁊. clxxxvij.ac. clxviij.Articuli dati ī certū caſū ⁊ euentū: ſi ille caſusnō euenit. nō ſūt admittēti: qꝛ ꝓbati non releuāt. dꝫ gͦ articulās expectare illū euētuꝫ ī quēdedit. anqͣꝫ ad ꝓbādū admittat̉. noͣ. Ro. ꝯcl̓.Articulās p̄t formari ꝑ ꝟba iuris. (clxv.lꝫ cautiꝰ ſit fieri ꝑ ꝟ̓ba facti qͦ ad teſtē vt clarius ꝓbet teſtis. noͣ. de reſti. ſpo. in lr̄is. xiiij. colū. ꝟ. ex his decidit̉.Articuli ꝯtra qͦs excipit̉ ꝙ nō ſint admittendipn̄t admitti ſaluo iure imꝑtinētiū ⁊ nō admittendoꝝ. ⁊ ita hꝫ cōis practica ꝓpter lites abbreuiādas. noͣ. Io. an. de offi. dele. cū ꝯtingitArticuloꝝ v̓ba ⁊ etiā poſitionū. debēt (in fi.ītelligi ꝓut ruditer ꝓpoſita ſūt ⁊ ꝓut vis ſeunatura ꝟboꝝ de facto importat. non aūt recipiūt intellectū a natura ſubiecte materie: neca iuris īterp̄tatiōe. vt noͣ. an. in. d. c. fraternitatis. de teſti. iij. carta. ꝟ. ex p̄dictis. pōt decidi alia q̄ſtio. ⁊ idē noͣ. Io. an. in. c. cū ioh̓es. d̓fi. inſtru. ſuꝑ v̓bo vnica tm̄ venditio.Sſecutꝰ ſiue adeptꝰ d̓r qͥs bn̄ficiuꝫ. qn̄titulū habet ſiue ius ī poſſeſſiōe bn̄ficijſi aūt hꝫ ius tm̄: non d̓r aſſecutꝰ nec adeptꝰ bn̄ficium. ſꝫ ius ī bn̄ficio. vt ptꝫ ī. c. ne captāde. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. vbi tex. ponit iſtaduo ꝓ diu̓ſis: aſſequi bn̄ficiuꝫ: et aſſeqͥ ius inbn̄ficio. ⁊ ibi noͣ. Io. an. ī ꝟbo tuipſe. ī nouella. fateor tn̄ ꝙ ꝟbū aſſecutꝰ: pōt verificari inaſſecutiōe iuris etiā ſine poſſeſſiōe. vt ptꝫ ī. c.ſi is cui. ⁊ ī. c. ſi pauꝑ clericꝰ. de p̄bē. li. vj.Ttemptata lite pēdēte reuocāt̉ etiampoſt mortē attēptātis. noͣ. Ro. ꝯcl̓. liiij⁊ vide ſub ꝟbo iudex. §. ſnīa. §. appel.Attēptata poſt appellationē legitima nō validant̉. lꝫ appellatiōi poſtea deferat̉ vl̓ ei renūcietur. imo adhuc p̄n̄t peti reuocari per viam