U

Appellatio ſi ē deẜta vl̓ ab initio nll̓a (qꝛ poſtdecē dies īterpoſita) non p̄t valida ſnīa ꝓ appellāte fieri. imo dꝫ ſnīa executiōi mādari nōobſtāte ꝙ ꝑ talē iudicē appellatiōis talis fuitip̄a ſnīa reuocata. qꝛ nll̓aꝫ habuit iuriſdictionē reuocādi. vt ī cle. ſi appellatiōeꝫ. d̓ app. hͦveꝝ niſi iudex appellatiōis ꝓnūciet ſe cōpetētē iudicē. ⁊ tp̄s fatale lapſū nō eē. qꝛ tūc fac̄ ſeiudicem ⁊ valet ſnīa reuocatoria pͥme. vt noͣ.an. in. c. ex tenore. de ap. penul. colū. ad fineꝫ.Appellatione deẜta an reuocet̉ executio factaappellatiōe pēdente. vide ſb̓ ꝟbo executio faAppellatiōeꝫ deſerēsª Icta. §. executio pēdētevel ei renūciās. nō intelligit̉ renūciare iuri attēptatoꝝ ei q̄ſito ꝯtra attēptātē poſt ip̄aꝫ appellatiōeꝫ. noͣ. an. d̓ eo qͥ mit. ī poſ. c. cū veniſſent. ꝟ. opponit̉ ꝙ papa.Appellatio deſerit̉ duobus modis. tacite ꝑ lapſū fataliū. ⁊ exp̄ſſe ꝑ renūciatiōeꝫ appellationis. noͣ. ī cle. ſi appellatiōeꝫ. d̓ ap. ī glo. iij.Appellās a gͣuamīe lꝫ poſtea appellet etiam adiffinitiua. nō ītelligit̉ pͥme appellatiōi renūciaſſe. qꝛ gemīata appellatio nō nocet. vt glo.Appellās ſi ſcd̓a vice (ī cle. j. de do. ⁊ ꝯtu.appellat ab eadē ſnīa vl̓ gͣuamine. tenet ſcd̓aappellatio nō pͥma. noͣ. d̓ ap. c. dilectꝰ. ꝑ an. ꝟſi quō appellat. Cuiꝰ ꝯtrarium tenet archi. etBar. cuiꝰ opini. tene̓ dic̄ an̄. ibi ī fi. ꝯſultiꝰ eē.Appellatiōi tacite renūciare videt̉ qͥ ad aliū iudicē aliqͥd īpetrat ſuꝑ cā vel re ꝓ qͣ appellauitnoͣ. Innoce. d̓ reſcpͥ. ex ꝑte g. vide an. d̓ ap. c.Appellatiōi tacite renūciat ille (ſollicitudīeꝫqͥ pꝰ appellatiōeꝫ a gͣuamīe ꝓcedit corā iudice a qͦ. d̓ offi. dele. c. gratū. etiā ſi ꝓteſtet̉ ſe abappel. nō velle recede̓ ſꝫ eā ꝓſeqͥ. de app. ſollicitudinē. niſi ille ꝓceſſus fiat ad docendū autad iuſtificādū gͣuamē. vt ptꝫ d̓ app. ſi a iudiceli. vj. ī glo. ml̓ta tn̄ ſūt ꝑ q̄ appellatiōi nō renūciat̉. vt noͣ. e. ti. c. ꝑſonas. ⁊. c. ſepe. vide. jͣ.. §appellationi renūciare ītelligit̉.Appellatiōi exp̄ſſe renūciās. ītelligit̉ etiā nullitati renūciaſſe. qꝛ nullitas īcluſa tacite in appel. ē acceſſoriū ad ip̄aꝫ appel. qd̓ noͣ. ita dicitBal. ī. l. i. C. d̓ ſen. ex ꝑicu. reci. vide Fran. d̓zabo. ī cle. ſi appel. ī fi. d̓ app. Predicta intellige qn̄ appellās vult vti nullitate īcidēter īcluſa ī appel. Sꝫ ſi vult nullitatē pͥncipalit̓ deducere pͥma n̄ obſtāte. nō renūciat appel. vt ptꝫ īl. ſi exp̄ſſū. ff. d̓ app. vbi deſertio appel. non p̄cludit viā nullitati. ⁊ tn̄ deſertio hꝫ ī ſe tacitārenūciatiōeꝫ. vt noͣ ī cle. ſi appel. d̓ app. in. iijglo. ⁊ hͦ tenet do. an. ī. e. cle. ſuꝑ glo. fi. q̄ idemſentit. ⁊ idē vult Bar. in. d. l. ſi exp̄ſſuꝫ. ⁊ do.an. ī. c. dilecto. d̓ ap. vide d̓ ſen. ex. licet. li. vj. īij. glo. ⁊ qd̓ noͣ. domi. de ſctō gemy. ſuꝑ ea. etdicit ibi Io. an. ſuꝑ v̓bo ꝓſequāt̉ ī nouel. ꝙ

nō ſolū deſerēs ſꝫ etiā exp̄ſſe vel tacite renūcians appellatiōi p̄t nihilominꝰ ꝓſeqͥ nullitatēvide ibi oīno lapū. qͥ limitat hͦ dictū qn̄ agit̉ d̓fauore aīe. qͦ caſu renūciās appellatibi audit̉ſuꝑ nullitate. al̓s ſecꝰ ẜm eū.Appellatiōi lꝫ qͥs videt̉ renūciare ꝑ actū affirmatiuū corā iudice a qͦ geſtū. nō tn̄ ꝑ actū ſonantē ī pati. noͣ. Inno. de reſti. ſpo. cuꝫ olim.⁊ do. an. de fi. p̄ſ. c. veniēs. in. iij. colū.Appellatiōi renūciare ītelligit̉ qͥ iudicē a quoadit ⁊ corā eo aliqͥd ī cā agit. qd̓ dictū plureslimitatiōes recipit Prīa limitatio ē ſi ille actꝰfuit ab adu̓ſa ꝑte acceptatus. al̓s ſecꝰ. ſcd̓a ſiiudex a qͦ fuit iudicialit̓ aditꝰ. ſecꝰ ſi exͣiudicialiter d̓ ip̄o ꝯq̄rēdo. tertia ſi iudex a qͦ nō pot̓atadiri vt iudex ad queꝫ. al̓s ſecꝰ. qͣrta ſi fuit iudex aditꝰ vt d̓ ſe cām examīaret. ſecꝰ ſi vt cāmīſtructiorē ad ſedē apl̓icā remitte̓t. qͥnta ſi illeactꝰ ſonat ī age̓. ſecꝰ ſi ī pati. ſexta ẜm qͦſdaꝫ ſiadit̉ iudex a qͦ. ſecꝰ ſi adit̉ alius iudex inferior ſeꝑatꝰ. Sꝫ hec vltima nō placet do. an. qͥ p̄dicta noͣuit d̓ eo qͥ mit. ī poſ. c. cū veniſſent. ꝟ.opponit̉ ꝙ papa. vides. §. appellatiōi taciteAppellatiōi īterpoſite nō ītelligit̉ (renūciatexcōicatꝰ renūciare petēdo abſolutiōeꝫ coraꝫiudice a qͦ ſi ꝓteſtet̉ ꝙ nō ītēdit appellationirenūciare qd̓ ē verū qn̄ petit abſolutiōeꝫ ad finē vt habilitet̉ ad appellatiōem ꝓſequēdamal̓s nō iuuat ꝓteſtatio vt noͣ. do. an. i. c. q̄ſtioni. de appel. ⁊. c. qua fronte.Appellatiōi īterponēde nō videt̉ qͥs renūciarelꝫ infra terminū appellādi aliquē actū feceritcorā iudice qͥ gͣuauit. qd̓ limitat Io. d̓ lig. ſi ille actꝰ ꝯcernit grauamē. noͣ. Ro. ꝯclu. cclxxvputa qn̄ ille actꝰ ē mera executio grauamīs vtnoͣ. an. d̓ ap. ſollicitudinē. iiij. colū. ꝟ. ſcd̓s caſus. ⁊ tāgit̉ etiā ꝑ eū d̓ eo qͥ mit. ī poſ. cū veniſet. ꝟ. opponit̉ ꝙ papa. Itē limita illd̓ verū:qn̄ grauatꝰ aliqͥd agit parēdo iuſſui iudicꝭ. ſecus ſi ſpōte offerēs qͥd agat. vt noͣ. Io. an. deap. c. fi. li. vj. ſuꝑ glo. qͥd ſi. ī nouel. Sꝫ Hoſt.dic̄ indiſtīcte. nō videri renūciaſſe. vt noͣ. Io.an. d̓ teſti. ī. c. ſignificauit ſuꝑ ꝟbo īfra. x. diesAppellatiōi future an poſſit renūciari. vide ſb̓ꝟbo renūciatio. §. renūciari nō p̄t iuri.Appellās ſi tacito vel exp̄ſſe renūciat appellationi. p̄t ad priorē iudicē redire refectꝭ expenſis ꝑti appellate. niſi iudex appellationi detuliſſet. qꝛ tūc ad eū redire nō poſſet ꝑtibꝰ etiamꝯſentiētibꝰ. niſi fieret ei remiſſio ꝑ ſuꝑiorē vl̓niſi iudex a qͦ eēt ordinarius. nota. Ro. ꝯclu.cccxlviij. ꝟ. ex hͦ inſurrexit. ⁊ vide ſb̓ ꝟbo iudex. §. iudex ꝯferēdo.Appellās p̄t re ītegra id ē an̄ cōmiſſionē appellationis p̄ſentatā iudici ad quē: renūciare appellatiōi: ⁊ īuito adu̓ſario. noͣ. Ro. ꝯ. ccccix.