Topicoꝝ
do vniuerſale inferre. Exᵐ eſt vt ſi ꝓpō ꝓbāda ſit omniūptrarioꝝ eadem eſt diſciplina. ⁊ rn̄s non ponat ſiue concedat ea tunc opponens dꝫ inducere in ſingularibꝰ dicēdo ſani ⁊ egri eſt eadē diſciplina. iuſti ⁊ iniuſti ⁊ ſic d̓ alijsergo oīm contrarioꝝ eſt eadem diſciplina. Et ratio hꝰ ēQuia nccārias ꝓpōnes ad ſyll̓m aūt ſumere oꝫ ꝑ īductōnem. aut ꝑ ſyll̓m aūt quaſdā quidem ꝑ inductioneꝫ maiorem ſcꝫ vel mīorem. illas āt ſcꝫ maiorē l̓ mīorē ꝑ ſyll̓m.Quecunqꝫ autē valde manifeſte ſunt ⁊ easꝓtendere. Nam ⁊ obſcurus eſt in diſceſſioneſꝑ/ ⁊ inductione qd̓ accidere eſtHic ponit documentum quo ad ampliatiuas dicensſi habemus aliquā ꝓpōnum nccāriaꝝ valde maīfeſtamita ꝙ ſtatim apparet quid poſſit cōcludi cōtra rn̄tem. tūcoportet ꝓtendere hoc eſt a ꝓpoſito elongare ꝑ alias adalia media. ꝑ q̄ tn̄ cōcludi p̄t. qꝛ ad ꝓbabilia multa media īueniunt̉. qꝛ illud qd̓ ſeqͥt̉ ⁊ qd̓ pͥncipalit̓ intenditurꝑ diſgreſſionem fit obſcurius. quia diſgreſſio a ꝓpoſitocauſa eſt latendiEt ſimul ipſas vtiles ꝓtēdere ⁊ ei qͥ nō p̄tvllo modo ſumere ꝑate q̄ ꝟo p̄ter has ſūpteſtꝭ accipiēdū qd̓ ꝓpter has. vnaq̄qꝫ gͦ talit̓ vtēdū ē. nota āt magꝭ q̄ ẜꝫ ſenſū. l̓ ſimpl̓r l̓ pl̓ibꝰ/ inducenti quidem a ſingularibus in vniuerſale. ⁊ a notis in ignota.Hic. p. poīt qͣrtū documētū ⁊ ē de ꝓpōnibꝰ explanatīs⁊ ē iſtud qn̄ rn̄s nō p̄t ꝑate ſumere ꝓpōes nccarias. tūcexplanāde ſtꝭ ⁊ manifeſtāde vt rn̄s eas capiat. Iſtis aūtom̄ibꝰ ꝓpōnibꝰ p̄ternccārijs ſic vtēdū eſt ꝙ nō ſtatī accipiāt̉ ꝓpōnes nccārie ſꝫ ſumēde ſtꝭ vl̓ia a magꝭ notꝭ ad minꝰ nota. qꝛ ignotū ꝓbat̉ ꝑ notū. Nota cōit̓ ſtꝭmagꝭ q̄ ẜmſenſū nota ſtꝭ/ l̓ ſimpl̓r oībꝰ/ l̓ ad minꝰ pl̓ibꝰ. qꝛ plures ẜꝫſenſuꝫ iudicāt. Ex his āt q̄ vl̓r vidēt̉ oībꝰ vel pl̓ibꝰ ꝓceditdialecticꝰ. iſte igr̄ in cōi eſt vſus ꝓpōnum p̄terneceſſariaꝝCelāti ꝟo p̄ſyllogizare ea ꝑ q̄ ſyll̓s eꝰ qd̓ex pͥncipio ē fieri dꝫ. ⁊ hͦ vt plurīa. Erit āt hͦſi qͥs nō ſolū nccārias. ſꝫ ſi eaꝝ q̄ ad has ſuntvtiles aliquā ſyllogizaueritHic ꝯn̄r. p. ī ſpēali docꝫ modū vtēdi ꝓpōnibꝰ p̄t̓ nccāriis. Et pͥº celatīs. Et vtit̉ circa hͦ t̓plicibꝰ documētꝭ. pͥº poītdocumētū ſūptū ex ꝑte orōnū. ſcd̓o ex ꝑte diſputātium ⁊vtētiū ẜmone. t̓tio ex ꝑte vtriuſqꝫ. l̓ etꝭ extrīſecꝰ adueīentium. Quo ad pͥᵐ poīt qͣdruplicia documēta iuxta qͣdruplicē ẜmonē ſcꝫ ſyllogiſticū enthymematicū. exemplareꝫ⁊ inductiuū. Ex ꝑte ẜmōis ſyllogiſtici pͥº poīt vᵐ documētum ſumptuꝫ ex ꝑte pͥncipioꝝ vniꝰ ſyll̓i. ⁊ e iſtud volēs celare ꝓpoſitū nō ſtatim dꝫ ꝓponere p̄miſſas pͥncipales.ſꝫ etꝭ dꝫ p̄ſyllogizare maiorē ⁊ mīorē nō ſoluꝫ pͥncipal̓ ſyllogiſmi. ſꝫ etꝭdꝫ ꝓſyllogizare maiorē ⁊ mīorē ſyll̓i ꝓſyllogizandi. ⁊ ſic īuoluit̉ rn̄ti ꝓpoſitumAmpliꝰ ꝯcl̓oes nō dicere. ſꝫ poſtea ſyllogizare ſubitas. ſic eī lōgiſſime diſcedꝫ q̄ ē expͥncipali pōne. Ul̓r āt dd̓ꝫ ſic oꝫ īterrogareeū qͥ celāter inqͥrit. vt īterrogata ōi rōne ⁊ dicta ꝯcl̓o q̄rat̉ ꝓpter qͥd. hͦ āt erit maxime perantedcm̄ modū. nā ſola vltīa ꝯcl̓one dicta
dubiū eſt quō accidit eo ꝙ nō p̄uiderit rn̄sex quibꝰ accidit nō enodatis p̄oribꝰ ſyllogiſmis. Minime āt enodat̉ ſyll̓s ꝯcl̓o. n̄ ip̄asꝓpōes nobis ponētibꝰ. ſꝫ illas a qͥbꝰ ſyll̓s fitHic poīt ſcd̓m documētū qd̓ eſt ex ꝑte ꝯcl̓ois. ⁊ ē volēscelare ꝓpoſitū nō ſtatī dꝫ ſyllogizare ꝯcl̓oeꝫ pͥncipalemꝑ p̄miſſas p̓ncipales ⁊ īmediatas. ſꝫ ꝑ remotas in qͥbuscelata ⁊ clauſa ſti pͥncipalit̓ intēta. tūc eī ex lōginqͦ mediodꝫ inferre ꝯcl̓oeꝫ. ſic lōgiſſime a ꝓpoſito pͥncipali qd̓ expͥncipio ītendit̉ diſcedit. ⁊ tn̄ ꝯſeqͥt̉ ꝓpoſitū deducēdo lōgiſſima ꝑ oīa media vſqꝫ ad ꝓxīa. ⁊ vl̓r dd̓m in ꝓpōnibꝰcelatīs ꝙ ſicōꝫ eū ꝓcedere qͥ vti vult celatīs vt int̓rogāom̄i hͦ eſt totā or̄one ⁊ ꝓpoſita. ⁊ iā dcā ꝯcl̓one ītenta q̄rat ipē rn̄s ꝓpt̓ qͥd ſiue ex qͦ medio hͦ cōcluſum ſeqͥt̉. hocautem fit qn̄ ex medio valde longe diſtanti abſqꝫ deductione ad ꝓximū ꝯcluditur ꝓpoſitū. hoc igit̉ maxime etfrequētiſſime erit ꝑ modum antedcm̄. Quia vltīa ꝯcl̓one dcā ſola ſine pͥncipijs ꝓximis ex quibꝰ ſeqͥtur dubiuꝫeſt rn̄ti quō ſiue ex quo medio accidit ſiue ſeqͥtur conclueo ꝙ ipē rn̄s nō p̄uidit ex qͥbus pͥncipal̓ concluſio accidit ſiue ſeqͥtur. non enodatꝭ ꝑ deductionem ad ꝓxīa pͥoribus ſyll̓is qͥ ꝑ longinqua media ſunt cōcluſi. Minimeāt ſiue nullo modo enodabitur ſuꝑius ſyllogiſmꝰ ſi noneius concluſione ꝓpria poſita/ l̓ etꝭ ſi non eius cōcluſiōisquā ex longinquo inferimus medio/ non ponimus ꝓpōnes ꝓprias ⁊ ꝓximas/ ſed illas longinquas ex quibꝰ fitaltior ⁊ ſuꝑior ſyllogiſmus. Et iſta duo documenta val̓de ſunt obſeruanda. Quia primū ſumptum ē ex ꝑte pͥncipioꝝ ꝓponēdoꝝ. Scd̓m vero ex ꝑte ꝯcluſionis īferēdeUtile autē ⁊ non continuas ꝓpōnes ſumere ex quibus ſyll̓i. ſꝫ ꝑmutatī ad aliā ⁊ aliamꝯcluſionē. Poſitis em̄ cōuenientibꝰ iuxta ſemagis qd̓ accidit ex ipſis manifeſtumHic ponit tertium documentū dicens ꝙ eſt valde vtile exquo ꝓponit plures ſyllogiſmos ⁊ ꝓpones pluriumſyllogiſmoꝝ. ꝙ non ꝓponat eas continuas ẜm ſitū quēhabere debent in ſyllogiſmo/ ſꝫ ꝑmutatim maiorē ſcꝫ vniꝰſyllogiſmi cum maiore alterius ſyllogiſmi ꝑmutatī ſicꝓponendo ad aliam ⁊ aliā concluſionem. Si em̄ ꝓpoſitiones ſibiīuicē ī ſitu ī ſyll̓o ponāt̉ iuxta ſe debito ordinetūc id qd̓ accidit ꝑ cōnaꝫ ſyllogiſticā ſiue ip̄a cōcl̓o magꝭ̓erit maīfeſtū. ⁊ hͦ vidēs rn̄s magꝭ aduerſatur ⁊ diſſentit.Oportꝫ āt ⁊ definitōem ſumere in qͥbꝰ cōtingit vl̓em ꝓpōnē nō in ipſis ſꝫ ī ꝯiugatꝭ. ꝑalogizāt eī ſeip̄os qn̄ in ꝯiugato ſumit̉ d̓finitōvelud nō vl̓r ꝯcedētes. vt ſi oporteat ſumereqm̄ qͥ iraſcit̉ appetit penā ꝓpt̓ apparētē exanimatōeꝫ. Sūat̉ āt ira ē appetitꝰ pene ꝓpt̓ apparētē exanīatōem. maīfeſtū āt ē qm̄ hͦ ſumptohēbimꝰ vl̓r qd̓ p̄elegimꝰ. Eis āt q̄ ī ip̄is p̄tēdūt ſepe ex ip̄is obſiſtere accidit rn̄tem eo ꝙmagꝭ ſe hēat ī ip̄o īſtātia. vt qm̄ non omnisqui iraſcitur appetit penam. Nam parentibus iraſcimur quidem. non autem penaꝫ appetimus. Fortaſſis autem non vera inſtātia