Octauus liber
eſt a qͥbuſdā em̄ ſufficiēs pena ē tātū ⁊ triſtari ⁊ facere penitere. verū tn̄ hꝫ aliqͥd veriſil̓e.vt nō videat̉ irrōnabiliter negare ꝓpoſitumIn ire aūt definitione non ſimiliter facile inſtantiam inuenire.HHic ph̓s ꝯn̄r ponit duo documēta ex ꝑte ſermonis enchymematici. pͥmū eſt ꝯꝑando idē ad ſe. ſcd̓m eſt ꝯꝑanq diuerſum ad diuerſum. Primū documētū ē volēscclare ꝓpoſitū dꝫ definitōem ꝓpoſiti ſumere. qꝛ locꝰ a defmitōe eſt efficax magis ad ꝯcludendū. ⁊ oꝫ ſumere talēcōem vl̓em. nō in abſtractis ſꝫ potiꝰ in ſumptis ſiue ꝯiucatis ill̓ ⁊ ꝯcretis. qꝛ ꝯcreta ip̄os rn̄tes faciliꝰ ꝑalogizātnō vidētes inſtātiā. eo ꝙ a ꝯiugato ſiue ꝯcreto ꝓpoīturqefinitio ⁊ ꝯcedūt qͣſi nō potētes vl̓r ꝯcedere. ſicut putarēt qn̄ definitio in pͥncipali ſumeret̉. p̄t em̄ credi ꝙ rōneGb̓iecti in qͦ eſt ita definiat̉. ⁊ ſic ꝯcedūt faciliꝰ ꝓpoſitā definitōem. Huiꝰ eſt exᵐ vt ſi oporteat ſumere ⁊ ꝯcedere ꝓpoſitū ab opponēte. ꝙ qͥ iraſcit̉ appetit penā īferre. ⁊ repellere īiuria ꝓpt̓ apparētē exaīmatōem illatā. vl̓iter quoad ꝓpoſitū nō fuiſſet acceptū. Maīfeſtū eſt qm̄ hͦ ſumpto in pͥncipali hēbimꝰ vl̓r qd̓ p̄eligimꝰ a pͥncipio. qꝛ vl̓ iterſeqͥt̉ ꝙ iratꝰ appetit penā ꝓpt̓ appareutē exaīmatōem. ſiue exacerbatōem hͦ em̄ ſeqͥt̉ ita ſic obſeruandū ē ex ꝑteſernionis pͥncipale vel ſumptū ſiue ꝯcretū ſignificātibꝰqꝛ ꝑ oppoſitū eis opponētibꝰ qͥ p̄tendūt hoc eſt ꝓponuntpͥmo definitōes in ip̄is ꝯcretis vl̓it̓ ſepe accidit obſiſtere rn̄tes. eo ꝙ magis patā hēant inſtātiā in ip̄is ꝯcretisqͣꝫ in abſtractis. ſicut pꝫ ſi vl̓is iſta ꝓponat̉ ꝙ oīs iratusappetit penā. facile ē acciꝑe īſtātiā. ꝓᵉ ſtatī Qm̄ n̄ oīs qiraſcit̉ appetit penā. ꝑntibꝰ eī iraſcim̄ ⁊ tn̄ n̄ appetimꝰeis penā. Un̄ oꝫ pͥmo ꝓponere in ſumpto nō vl̓iter. ⁊ poſtea deſcēdendo ad altiꝰ abſtractū definitōnem vl̓em accipe. ⁊ ꝑ illā vl̓iter ꝯcludere. qd̓ ꝑticularit̓ vel indefinitefuit ꝓpoſitū. Fortaſſis aūt videt̉ alicui ꝙ nō ſit inſtātiaque dcā eſt eo ꝙ aliqͥbꝰ videt̉ ꝙ etiā iratꝰ appetit parētibus penā. qꝛ aliqͥbꝰ videt̉ ꝙ ſufficiēs pena eſt ꝯtriſtari parētes ⁊ facere eos penitere. ſꝫ hoc ⁊ ſi fortaſſe voꝝ ſit. tn̄ inſtātia hꝫ aliqͥd veriſil̓e qꝛ iratꝰ nō appetit ꝑntibꝰ penā exteriorē. ⁊ iō etiā documētū veriſil̓e eſt ꝙ pͥmo ꝓponat ꝑticularit̓ in ꝯcreto. ⁊ poſtca ꝑ definitōem abſtracti ꝯclubat vl̓iter ꝑ locū a ꝯiugatꝭ vt ip̄e rn̄s videat̉ nō irrōnabiliter negare ꝓpoſitū ſiue vl̓iter ꝓponat̉ cū ꝑatā habeat inſtātia ſaltē apꝑntē. ⁊ iō illā vl̓iter cōcedetAmplius ꝓponere oꝫ nō vt ꝓpter ip̄m ſedalteriꝰ grā p̄tendētē. verent̉ aūt q̄ ad poſitionē ſunt vtilia. Simpl̓r aūt dd̓m qͣꝫ maxīe facere dubiū. vtꝝ qd̓ ꝓponit̉ aut oppoītū ſumere velit. dubio em̄ exn̄te qd̓ ad poſitōem ē v-tile magis qd̓ videtur eis ponūtHic ponit ſcd̓m documētū ꝯꝑando diuerſum ad diuerſum. Et ꝯtinet duo documēta ſb̓ ſe. Primū eſt ꝯꝑanto diſꝑatū diſꝑato. Scd̓m ꝯꝑando oppoſitū oppoſitoPrimū eſt. ſi aliqͥs velit celare ꝓpoſitū ⁊ velit ſumere aliquā ꝓpōem dꝫ ip̄am ꝓponere nō tāqͣꝫ eā velit grā ſuijpſiꝰ. ſꝫ gra alterius. hoc eſt qͣſi ip̄a extranee haberet ſe adcōcludendū ꝓpoſitū. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ rn̄tes cōiter negāt eaque vident̉ valere ad ꝓpoſitū. ⁊ ea q̄ nō vident̉ ad ꝓpoſitū nō facil̓r negāt Scd̓m documentū ē volēs in diſputatōe dialectica celare ꝓpoſitū nō ſtatim dꝫ ip̄m ꝓpone-
re ſb̓ ꝓpria forma. ſꝫ ſb̓ forma ſui oppoſiti. qꝛ qͥn̄ ſic facitopponēs dubiū eſt rn̄ti qͥd valet ad ꝓpoſitū. ⁊ tunc facilius propoſitum conceditAmpliꝰ ꝑ ſil̓itudīem inqͥrere. nā ⁊ veriſil̓eetiā latet magis vl̓e. vt qm̄ quēadmodū diſciplina ⁊ ignorātia ꝯͣrioꝝ eadē ſic ⁊ ſenſusꝯtrarioꝝ idē. aut eo ecōuerſo. eo ꝙ ſenſꝰ idēcōtrarioꝝ ⁊ diſciplina Hoc āt eſt ſil̓e inductioni nō tn̄ idē. Nā illic quidē a ſingularibꝰvniuerſale ſumit̉. in ſil̓ibus aūt nō eſt qd̓ ſumit̉ vl̓e. ſub quo om̄ia ſimilia ſuntHic poīt aliud documentū ſumptū ex ꝑte ſermonisexēplaris. ⁊ eſt iſtud volēs in diſputatōe dialectica celare ꝓpoſitū nō ſtatim dꝫ ip̄ꝫ ꝓponere ſb̓ ꝓpria forma. ſꝫ inſuo ſil̓i vt ex inducto ſil̓i habeat veriſil̓itudīem ⁊ faciliuscōcedat̉. fit em̄ veriſil̓e ex ſil̓i. ⁊ latet in ip̄o ſil̓i magꝭ vl̓e.qͣꝫ ſi ꝑ ſe in ip̄o ꝓponeret̉ Exᵐ eſt vt ſi velimꝰ ꝯcludere ꝙcōtrarioꝝ eſt eadē diſciplīa. nō ꝑ ſe ſꝫ in ſil̓i ꝓponemꝰ viputas ne ſicut eadē ē diſciplīa ⁊ ignorātia ꝯͣrioꝝ eſt idēſenſus. vl̓ ecōtra ꝓponat̉. putas ne ꝙ ꝯtrarioꝝ eſt idemſenſus qꝛ ꝯtrarioꝝ eſt eadē diſciplīa. hoc aūt ꝓbare ꝑ ſimile eſt ſil̓e inductōi. ſꝫ tn̄ nō reducit̉ ad ꝓpōnes p̄terneceſſarias ſꝫ celatiuas. qꝛ nō eſt idē inductioni qͣꝫuis ſit ſimile. Quia in inductōibꝰ ex ſingularibꝰ ſumit̉ vl̓e ⁊ conſtruit̉ ⁊ ſic a ꝑticularibꝰ ꝓcedit̉ ad totū In ſil̓ibꝰ āt inductis nō ꝓcedit̉ ad totū vl̓ nec illud qd̓ ſumit̉ ex ſil̓ibꝰ eſtvl̓e ſb̓ qͦ ſicut ſb̓ vniuerſali toto oīa ſimilia ſtꝭ inducta.Oportet aūt ⁊ ſibimetip̄m qn̄qꝫ inſtātiaꝫferre. inſuſpecte em̄ ſe habēt rn̄dētes ad eosqui videntur iuſte argumētariHic poīt aliud documētū ex ꝑte ſermoīs inductiui dicēs cū qͥs in īductōe vult celare ꝓpoſitū. dꝫ ſibijp̄i facereinſtātia qꝛ tūc rn̄tes nō hū̄t ſuſpectū opponentē. eo ꝙ inſuſpecte agit cū eis. qꝛ videt̉ iuſte ſine īſidijs argumētariet cōtra rn̄dentē nihil agere ſꝫ pro ip̄o.Utile etꝭ dicere qm̄ ꝯſuetū eſt ⁊ d̓r hmōipigreſcūt em̄ qd̓ ſolitū ē mouere inſtātiā nōhn̄tes ſil̓ etiā. quia vtunt̉ ip̄i talibus cauentmouere ea alijsHic. p. ꝯn̄r poit qͣttuor documēta ad vtendū ꝓpōe celatiua ex ꝑte diſputātis ⁊ vtētis ſermonē. Primū ē qn̄ opponēs vult ſibi aliqͣ ꝯcēdi a rn̄te vtile ē dicere. ꝙ illud eſtcōſuetū ꝯcedi ab oībus. ⁊ ꝙ cōiter d̓r qꝛ ip̄i rn̄tes pigreſcūt ex v̓ecundia mouere. hoc ē negare ⁊ remouere qd̓ ſolitū eſt dici inſtātiā nō hn̄tes ꝯtra illud. ⁊ p̄cipue qͥa ipſirn̄dentes vtunt̉ talibꝰ ſolitis ⁊ ꝯſuetis dici ſiue cōcedi. ⁊ideo cauēt mouere ſiue remouere eaAmpliꝰ nō ꝓperare ⁊ ſi oīno vtile ſit. namcōtra ꝓperātes magꝭ obſtāt ⁊ vt ī ꝑabola ꝓponere Nā qd̓ ꝓpt̓ aliqͥd alid̓ ꝓponit̉ nō ꝓpt̓ip̄m vtile ꝓponēt magis aliusHic poīt alid̓ documētū dicēs cū opponēs vult ꝙ reſpōdēs ꝯcedat ſibi aliqͥd vtile ad ꝓpoᵐ n̄ dꝫ ꝓperare ad ꝯcluſionē in opponēdo Et cā ē. qꝛ ꝯtra ꝓperates magꝭ obſiſtūt. ⁊ iō qͣꝫuis oīno ſit vtile ad ꝓpoſitū qd̓ ꝓponit nontn̄ dꝫ ꝓperare ad illud ſꝫ cū mora interpoſitis alijs ad ꝓpoſitum paulatim ac cedere
M ij