U
hoc habet̉ ꝓ īterlocutoria. ſꝫ p̄t etiaꝫ cauſasnō exp̄ſſas ꝓſeqͥ ⁊ ꝑ nouas ꝓbatiōes d̓ iuſticia docere. qꝛ qͦ ad hͦ habet̉ ꝓ diffinitiua. no.Ro. ꝯclu. viij.Appellatio exͣiudicialis ſi ē cōmiſſa alicui auditori ī palatio apl̓ico. ſtatim poſt cōmiſſiōeꝫclaudunt̉ ⁊ ligant̉ manꝰ executoris. ſꝫ an̄ cōmiſſionē non. noͣ. Ro. cōclu. cccxxxij.Appellatiōe ad curiā ī ꝑtibꝰ īterpoſita ſiue an̄ſnīaꝫ ſiue poſt. auditor cui appellationis cauſa cōmittit̉ inhibet iudici a qͦ ſtatī cuꝫ ꝯſtat ſibi appellatū ⁊ ꝑ appellatiōem cauſaꝫ ad curiā deuolutā. aīs no. noͣ. Ro. cōclu. xj.Appellatiōe a grauamīe ad curiā ī ꝑtibꝰ interpoſita. auditor cui ꝯmittit̉ cā appellati. cū negocio pͥncipali ⁊ cū ptāte citādi ad ꝑtes. p̄t d̓eqͥtate ⁊ d̓ ſtilo curie inhihere iudici a qͦ. etiaꝫan decretā citatiōeꝫ. noͣ. Ro. ꝯclu. xxj. qd̓ intelligo ꝯſcito ſibi de appel. ⁊ deuol̓. vt. §. ꝓx.Appellatio a grauamīe iniuſta ſi ē ī ꝑtibus adcuriā īterpoſita ⁊ auditori in curia cōmiſſa ſimul cū negocio pͥncipali ⁊ cū ptāte citādi adꝑtes. lꝫ auditor ꝓnunciet male appellatū. tn̄ẜm ſtilū curie nō fit remiſſio ad ꝑtes. ſꝫ remanet cā ī curia. ⁊ hͦ ꝓpt̓ appoſitiōeꝫ manꝰ papelꝫ forte de iure ꝯtrariū ſit. noͣ. Ro. ꝯclu. xj.Appellatione ī curia īterpoſita ab auditore camere vel ab alijs iudicibꝰ in curia. p̄t auditorcui facta ē cōmiſſio appellatiōiſcitata ꝑte addicēdū ꝯtra cōmiſſionē. ſtatī īhibe̓ niſi iudexa qͦ fuit cardīalis vl̓ coauditor palatij. qͦ caſun̄ fit inhibitio an̄ obẜuatiōeꝫ triū t̓mīoꝝ. noͣ.Ro. ꝯclu. xj. Sꝫ nec tūc ẜuatꝭ ill̓ t̓mīs dꝫ inhiberi ſi appellatio fuit īterpoſita ex cā manifeſte friuola. ⁊ lꝫ īhibeat̉. nihil oꝑat̉ nec īpedit̉ꝑ hͦ ꝓceſſus iudicꝭ a qͦ. noͣ. Ro. ꝯcl̓. cccxcviij.Appellatiōe īterpoſita ⁊ inhibitiōe ſecuta. ꝓceſſus factꝰ ꝑ iudicē a qͦ pꝰ inhibitiōeꝫ ē nullꝰ.idē d̓ ꝓceſſu facto poſt appellatiōeꝫ legitimā⁊ an̄ inhibitōeꝫ. noͣ. Ro. ꝯclu. cxxvj. Proceſſus āt factꝰ pēdēte termīo ad recipiēdū apl̓osbn̄ valet ẜm Io. an. vt noͣ. Ro. cōclu. cxxiiij.Appellatio iniuſta a grauamīe ſi ē ī curia interpoſita ab auditore camē vl̓ alijs iudicibꝰ ī curia. lꝫ auditor palā ꝓnūciet male appelatuꝫ.tn̄ nō remittit cām ad pͥmū iudicē ẜm ſtilū curie niſi pͥmꝰ iudex fuerit cardinalis vel coauditor. noͣ. Ro. ꝯclu. xj. in fi.Appellari p̄t a futurꝭ grauaminibꝰ ī cauſis bn̄ficialibꝰ. ⁊ ē ī illis ſpeciale. noͣ. Ro. ꝯclu. cxl. īalijs nō p̄t a fut̉ o grauamīe appellari niſi ī exͣiudicialibꝰ. ⁊ qn̄ a fut̉ o grauamine appellat̉tp̄s ꝓſequēdi appellatiōeꝫ nō currit a die appellatiōis. ſꝫ a die qͦ grauamē infert̉. vt ī cle.Appellatio q̄ fit a cardinali ſi (ſic̄. d̓ appel.ue an̄ ſnīaꝫ ſiue poſt. nō ꝯſueuit ẜm ſtilū curie
cōmitti in palatio ſꝫ cōmittit̉ alteri cardinalinoͣ. Ro. cōclu. xj. in fi.Appellatio generalis a fut̉ o grauamīe ⁊ ꝯtraincertā ꝑſonā. valet dūmodo ſit certa qͦ ad rē⁊ factū. noͣ. Ro. cōclu. cccxc.Appellatio nō ītelligit̉ deſerta lꝫ appellās nōcōꝑeat ī termīo ꝓrogato ad recipiēdū apl̓osidem ſi nō cōpareat ī termino anticipato. no.Appellatio n̄ cēſet̉ (Ro. ꝯclu. ccclxxxix. ī pͥn.deſerta lꝫ appellās apl̓os ſibi ꝑ iudicē pꝰ terminū iuris oblatos nō receperit. dū tn̄ eos īfra terminū iurꝭ debite petierit noͣ. Ro. ꝯclu.ccclxxxix. ꝟ. in ſcd̓o dubio. Si eī eos īfra. xxxdies nō petierit appel. ē deẜta. vt ī cle. qͣꝫuisd̓ app. ⁊ vide qd̓ ibi noͣ. ī. c. ab eo. e. ti. li. vj.Appellās lꝫ frequēter nō petat apl̓os cū illa inſtātia qͣ debet. ſi tn̄ iudex a qͦ appellationi defert. ſufficit nec d̓r appellatio deẜta. noͣ. Ro.cōclu.cccxliiij. ⁊.ccclxviij.Appellās ſi tꝑe debito nō petat apl̓os vel ī termino aſſignato nō ꝓſeqͥt̉ appellatiōeꝫ. cenſet̉appel. deſerta ⁊ tacite renūciatū. vt noͣ. Ro.ꝯclu. cccxlviij. qd̓ ē veꝝ. etiā ſi appellet̉ a diffinitiua. noͣ. Ro. cōclu. ccclij.Appellās ī ꝑtibꝰ cui iudex aſſignat certuꝫ t̓minū ꝓſequēdi appellatiōeꝫ. ⁊ aliū certū terminū ad eū certificādū d̓ ꝓſecutiōe. ſi infra t̓minū pͥmū iter arripiat. ſufficit lꝫ infra terminūip̄m reſcpͥtū ſuꝑ appel. non īpetret. nec d̓r appellatio deẜta lꝫ iudicē a qͦ d̓ ꝓſecutiōe nō certificet. ſꝫ iudex nō certificatꝰ p̄t ſnīam exeqͥ. q̄tn̄ executio reuocabit̉ ſi appellās obtinebit īcauſa. noͣ. Ro. ꝯclu. xcj. Qui aūt nō īcipit ꝓſeqͥ appellationē ſuā infra tp̄s a iudice ſtatutū. deſerit appellatiōem. noͣ. Ro. ꝯclu. cxcix.Appellās ī ꝑtibꝰ ad curiā ſi aſſignet̉ ei certꝰ terminꝰ ad ꝓſequēdū. ſufficit ꝙ vltima die termini iter arripiat. niſi t̓minꝰ eēt aſſignatꝰ ad preſētādū ſe ꝯſpectui apl̓ico. qꝛ tūc reqͥrit̉ ꝙ etiāp̄ſentet ſe. In appellatiōibꝰ q̄ fiūt ī curia reqͥrit̉ maior diligētia. ſcꝫ ꝙ nedū ī termīo iter arripiat ꝟſus cācellariā. ſꝫ etiā vice cācellario p̄ſentet ſi eū hr̄e p̄t ꝓ cōmiſſiōe. al̓s ꝓteſtet̉ ꝙꝑ eū nō ſtet. alioqͥn appellatio d̓r eē deẜta no.(Ro. cōclu. cl.Appellās nō ītelligit̉ appellatiōem deſere aūt ei tacite renūciare. lꝫ petat corā iudice a qͦ vt p̄figat terminū appellato ad cōparēdū corā iudice ad quē. qꝛ talis p̄fixio termini bn̄ ꝑtinet ad iudicē a qͦ. de ap. c.ꝑſonā. ⁊. c. oblate. nec pōt dici ꝙ ꝑ hͦ recedatappellās a iuriſdictiōe iudicicꝭ ad quē qꝛ talēterminū ſtatue̓. nō pēdet ex iuriſdictiōe. ſꝫ exqͣdā iurꝭ ordīatiōe ad lites abbreuiādas. id̓oiudex appellatiōis ꝑ hͦ nō offendit̉. ſꝫ potiuseiꝰ iuriſdictio adiuuat̉ vt noͣ. Io. an. de app.cū appellatiōibꝰ li. vj. in nouel.
a z