Folioq̄cūqꝫ inde ſecute ꝑinde valerēt. plenāqꝫ obtinerēt roboris firmitatē: idēqꝫ dn̄s .n. auditor ad exccutiom̄ eorūdē dcō. d .n. auditori dictaꝝ lrāꝝ ꝓcedere poſſet ⁊ deberet: ac ſi p̄dcm̄ ar̄dyaconatū n̄acceptaſſet. ⁊ de illo ſibi ꝓuideri nō feciſſet. ac ab ip̄o. d .n. papa ꝯceſſiom̄ p̄dcām n̄ obtinuiſſꝫ et p̄-dictū archidyaconatū eccīe .n. mīme aſſecutꝰ extitiſſet: ꝓut in lr̄is apl̓icis inde ꝯfectis ſub dat̉ Ro-apud ſcm̄ Petꝝ. xj. kalen̄ mēſis ⁊cͣ. pontificatus ipſius dn̄i noſtri pape anno .n. quas ⁊ ꝯtēta ī eis⁊cͣ. diſpoſitine dat ꝓ poſition̄ ⁊ articulis plenius ꝯtineturIIII¶ Articuli ſuꝑ ſurreptōe gratie ſi neutri¶ D docēdū de ſurreptōe nullitate inefficacia ac obreptōe cuiuſdā pn̄ſe gr̄e ſiue mādati d̓ ꝓuidēdo de pro. eccleſijs de .n. inuicē vnitis .n. dyo. in forma Si neutri. factꝭ cuidā johā. inhac cā aduerſario ⁊ ad oēs alios meliores finee eidē jo. nociuos ⁊ dcō. d .n. ex aduerſo pͥncipalivtiles: dat facit ⁊ exhibet ꝓcur̄ ⁊ eo noīe ꝓcur̄io dicti. d .n. exceptōes articulatas ſeu poſitiones etarticulos infraſcpͥtos qͥbus petit ꝑ ꝑtē aduerſam medio iuram̄to ſufficiēter rn̄deri. ⁊ ſi uegati fuerint ſe ⁊ ꝑtē ſuā ad ꝓbādū eoſdē in Ro. cū. ⁊ exͣ admitti: ad ſuꝑfluā ꝓbatōem aliquaꝫ mīme ſe aſtringens ſed ſolū ad id vel ea ex eiſdē que ꝓbare poterit ſibiqꝫ ſufficiāt ꝓ intentōne ſua fundādade quo ꝓteſtatur expreſſe¶ Et pͥmo excipiēdo dicit ⁊ ꝓteſtat̉ ꝙ ſi q̄ ſint aut ꝯtineant̉ in dcō pn̄ſo mādato ſi neutri: prefatojo. vti pn̄dit̉ fcō que faciāt ſeu facere videant̉ ꝓ dcō. d. .n. ⁊ ꝯͣ eūdē jo. aduerſariuꝫ illa in ea ꝑte dūtaxat nō impugnat neqꝫ impugnare intēdit: qͥnimmo ea recipit ⁊ admittit in vim ſaltē ⁊ ꝑ moduꝫtacite ꝯfeſſion̄. inqͣꝫtū vero ⁊cͣ. extūc idē ꝓcur̄ dicit ꝙ ip̄m pn̄ſum mādatū fuit ⁊ eſt infirmū lacerumcācellatū abolitū abraſum ſuſpectū debitis ⁊ ꝯſuetis ſignis ⁊ ſcpͥturis carēs pꝰ ipſiꝰ ſtatutū ad ex-peditōꝫ taliū mādatoꝝ in p̄iudiciū dc̄i .n. ac p̄ter ⁊ ꝯͣ ſtilū cācellarie apl̓ice expeditū ſurrepticiūqꝫ¶ Primo aūt excipiēdo dicit dc̄s ꝓcur̄ noīe quo ſupra ꝙ ip̄m pn̄ſum mādatū ſeu gr̄a pn̄ſa ſi neutri ſi de ip̄a appareat qd̓ nō credit̉. īmo exp̄ſſe diffitet̉ ⁊ negat fuit ⁊ eſt vnica ⁊ ſola. ac vnica ⁊ ſolavice ſibi ꝯceſſa: vidꝫ ꝑ ſcīſſimū ⁊cͣ Rome apud ſcm̄ Petꝝ. vj Non̄ octo. pōti. dc̄i dn̄i nr̄i pape ānotertio: ⁊ illa que apud acta cauſe hmōi fuit ⁊ eſt ꝓ ꝑte dicti jo. ꝯtra dcm̄ .n. corā ⁊cͣ. ꝓductis palamet publice. Et ſic fuit ⁊ eſt verum¶ Itē ꝙ p̄dcm̄ pn̄ſum mādatū ſeu pn̄ſa gratia ſi neutri ex eo fuit ⁊ eſt ſurrepticiū ⁊ obrepticiuꝫ ꝙip̄e jo. malicioſe ⁊ vt deciꝑet ꝯcedētē tacuit in eadē ꝙ orta dudū int̓ .n. ⁊ quēdā .n. ꝑ cuiꝰ obitū eccleſie ſuꝑ qͥbus agit̉ vltimo vacarūt. pb̓ros ac jo. L. ſil̓r ph̓rm .n. dyoc̄. ſuꝑ ecc̄ijs de qͥbus hic agit̉materia q̄ſtionis jo. tūc papa. xxiij. in ſua obediētia nūcupatꝰ: eā que Ala. ⁊ Ro. quōdā mgr̄o ja.et illā q̄ jo. p̄dcōs ac cuidā Ro. ꝯtingebāt cās dn̄o Tho .n. ſacri palacij cāꝝ apl̓ici auditoribꝰ au-diend̓ cōmiſit ⁊ fine debito terminand̓. que ſi exp̄ſſiſſet ꝓut al̓s ip̄e in quodā pn̄ſo mādato de ſurrogando ꝑ eū in cauſa hmōi ꝓducto expreſſit: eandē pn̄ſam gram ſi neutri ſiue mandatum nullatenus obtinuiſſet. Et ſic¶ Itē ꝙ dcm̄ pn̄ſum mandatū fuit ⁊ eſt ſurrepticiū. ex eo vidꝫ ꝙ ip̄m impetrās tacuit in eodeꝫ ꝙpoſt obitū dc̄i Ro. orta inter ip̄m jo. īpetrāte ⁊ .n. p̄dcm̄ necnō .n. ⁊ .n. pb̓ros .n. dyo. ſuꝑ ecc̄ijs ſuꝑqͥbus agit̉ ⁊ eoꝝ occaſion̄ materia q̄ſtōis general̓ ſinodus Cōſtan̄ apl̓ica ſede vacāt: cām hmōi q̄inter jo. impetrātē ⁊ .n. p̄dcm̄ ꝯmiſiſſet fine debito terminand̓: qͥ in ea petitorio inter .n. ⁊ .n. intētato ſuſpēſo in ſolo poſſeſſorio ꝓcedere qͣndā diffinitiuā ⁊c̄. ꝓ. G. ⁊ ꝯtra. n̄ ⁊c̄ ꝓmulgauit. a qua ꝓ ꝑte ipſiꝰ .n. ad ſe. ap. appellato: ip̄a ſinodus dcā ſede vacan̄ dcō dn̄o .n. cām hmōi audiend̓ ꝯmiſit: q̄ſi dc̄s jo. impetrās exp̄ſſiſſet dictā pn̄ſam ꝯmiſſionē nullatenus obtinuiſſet ⁊c̄¶ Itē tacuit idē impetrās ꝙ poſtqͣꝫ dc̄a ſinodus. C. cās p̄dcās ꝯmiſerat vt p̄fert̉ etiā ſcīſſimus ⁊c̄:oēs ⁊ ſingꝭ cās ad ſe aduocās eas ex eis que p̄fato dn̄o. T. ꝯmiſſe nō fuerāt ſibi ꝯmiſit: in ſtatu inquo vltīo remanẜant audiend̓ ⁊ fine debito terminand̓. ⁊ ꝙ idē dn̄s noſter papa ꝯceſſerat eidemdn̄o jo. ⁊. G. mādata ſil̓ia de ſurrogādo in iure: ⁊ ad ius dc̄i quōdā Ro. q̄ ſi dc̄s impetrās expreſſiſſet ꝓut hic tacuit doloſe ip̄m pn̄ſum mandatū nullatenus obtinuiſſet ⁊c̄¶ Itē tacuit idē impetrās ꝙ p̄fatus dn̄s noſter papa cām ⁊ cās ꝯmiſit ⁊c̄.¶ Itē tacuit idē impetrās ꝙ ſupplicato dn̄o nr̄o pape moderno ꝓ ꝑte dc̄i. G. ꝗtūs ipſi. G. ⁊ jo. impetrātes ꝑ eūdē dn̄m. F. examinarent̉ in lectura cātū ⁊ ꝯſtructōe ac alijs q̄ circa idoncitatē ꝑſoneque ad regimē dictaꝝ eccīaꝝ ſuꝑ qͥbus agit̉ forēt attēdēda. ip̄eqꝫ eccleſie idoneiori ip̄oꝝ ꝯferrent̉et alteri minus idoneo eorūdē ſuꝑ ipſis ecc̄ijs ꝑpetuū ſilētiū imponeret̉: p̄fatus. d. n. papa voluitꝙ ipſi examinarent̉ ⁊ ꝓcederet̉ vt petebat̉ in ſupplicatōe hmōi: ⁊ tacuit idē īpetrans ꝙ ip̄e. G. ſuerat ⁊ ſit idoneior ⁊ ꝓpterea eccīe ſuꝑ qͥbus agit̉ fuerūt ⁊ ſunt iuxͣ ⁊ ẜm tenorē dcē ꝯmiſſion̄ ſibi cōferend̓ ⁊ adiudicāde: ⁊ p̄fato jo. impetrāti ꝑpetuū ſilētiū imponend̓: que ſi dc̄s impetrās exp̄ſſiſſetdictum pn̄ſum mandatū non obtinuiſſet
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
LXXXIIv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten