Folioincidiſſe ⁊ incurriſſe declarādo poſt appellatōem ab eodē. d. A. coauditore vr̄o: eiuſqꝫ pn̄ſa ſula inquadā cā que corā eo inter dcm̄. d. S. ex vna. ⁊ dc̄m dn̄m. M. N. aſſertꝭ clericꝭ de ⁊ ſuꝑ capella inU. rebuſqꝫ alijs ⁊cͣ. ⁊ eoꝝ occaſiōe in pͥma verti pn̄debat̉. ⁊ nūc corā vobis in ſcd̓a vertit̉ inſtan̄ infauorē dicti. M. vt pn̄dit̉ latꝭ: rite ⁊ ltīme interpoſitā temere ⁊ de facto attēptaſſe: dictūqꝫ pn̄ſuꝫ expen̄ taxatiom̄ lrārum executorialiū decretum ⁊ declaratoriā ſnīam ſic vt p̄mittit̉ ꝑ dcm̄ dn̄m. A. artemptatꝭ qͣtūs de facto ꝓceſſerūt caſſandū ⁊cͣ. ⁊ annullari. dc̄mqꝫ dn̄m. S. pn̄ſis ſentētijs ⁊ cēſurisin quas pn̄ditur incidiſſe ⁊ incurriſſe declaratꝭ mime fuiſſe ⁊ eſſe ligatꝭ ⁊ irretitū. ip̄aſqꝫ pn̄ſas ſententias ⁊ cēſuras ⁊ penas hmōi ac pn̄ſam declaratoriā ſnīam ⁊ inde ſecuta fuiſſe ⁊ eē nullas ⁊ irritas. nulliuſqꝫ roboris vel momēti: vicioqꝫ nullitatis ſubiacuiſſe ⁊ ſubiacere. dictūqꝫ. M. N. in ex¶ Saluo iure ⁊cͣpen̄ a tempore attemptatorum hmōi ⁊cͣ¶ Petitō in poſſeſſorio cum petitōe ſecundifatalis a canoniſatoria gratie XXXVIIIp Etit ꝓcur̄ ⁊cͣ. declarari grām expectatiuā apl̓icā acceptation̄ ⁊ ꝓuiſion̄: necnō poſſeſſiōisaſſecutiom̄ per ip̄m dn̄m. N. ſic vt p̄mittit̉ factꝭ fuiſſe ⁊ eē canōicas ⁊ canōica: ſuūqꝫ debi-tum debuiſſe ⁊ debere ſortiri effcm̄. ſpoliation̄qꝫ eiection̄ occupation̄ intruſion̄ ⁊ impedim̄ta ꝑ q̄ndam. N. aduerſariū vt p̄mittit̉ factꝭ fuiſſe ⁊ eē temerarias illicitas indebitas iniqͣs ⁊ īiuſtas: teme-rariaqꝫ ⁊cͣ. ac de facto p̄ſumptas ⁊ p̄ſumpta. ſibiqꝫ. R. aduerſario illas ⁊ illa feciſſe ⁊ facere mīnelicuiſſe. p̄fatūqꝫ. R. aduerſariū ab occupation̄ ⁊ detētion̄ dicte eccleſie tollend̓ ⁊ amouend̓ fore acper vos reſtitui reintegrari ⁊ reponi. necnō dc̄m. R. in fructibus ex dcā eccīa a tꝑe ſpoliatiōis hꝰ icitra ꝑceptis ⁊ qui ꝑcipi potuerūt in expen̄ in hmōi cā tam corā dictis iudicibuſ ⁊ ꝯmiſſarijs qͣꝫ coram vob̓ ꝓ ꝑte dicti dn̄i. N. ltīme factꝭ de expen̄ fiēdis dānis ⁊ intereſſe ſuſtinēdis ſolēniter ꝓteſtā-do ꝯdēnandū fore ⁊ per vos ꝯdēnari. ac al̓s in de ⁊ ſuꝑ p̄miſſis ⁊cͣ¶ Et qꝛ. R. p. iuris ſtatuit ſanctō nemī in negligētiā eē imputādū cū ꝑ cū n̄ ſtat quo minus id qd̓expediri debeat expediat̉. Reqͥrit igit̉ dcūs ꝓcurator quo ſupra nomīe om̄ibus melioribus modo⁊cͣ. ⁊ debet pͥmo ſcd̓o tertio ac inſtāter inſtātius ⁊ inſtātiſſime hmōi cām in iuſticia expedire: ne ſibifatalia decurrāt: cum ꝑ eum nō ſteterit neqꝫ ſtet quo minus ip̄a expediat̉. nec impedim̄tum deditneqꝫ dat. de qͥbus ꝓteſtatur exp̄ſſe ⁊ in euētū nō expedition̄ eiuſdem petit ſibi ꝑtiqꝫ ſue p̄dicte per¶ Saluo iure ⁊cͣv. p. dari ⁊ ꝯcedi ſcd̓m fatale ⁊ deſuꝑ fieri publica inſtrumēta¶ Petit̉ pͥma ſnīa reuocari ac pn̄tatō ⁊ inſtitutō cum adiudiXXXVIIIcatōne eccleſie canonizari ꝓ poſſeſſoreIp Etit ꝓcurator ⁊cͣ vt ſupra in reuocatoria ſnīe ⁊cͣ. pariqꝫ veſtra diffinitiua ſnīa ⁊cͣ. declararipn̄tatōem de ꝑſona dicti dn̄i. M. ad dictā eccīam ꝑ. n. Reuerendum in xp̄o prēm et dn̄mdn̄m ep̄m. C. ſeu eius vicariū. inſtitutōemqꝫ per ip̄m dn̄m ep̄m ſeu eius vicarium vt p̄mittit̉ de perſona ipſius dn̄i. M. factas necnō poſſeſſion aſſecution̄ ⁊ om̄ia inde ſecuta fuiſſe ⁊ eſſe canōicas ⁊canonica. ſuūqꝫ debitū ⁊cͣ. dc̄amqꝫ eccīam ad prefatū dn̄m. M. ſpectaſſe ⁊cͣ de iure. illamqꝫ ſibi cuꝫom̄ibus ⁊ ſingulis iuribus et ꝑtinen̄ ſuis adiudicand̓ fore ⁊cͣ adiudicari. prefatoqꝫ .n. in ſcū ad di-ctam parrochialē eccīam nullum vnqͣꝫ ius ꝯpetijſſe neqꝫ cōpetere. moleſtatōneſqꝫ vexation̄ ⁊c̄. impedimēta prefato dn̄o. M. per dictū. N. aduerſariū de et ſuꝑ dicta eccīa et illius occaſione vt pre-mittit̉ factas ⁊ preſtitas: factaqꝫ et p̄ſtita fuiſſe et eē temerarias illicit̓. ⁊c̄. ac de facto preſumptas etp̄ſumpta. ipſiqꝫ N. aduerſario ſuꝑ ipſis ac eccīa ꝑrochia. p̄dicta ꝑpetuū ſilentiū imponenduꝫ foreet ꝑ vos īponi. necnō eūdē. d. M. ab impetition̄ dicti. N. aduerſarij abſoluēdū fore et abſolui. ipſumqꝫ. N. eduerſariū in expen̄ in hꝰi cā tā corā dcō. d. B. audi. qͣꝫ vob̓ ltīme factis. de expē. fien̄ ⁊c̄¶ Petit̉ canonizari gr̄a et alter poſſeſſor a detētion amoueri XXXIXIp Etit ꝓcur ⁊c̄ declarari grām ⁊c̄ factā. ac oīa in̄ ſecuta ⁊c̄ canōica. ſuūqꝫ deb̓. ⁊c̄. effcm̄. dictā-qꝫ vicariā ad eūdē. d. N. ſpectaſſe ⁊c de iure. eāqꝫ ſibi ⁊c adiudicādā fore et ꝑ vos adiudic̄p̄fatis. A. et. B. aduerſarijs et eoꝝ cuilibet in ſeu ad dictā ⁊c. neqꝫ ꝯpetere. dcm̄qꝫ. A. alteꝝ adueſarioꝝ intruſum ab occupatōe et detētōe dcē vicarie iuriūqꝫ ⁊c eiuſdē tollēdū et amouēdū fore acꝑ vos tolli et amoueri. p̄fatūqꝫ. d. N. in et ad corꝑalē realē et actualē poſ. dcē vicarie iuriūqꝫ ⁊c̄ ei-uſdē ponēdū et inducēdū fore et ꝑ vos poni et induci. moleſtat̉qꝫ ⁊c et ſingꝭ īpedim̄ta p̄fato. d. N.ꝑ dc̄os. A. et. B. de et ſuꝑ dcā vicaria et ipſiꝰ occaſiōe ſic vt p̄mittit̉ ꝯiūctim et diuiſim fcās et p̄ſtitꝭac p̄ſtita fuiſſe et eē teme. ⁊c p̄ſumpta. ſibiqꝫ ſuꝑ ip̄ẜ ac vicaria hmōi ꝑpetuū ſilē. impo. fo. ⁊c. īponi.necnō dcm̄. A. intruſum ī fructibꝰ ex dc̄a vicaria a tꝑe mote litis hmōi citra ꝑceptis: ac eūdē. A. etſupradc̄m. B. et eoꝝ quēlibꝫ in expen̄ hmōi cā corā vob̓ ltīme ꝓpt̓ea factis. de fien̄ ⁊c̄¶ Saluo iure ⁊c¶ Premiſſa ro¶ Sequunt̉ ſnīe ¶ Snia diffinitiua in pͥma inſtan̄. Titulus. I.
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
CIXv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten