Primi libri poſterioꝝ

oſtendenduꝫ ibi (Oportet āt ſcire) Tertio ꝓbat ꝓpoſitūibi Natura āt pͥor) Quo ad pͥᵐ dicit ꝙ categorica priuatiua id ē demoſtratio on̄ſiua negatia ſit dignior ducte ad īpoſſibile maīfeſtū eſt ex dicēdis. ⁊ ex hͦ ſeqͥt̉ vlterius ꝙ on̄ſiua affirmatia ſit dignior ea q̄ ducit ad īpoſſibile. qꝛ on̄ſuꝫ ē ſupͣ ꝙ affirmatia eſt potior negatiua.Oportet āt ſcire q̄ drā ſit ip̄aꝝ. Si igitura ī nullo b. In c aūt ōni b. nccē eſt igit̉ ī nullocͦ eē a. Sic igit̉ acceptꝭ demōſtratia p̄uatīaerit demōſtratio. qm̄ a in cnō erit. Que ꝟoeſt ad īpoſſibile ſic ſe habet. ſi opus ē demonſtrare ꝙ a in b nō ſit. Accipiēdū eſt a eē in b.⁊ b in c. Quare accidit a eſſe in c. hͦ aūt fit notum ⁊ certū ꝙ īpoſſibile ē eē. non igitur poſſibile ē a in b eē. Si igitur b certum eſt ineſſe ain b impoſſibile eſt eſſe. Termini quidē igit̉ſimiliter ordinantur. Differt aūt quomodoqualis ſit notior priuatiua ꝓpō. Utꝝ igit̉ qꝛab nō ineſt. aut quia ac nō inē. Cū igitur ēꝯcluſio notior qm̄ nō eſt a q̄ eſt ad īpoſſibilefit demr̄atio. Cuꝫ āt ī ſyll̓o fit demr̄atiua eſt.Hic p̄mittit q̄dā neceſſaria ad oſtendenduꝫ ꝓpoſituꝫ.⁊ ſunt tria. Primū eſt ꝙ demōſtratio on̄ſiua negatia fihoc modo ad demonſtradum ꝙ nullum ceſt a ꝑ mediūqd̓ eſt b. ſic ordinando ſyllogiſmū. Nullum b eſt a. omeceſt b. ergo nullum ceſta. Scd̓m eſt ꝙ demonſtratio acimpoſſibile concludens vltimate iſtam ꝯcluſionem ſoꝙ b non eſt a ꝑ c medium. eſt iſta capiendo pͥmo oppoſitum ꝯcluſionis ꝓbande ſic. Omneb eſt a. omne ceſt b.ergo omne ceſt a. tunc ſi ponatur ꝙ iſta concluſio illataſit falſa ⁊ ponatur ꝙ minor ſit vera. tunc ſeqͥtur ꝙ maiorerat falſa ⁊ ꝑ ꝯſequens eius oppoſita q̄ fuit ꝓbanda q̄ ēiſta in pͥmo ſyllogiſmo nullum b eſt a eſt vera Tertiuieſt. ꝙ demonſtratio oſtenſiua ⁊ ad impoſſibile ꝯueniunt⁊ differunt. Et ponit īplicite duas ꝯueniētias iter illasduas demoſtrationes. Prima eſt. Ꝙꝛ demōſtratio oſtenſiua ⁊ ad impoſſibile bene fiunt ī eiſdem terminis qn̄ ordinantur ad ꝓbandum eandem ꝯcluſionem. ⁊ bocAreſtotiles intendit cū dicit (termini quidem igitur ſimil̓rordinātur) Deinde philoſophus innuit aliam conuenentiam ꝙ in vtraqꝫ demonſtratione negatiua cōcluſiofinalis ꝓbat̉ ꝑ aliam negatiuam notiorem ſe. Et iſtuceſt manifeſtum de ſe in demōſtratione oſtenſiua. Sed īdemonſtratione ducente ad impoſſibile ſic poteſt oſtendi. quia cum ſyllogiſmus eſt affirmatiuus oppoſituꝫ cōcluſionis eſt negatiuū ex quo tanqͣꝫ ex notiori ꝯcludebatur finalit̓ oppoᵐ p̄miſſe qd̓ erat negatiua ꝓpoſitio ꝓbāda. ſed ſicut philoſophus dicit iſte demōſtrationes diſferunt. quia in demonſtratione oſtenſiua ſyllogizatur exp̄miſſis ſimpliciter pͥoribus ⁊ notioribus concluſione. ſin demonſtratione ad impoſſibile ſyllogizatur ex poſteriori ⁊ minus noto ad pͥus ⁊ notius. naꝫ in ſyllogiſmo adimpoſſibile concluſio eſt notior in ſua falſitate qꝫ p̄miſſa⁊ oppoſitum concluſionis eſt notius in ſua veritate oppoſito p̄miſſe.Natura autem prior eſt q̄ eſt ꝙ a in b nō

ſit qͣꝫ ꝙ a in cnonſit. Priora em̄ ſunt concluſione ex quibus eſt ꝯcluſio. Eſt aūt q̄ eſt a qͥdem in c non eſſe ꝯcluſio. a aūt in b non eſſeex quibus eſt ꝯcluſio. Non eī ſi ꝯtingit remoueri aliquid hoc ꝯcluſio ē. Illa aūt ſunt ex qͥbus. ſꝫ hͦ quidē ex quo ſyll̓s eſt qd̓ vtiqꝫ ſic ſehabet. Quare vt totū ad ꝑtem. aut vt ꝑs adtotum ſe hꝫ. Sed q̄ ſunt a c⁊ a b ꝓpōnes nōſic ſe habent ad īuicem. Si igitur ex notioribus ſic ⁊ credibilioribus dignior eſt. ſunt ātvtreqꝫ ex non eſſe credibiles. ſed hec quidemex priori illa vero ex poſteriori Potior vtiqꝫſimpliciter erit ea q̄ eſt ad impoſſibile priuatiua demōſtratio. Quare ⁊ hac dignior p̄dicatiua. Manifeſtum eſt ergo ꝙ ea q̄ eſt adimpoſſibile potior eſt.Hic p. on̄t ꝓpoᵐ .ſ. ꝙ demōſtratio on̄ſiua ē potior d̓mōſtratione ad īpoſſibile dicēs demoſtratio on̄ſiua fit ex notioribus ẜm naturaqͣꝫ demoſtratio ad īpoſſibile. Quiapͥncipia ꝯcluſionis ſtꝭpͥora ꝯcluſione. ſꝫ demoſtratio oſtēſiua on̄t ꝯcluſionē ꝑ pͥncipia. demonſtratio ad īpoſſibileaūt p̄miſſaꝫ ꝑ ꝯcluſionē. ergo demoſtratio on̄ſiua fit exnotioribusqͣꝫ demonſtratio ad impoſſibile. ⁊ ſic p̄miſſanegatiue demōſtrationis ⁊ on̄ſiue eſt pͥor qͣꝫ ſua ꝯcl̓o exqua ꝓcedit demōſtratio ad īpoſſibile. Sed diceret cauiſlator ꝙ iſta negatīa cnon ē a ſiue nullūc ē a ē prīcipiuꝫex quo cōcludit̉ in demonſtratione ad impoſſibile ꝙ bnō eſt a. ſiue nullum b eſt a. ſꝫ hoc ꝯcludit p. dicens ꝙ ꝓpt̓hͦ ꝙ ꝯcl̓o īterimit̉ ex cꝰ īteremptione īterimit̉ aliquid p̄miſſoꝝ nō efficit̉ ꝙ id ꝙ prius erat ꝯcl̓o ſit pͥnᵐ ⁊ econuerſo ſimpl̓r ⁊ ẜꝫ naturā. ſꝫ tm̄ ad hypoteſim rn̄tꝭ Nā iſtaeſt habitudo concluſionis ⁊ principiorum ꝙ interempta ꝯcl̓one interimit̉ pͥnᵐ. ſꝫ illud quidē eſt principiumex quo ſyll̓s ꝓcedit qd̓ ſe habet ad ꝯcl̓onē ſic ꝭ totū ad ꝑtē.⁊ ꝯcl̓o ſe hꝫ ad prīcipiuꝫ ſicꝭꝑs ad totuꝫ. Quia ſb̓cm̄ cōcluſionis negatiue ſumitur ſb̓ ſb̓iecto ꝓpōnis. nō āt itaſe habent a c. ⁊ ab ꝓpōnes. ꝙ a cꝯꝑetur ad ab vt totuꝫad ꝑtem. non em̄ ba accipitur ſub c. ſed potius econuerſo. vnde relinqͥtur ꝙ licet interempto ca concludatur interemptio eius qd̓ eſt ba naturaliter tn̄ ēa eſt concluſio⁊ ba eſt principium. ⁊ ꝑ cōſequēs b non eſt a eſt naturaliter notior qͣꝫcnon eſt a. ⁊ ſic in demonſtratione ad impoſſibile in qua p̄miſſa ē ōeb ē a. ⁊ ꝯcludit̉ nulluꝫ b eē a q̄eſt vltīa ꝯcl̓o ꝓpt̓ quā d̓r d̓mrāº ad īpoſſibile. nō ſic ſe habēt ꝙ hͨ nulluꝫ cē a ſit totū ad illā be a ẜ potiꝰ econuerſo.Un̄ in ſyll̓o ad īpoſſibile eſt dupl̓x ꝯcl̓o. ſꝫ ſoluꝫ ꝑ vltimād̓r demōſtratio. illā eī principal̓r itendit. ⁊ illa etꝭē ꝟa. etita ẜꝫ ꝙ ē d̓mrāº ē ex verꝭ. qͣꝫtū āt ad pͥmā ꝯcl̓onē quā nōintēdit ſꝫ eꝰ oppoᵐ ē ex falſis. ⁊ qͣꝫtū ad illā d̓r ſyll̓s ⁊ nō demōſtratio. Oībꝰ igit̉ iſtꝭ ſuppoſitꝭ argumētat̉ ſic p. illa d̓mrāº ē dignior qͥ ꝓcedit ex notioribꝰ ⁊ pͥoribꝰ. ſꝫ d̓niratioonſiua negatīa ꝓcedit ex notiori ⁊ pͥori qͣꝫ d̓mrāº ducēsad īpoſſibile. vtraqꝫ eī facit ſcire ꝑ aliqua negatiuā. ſꝫ demrāº on̄ſiua facit ſcire ex hac ꝓpōne negatīa b nō ē a qͣ ēnatural̓r prior. Demrāº āt ducēs ad īpoſſibile ꝓcedit adfaciendū fidē ex hac propoſitionec non eſt a. que eſt poſterior naturaliter. Relinqͥt̉ ergo ꝙ negatīa on̄ſiua ſitpotior ea q̄ducit ad īpoſſibile. ſꝫ maīfeſtū ē ꝙ affirmatiua