Foliotiōe vel qͣſi pacifica ⁊ qͥcta ꝯſtitutus: ⁊ ꝓpterea hmōi mea coll̓o ꝓuiſio ⁊ aſſecutō cuꝫ in̄ ſecuus ꝑ venerabilē dn̄m .n. ſacre domꝰ hoſpital̓ ord̓ ſcī jo. G. mgr̄m modernū pauperūqꝫ xp̄i cuſtodēꝯuētū eiuſdē ſacre domus iuxͣ ipſius ordīs ſtabilimēta ſtatuta ꝯſuetudīes ⁊ obẜuan̄ ꝯfirmari ro-borari ⁊ approbari: ⁊ nullatenus me nō vocato nō ꝯfeſſo nō ꝯuicto caſſari reuocari ſeu ānullari:neqꝫ alicui alteri de ip̄a potuit vel debuit veluti nō vacan̄ ſed ꝑ me recta tēta ⁊ poſſeſſa ꝓuideri: nihilominus p̄miſſis nō obſtan̄ a decē diebus citra ⁊ nōdū elapſis: qd̓ iurare ſum paratꝰ quorundārelatōe ad meū deuenit auditū ꝙ p̄fati mgr̄ modernus ⁊ ꝯuētus ꝯiūctim vel diuiſim me nō ꝯfeſſo nō ꝯuicto: factas mihi collation̄ ꝓuiſion̄ aſſecution̄ hmōi cū in̄ ſecutis ꝯfirmare approbare ⁊ ratificare dicerent̉ denegaſſe ⁊ recuſaſſe: ⁊ qd̓ eſt deterius eādē reuocaſſe caſſaſſeqꝫ ⁊ ānullaſſe: et deeadē mea p̄ceptoria cuidā .n. aſſerto fratri ⁊ religioſo eiuſdē ord̓ ſimil̓r ꝯiūctim vel diuiſim ꝯtuliſſe aſſerunt̉ ⁊ ꝓuidiſſe. ip̄e em̄ hmōi pn̄ſe collation̄ ſiue ꝓuiſion̄ qͣntū in eo fuit ſuū p̄buiſſe d̓r cōſen-ſum ⁊ aſſenſum: ⁊ ſe exin̄ iactitaſſe ⁊ iactitare: qd̓ ius in ⁊ ad eādē meā p̄ceptoriā ſic vt p̄mittit̉ mi-hi rite collatā ⁊ poſſeſſam: ⁊ ꝓut eā de pn̄ti poſſideo ſibi ꝯpetat nō formidauit: in ipſius anīe per̄iculum meūqꝫ p̄iudiciū nō modicū dānū ⁊ grauamē. Sētiēs igit̉ ego an̄dē̄s jo. p̄ceptor me ꝑ pre.miſſa multipl̓r leſum ⁊ grauatū: timēſqꝫ plus ledi poſſe ⁊ grauari. idcirco coraꝫ vob̓ venerabili etcircūſpecto viro dn̄o .n. tāqͣꝫ ꝑſona egregia vobiſqꝫ notario ⁊ teſtibus aſtātibus ⁊ pn̄tibus ab hꝰ iꝯfirmatōe ratification̄ ⁊ approbation̄ denegation̄ atqꝫ recuſation̄ collationis ꝓuiſion̄ ⁊ aſſecution̄meaꝝ hmōi aſſertꝭ caſſation̄ reuocat on̄ ⁊ anullation̄: ip̄iqꝫ fratri .n. factꝭ pn̄ſis collation̄ atqꝫ ꝓuiſion̄ necnō iactation̄ an̄dictꝭ om̄ibus alijs ⁊ ſingꝭ grauamībus ex p̄miſſis ⁊ eoꝝ quolibet quōlibetcolligibilibus ad. S. in xp̄o prēm ⁊ dn̄m nr̄m dn̄m .n. dīna ꝓuiden̄ papā .n. eiuſqꝫ ſcām ſe. apo. inhis ſcpͥtis recurro reclamo ꝓuoco ⁊ appello. apl̓oſqꝫ tales qͣles de iure hēre debeo pͥmo ſcd̓o t̓tioac inſtāter inſtātius ⁊ inſtātiſſime ſi ſit qͥ eos dare poſſit ⁊ valeat. alioqͥn a vob̓ dn̄o notario an̄dicto teſtimōiales mihi dari peto ⁊ ꝯcedi: ⁊ deſuꝑ peto fieri docum̄ta: ſubijciēs me ⁊ ſingula mea bo-na oīmqꝫ mihi adherentiū adherereqꝫ volētiū ⁊ debētiū tam mobilia qͣꝫ īmobilia ſeu ſe mouentiavbicūqꝫ exn̄tia tuitōni ꝓtectōi defenſiōi p̄fati dn̄i nr̄i pape eiuſqꝫ ſedi apl̓ice: inhibēs nihilominusp̄fatis dn̄is mgr̄o ⁊ ꝯuētui ac ipſi fratri. N. om̄ibuſqꝫ alijs ⁊ ſingꝭ ſua quōlibet intereſſe putan̄: nehmōi appellatōe pēden̄ qͥcqͥd ꝯͣ me dictāqꝫ meā p̄ceptoriā ⁊ illius poſſeſſion̄ meaqꝫ ⁊ mihi adherētium bona vel al̓s quōlibet īnouare preſumāt vel attēptare. alioqͥn de attēptatꝭ hmōi damniſqꝫ expen̄ ⁊ intereē ꝓpterea patiend̓ ⁊ ſuſtinēdis ſolēniter ꝓteſtor ⁊ expreſſe¶ Et proteſtatur¶ Saluo iure ⁊cͣXXXIII¶ Appellatō pulcra a mādato audi. ca. ⁊ excōicatōneIcet. R. p. T. de. C. defenſorio noīe in cā hmōi cū ſatiſdatōe oꝑtuna vt ſperat̉ admiſſuꝫex infraſcpͥtis cāis ⁊ rōnibus nō potueritis neqꝫ valueritis d̓ iure ⁊ de ſtilo palacij apl̓iciad aliā ſatiſdatōem ꝯpellere vl̓ aſtringere. tū qꝛ ſatiſdato ꝑ ſcd̓m mādatū nō hn̄tē volūtatꝭ ē ⁊ me-re facultatis. tū qꝛ factū tertij ꝓmitti nō pōt ſed eſt in facultate tertij intercē in cā nō habētꝭ an ve-lit ſatiſdare vel nō. tū quia aūt eſt ſufficiēs ⁊ canōica ꝑ me facta ſatiſdatō aut inſufficiēs Si primoadmittat vt eatenus admiſſus ſum. Si ſcd̓o viā ordinariā hꝫ vr̄a. R. p. ꝗtūs in ⁊ cū talibꝰ ſit ꝓce-dendū ⁊ agēdū. tū qꝛ citra iniurꝭ de quo ꝓteſtat̉ exp̄ſſe dudū an̄ ſomniatꝭ iniurꝭ extorſion̄ ⁊ dāna ꝑeum ꝯficta. ac poſt ⁊ eaꝝ eorūqꝫ tꝑe fuit ⁊ erat ꝓut eſt de illaꝝ ꝑſonaꝝ nūero quas vite vilitas le-gum facit obẜuation̄ indignas: tū qꝛ tꝑe p̄dc̄o admiſit admittereqꝫ ꝯſueuit ꝓut admittit ſine d̓latu ⁊ cūctis patuit ꝓut patet eius libido ⁊ ꝙ vite fuit ⁊ eſt inhoneſte ⁊ tenuis: tū qꝛ poſt litis ꝯtͣ. nōvidet̉ opponi poſſe exceptō ꝓcur̄is. tū qꝛ ip̄a nec ſatiſdedit ⁊ ſuſpecta eſt. tū qꝛ poſt ſatiſdatiom̄. T.ſe in cā hmōi nō intromiſit niſi ꝑ auditorē ad inſtan̄ ꝑtis aduerſe euocatus. tū multis alijs cauẜ ⁊rōnibus ex actis colligibilibꝰ ⁊ ſuis loco ⁊ tꝑe ꝓponēdis: ⁊ quas hic repetit ⁊ inſerit ꝓ appellatōeſine pn̄tꝭ ꝓuocation̄ iuſtification̄ ⁊ pn̄ſi habiti ꝓceſſus impugnation̄ faciūt. ⁊ ꝗtūs ꝓ ſe ⁊ ꝯꝑtē aduerſam faciāt ſiue quouis mō facere videant̉. ⁊ nō al̓s al̓r nec alio mō. de quo ꝓteſtat̉. vos nichilominꝰ. R. p. ad importuū ꝑtis aduerſe inſtan̄ dc̄m. T. ad vidēdū ſe in ſcpͥtis excōicari. lrāſqꝫ de-cerni licꝫ nō monitū ex ⁊ ꝓ eo ꝙ aliā det cautōem ſeu ſufficiētiꝰ ſatiſdedit citari mādaſſe: et niſi adpͥmā diē iuridicā hoc fecerit in ſcpͥtis excōicaſſe dicemī: lꝫ aliā a data poſt factā debitā diligētiā dare neqͥret in fcō. qͣꝫqͣꝫ nullit̓ ⁊ vt ſperat̉ de fcō ⁊cͣ. ſaluis. Sētiēs igit̉ ipſe. T. ſeu eiꝰ ꝓcur̄ ⁊ eo noīe ſeꝑ p̄miſſa multipl̓r leſum ⁊cͣ grauari. idcirco a vob̓ dictiſqꝫ pn̄ſis mādatis citation̄ excōication̄ ſiueilliꝰ comination̄ ꝯpulſion̄ totoqꝫ pn̄ſo ꝓceſſu ꝑ vos deſuꝑ habitis quōlibet colligibilibꝰ tā ꝯiūctiqͣꝫ diuiſim ad. S. in xp̄o prēm ⁊ dn̄m nr̄m. d. Lalix. dīna ꝓuiden̄ papā modernū. eiuſqꝫ ſedē apl̓i-cā in his ſcpͥtis ꝓuocat et appellat. apl̓oſqꝫ tl̓es qͣles de iure hr̄e dēat pͥmo ſcd̓o tertio inſtant iſtatiꝰAnſtātiſſime ſibi ꝑ vos dari petit ⁊ ꝯcēdi. et deſuꝑ fieri publica documēta.
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
CXVv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten