Octauus liber
pmōi/ ⁊ qualia nō. ⁊ ꝓpter hͦ plerūqꝫ ſe ad innuicē retūdūt ī diſputatōibꝰ. alij qͥdē dicētesſimilia eē q̄ nō ſunt ſimilia. alij ꝟo dubitātesq̄ ſūt ſil̓ia nō eſſe ſil̓ia. Quare tentādū eſt ī ōnibus talibꝰ nomē facere. vt neqꝫ rn̄ti liceatdubitare. qm̄ nō ſil̓r qd̓ infert̉ d̓r. Neqꝫ īterrogāti calūpniari velud n̄ ſil̓r dctō eo ꝙ pl̓aeoꝝ q̄ ſil̓r nō vident̉. ſimiliter videntur diciHic ꝯn̄r. p. circa p̄dicta remouet tres opiniones ſiuetacitas q̄ſtiones. Prīa qꝛ poſſet aliquis dicere qn̄ eſt facile īducere ⁊ qn̄ nō Ad qd̓ rn̄det qn̄ eſt vnū noꝰ vere vniuo cuꝫ ad qd̓ reſpiciūt oīa ẜgularia vnica ſil̓itudine. ⁊rōne In alijs āt ī qͥbꝰ nō eſt vnuꝫ nomen cōe nō eſt facile īducere eo ꝙ nō oībꝰ ſil̓ibus vl̓ ſingularibꝰ eſt poſituꝫvnū cōe noꝰ vniuocū ad qd̓ oīa ẜgularia vna ſil̓itudīe reſpiciāt. ſꝫ in īductōe qn̄qꝫ oꝫ vl̓e ꝑ īductōeꝫ ꝑticulariū ſumere ⁊ ꝯcedere. ⁊ tūc id uctꝭ quibuſdā dicūt ⁊ ſic in ōnibꝰalijs ſignificātes ꝙ oīa ſil̓r reſpiciāt ad vl̓e. Hoc āt diuidere ⁊ diſtīguere difficilimuꝫ ē in his q̄ non vniuoce rōeꝫnōis cōis ꝑticipāt. Difficile ei eſt diſtīguere qualia ſinthoc eſt quali modo reſpiciūt cōe q̄ ſtꝭ de numero eoꝝ q̄ ꝓferunt̉ inducēdo. ⁊ qͣlia ſunt hmōi q̄ ſil̓r cōis p̄dicatōemſuſcipiunt ⁊ quali mō. ⁊ hͦ ideo qꝛ tale aut eqͥuoce d̓r de iductis aūt ẜm analogia. ⁊ tūc īducta nō reſpiciunt ip̄min ſil̓itudīe vniꝰ rōnis. Si āt d̓r ẜm analogiā tunc ipſuꝫſimpl̓r nō eſt niſi ī vno īductoꝝ ⁊ de alijs nō d̓r niſi qꝛ ſtꝭmodi quidā illius. ⁊ ꝑ hoc plerūqꝫ opponēs ⁊ reſpondēsad ſeīuicem retundunt altercādo ſiue ꝯtendendo ad īuicem in diſputationibus. Alij quidem dicentes ſimiliaeſſe q̄ non ſunt. Alij vero reſpondentes dubitantes ex ābiguitate cōis dicunt non eſſe ſimilia q̄ ſunt ſimilia. Etergo remedium ī iſtis eſt ꝙ tentandum eſt in omnibustalibus ꝑ diſtinctionem nominis. tale nomen diſtīctuponere in vna ſignificatione. ita ꝙ adeo aꝑtum ſit ꝙ noliceat reſpondenti dubitare ⁊ dicat qm̄ non ſimiliter deſingularibus dicitur vniuerſale qd̓ infertur. neqꝫ etiā calūpniari interrogātem id eſt opponentem ꝙ dicat illaſimiliter dici q̄ nō ſimiliter dicunt̉. ⁊ ſic nomine ficto ſiue impoſito tollit̉ ⁊ opponēti ⁊ rn̄ti calūpniādi materiaQn̄ aūt īducēti ī omnibus nō dedit vl̓e.tunc iuſtum eſt inſtantiā exigere. non docēteaūt eo in aliquibꝰ ſic non iuſtū eſt exigere inaliquibus non ſic. Oportet em̄ inducentemprius ſic inſtantiam exigere ⁊ ꝓbare inſtantias non in eo qd̓ ꝓponitur ꝓferri. niſi vnuꝫtm̄ huiuſmodi ſit. velud dualitas parium numerus ſolus p̄mus Oportet em̄ eum qͥ īſtarin altero inſtantiam inferre aūt dicere qm̄ hſolum eſt taleHic. p. remouet ſcd̓am dubitatōeꝫ. poſſet em̄ aliquisq̄rere quō ⁊ qn̄ ꝯtīgit ferre īſtātiā cōtra īductōem. Ad qd̓rūdꝫ. pͦ. qn̄ oppones facit īductōnem ⁊ rn̄s negat vl̓e qd̓ ītēdit oppones īducere. tūc opponēs iuſte exigit īſtātiama rn̄te ꝓpt̓ quā negat īferri vl̓e. Si āt opponens non f.cerit īductōnem in pluribꝰ ſingl̓aribꝰ. tūc nō dꝫ petere īſtātiā a rn̄te. qꝛ tūc nō diceret̉ īſtātia cōtra inductōemquā non fecit qꝛ non dixit in pluribus eſſe ſic. Oportet
em̄ pͥus īductōem facere ⁊ ꝑficere. ⁊ poſtea inſtātiā ꝯtraeā ferre. Debet āt īſtātia ferri non ī eo qd̓ ꝓponit̉ ſiue adꝓpoſituꝫ eſt. ſꝫ in alio. niſi ip̄m ꝓpoſitum ſit vnum hoc eſtvnicum. ī quo fit īſtātia ī vno ⁊ in alio inſtantia non inueniatur. ſicut patet in hͦ exemplo ſi ponat̉ ꝙ dualitas ēſolum pͥmꝰ numerus par. oꝫ euꝫ qͥ īſtat ī altero qͣꝫ ī ꝓpoſito īſtātiā inferre. qꝛ illud conuenit ſoli dualitati.Amplius ad hos qui īſtant vl̓r non in eoinſtātiam ferunt. ſꝫ in eqͥuo co. vt qm̄ hēbit aliquis nō ſui colorē vel pedē vel manuꝫ. Habebit em̄ pictor colorē. ⁊ cocus pedē nō ſuūdiuidentē. ergo in talibꝰ interrogare. Namlatēte eqͥuocatōe bn̄ videbit̉ īſtare ꝓpoſitōniHic. pͦ. ponit alium modum īpedimenti dicens ꝙ nōeſt ferenda inſtātia ꝯtra vl̓e in eqͥuoco ꝓpter ſil̓itudineꝫnōis vel ꝯuenientiā cum vl̓i. ſꝫ dd̓m eſt tali ſic ferenti inſtātiam ꝙ peccat. Exᵐ eſt. vt ſi opponens dicat. ꝙ nullꝰhabet niſi ſui colorem. vel nullus habet niſi ſui pedē l̓ manum. ⁊ rn̄s īſtet ⁊ dicat ꝙ pictor hꝫ colorem non ſuum.coquꝰ pedem non ſuū. qꝛ forte galline vel porci. nō vꝫ īſtātia. ⁊ gͦoz opponentē in talibꝰ diſtiguere. Quia aliter hꝫaliquis poſſeſſionem ſuā. ſiue rem poſſeſſaꝫ. ⁊ alit̓ hꝫ totum ītegrale ꝑtē vel ꝑtes ſuas. ⁊ ſic pictor colorē nō ſuūid ē qͥ nō eſt eiꝰ tanqͣꝫ ſb̓iecti. ⁊ coquꝰ hꝫ pedē nō ſuū ſic ꝭtotū ītegrale qꝛ hꝫ pedē gallīe vel porci. tanqͣꝫ aliquā rē. abeo poſſeſſā. ⁊ gͦ n̄ vꝫ iſta inſtātia rn̄tꝭ niſi qn̄ eqͥuocaᵈ latꝫ.tunc eī rn̄tes vident̉ bn̄ inſtare contra ꝓpoſitum.Si āt nō ī eqͥuoco ſꝫ ī eodē inſtās ꝓhibꝫint̓rogatōeꝫ afferētē. oꝫ ī quo īſtātiā ꝓponere. reliquū vl̓r faciēte donec ſūat qd̓ vtile eſtvt ī obliuione ⁊ oblitū eē. nō em̄ cōcedet̉ euꝫqui amiſit diſciplinā oblitum eſſe. eo ꝙ tranſcendēte. amiſit qͥdem diſciplinā. oblitus aūtnō eſt. dd̓m gͦ auferēti ī quo īſtātia ē reliquūvt ſi ꝑmanēte re amiſit diſciplinā qm̄ oblitꝰeſt. Sil̓r āt ⁊ circa īſtātes. qm̄ maiori bonomagis opponit̉ malū. ꝓferūt eī qm̄ ſanitaticū ſit minꝰ bonū qͣꝫ euechia maiꝰ malū opponit̉. Nā egritudīes maiꝰ eē malum cacheſiaauferēdū gͦ ⁊ ī quo īſtātia ē. nā ablato magisponūt. vt qm̄ maiori bono maiꝰ malū opponit̉. niſi ꝯferat alteꝝ aſteri. velud euechia ſanitati. Nō ſolū āt iſtare hͦ faciēdū ē. ſꝫ ⁊ ſine īſtātia ſi negat eo ꝙ p̄uideat aliqͥd taliū Ablato eī aliquo taliū ī quo īſtātia ē coget̉ ponere ī reliquo ī aliquo nō ſic. Si āt non ponatexpetitꝰ inſtātiam non habebit reddereHic. p. oſtendit quō inſtātia lata dꝫ reſecari ⁊ diuidit̉in duo ẜm ꝙ on̄t duobꝰ exēplis. Scd̓ā ibi ¶Sil̓r auteꝫ)Quō ad pͥᵐ d̓t ſi rn̄s non inſtet ī eqͥuoco ſed ī vniuocotunc opponens dꝫ reſecare inſtantiam rn̄tꝭ. ⁊ illa ablata inferre reliquum vniuerſaliter. Exemplum pͥmi ē. vtſi opponens ꝓponeret iſtam. Omnis qui amittit ſcīaꝫobliuiſcitur eam. ⁊ reſpondēs inſtaret dicēs. re corrupta
M iij