LXIeccīam .n. vnqͣꝫ ius ꝯpetijt neqꝫ cōpetit. ſed gr̄e expectatiue necnō acceptatōi ⁊ ꝓuiſiōi p̄dictis acbono iuri deo dn̄o jo .n. in ⁊ ad dictā pro. eccīam .n. quōdolibet cōpetēti. temere ⁊ de fcō cum deiure nō potuerint neqꝫ poſſint ſucceſſiue oppoſuerūt ⁊ opponūt. impediuerūtqꝫ ⁊ īpediūt. ac fece-runt ⁊ faciūt quo minus acceptatō ⁊ ꝓuiſio hmōi ſuū debitū ſortiri potuerūt ſeu pn̄t effcm̄. ip̄eqꝫdn̄s jo .n. poſſeſſionē realē dcē eccīe .n. aſſeqͥ potuerit ſiue poſſit. ſed qd̓ deterius eſt p̄fati io. n. ⁊ ion. ſe in p̄fata eccīa ac eius regimīe ⁊ admīſtratōe illiuſqꝫ fructibꝰ redditibꝰ ⁊ ꝓuen̄ iuribꝰ ⁊ obuention̄ ⁊ bonis ſucceſſiue ⁊ reſpectiue intruſerūt. ꝓut intruſi ſunt de pn̄ti fructus redditus ⁊ ꝓuētushmōi ex ip̄a eccīa prouenien̄ ꝑcipiēdo et leuādo et in ſuos dānabiles vſus ꝯuertēdo. in aīaꝝ ſua-rum graue ꝑicl̓m atqꝫ ſolitū diſpēdiū. p̄fatiqꝫ dn̄i jo .n. p̄iudiciū nō modicū dānū ⁊ grauamē¶ Itē ꝙ p̄miſſa om̄ia ⁊ ſingl̓a fuerūt ⁊ ſunt vera ac de his oībꝰ ⁊ ſingꝭ fuit et ē publica vox et fam̄¶ Quare petit procur̄ p̄dcūs quo ſupra nomīe ꝑ vos. R. prēm dn̄m auditorē ſupradictū. veſtrā-qꝫ ſnīam diffinitiuā pronūciari decerni et declarari prout latiꝰ petet̉ infra verbo vel in ſcriptis ſuis loco et tēpore ꝯgruis et oportun ac al̓s in de et ſuꝑ premiſſis omnibus et ſingulis breue iuſticiecomplementum miniſtrari¶ Premiſſa dat dicit ponit ꝓteſtat̉ ⁊ petit ꝓcur̄ an̄dictus noīe ꝓcuratorio p̄dc̄o tā ꝯiūctim qͣꝫ diuiſim ac om̄ibus melioribus modo via iure cauſa ⁊ forma qͥbus melius poteſt et debet de iur̄: veſtrum benignū officiū deſuꝑ humiliter implorando¶ Saluo iure addēdi ⁊cͣEt ꝓteſtatur ⁊cͣ¶ Articuli de iure ꝓ illo qͥ habet collatōem ordinarij ſuꝑ antedicta eccleſia XIIOſitōes ⁊ articulos infraſcpͥtos ac ꝯtēta ⁊ deſcpͥta in eiſdē dat facit ⁊ exhibet ꝓcur̄: et eonomīe ꝓcuratorio honorabil̓ viri dn̄i jo .n. eccīe .n. canōici ꝑtis ſue tā ꝯiūctim qͣꝫ diuiſimnarratiue ⁊ diſpoſitiue ⁊ de quolibet. qͥbus ſingularit̓ ſingulis ꝑ ꝑtem aduerſaꝫ eiuſqꝫ iuramēto medio petit ꝑ verbū credit vel nō credit rn̄deri. ⁊ ſi negati fuerint illos ꝓbare intēdit. Seqꝫ ⁊ partē ſuā p̄dictā ad ꝓbādum eoſdē in Ro. cu. ⁊ exͣ eam admitti. remiſſiom̄qꝫ deſuꝑ ⁊ ſi opuſfuerit ad ꝑtes decerni petit ⁊ cōcedi. ad ſuꝑfluam tamē probatōnem nullatenus ſe aſtringens. dequo proteſtatur expreſſe¶ Itē ponit ⁊ ſi neceſſe ſit ꝓbare intēdit ꝙ ab vno duobus tribus qͣtuor qͥnqꝫ ſex decē. xij. xx. xxx.xl. lx. ⁊ centū annis ꝓxime p̄teritis ꝯtinue citra ⁊ ſupra. ac a tāto tꝑe de cuius initō ſiue ꝯͣrio hoīꝫmemoria nō exiſtit: inter cathedrales eccīas in regno Polonie infra ip̄m eiuſqꝫ fines ⁊ limites exiſtentes: fuit eſſeqꝫ ꝯſueuit ꝓut eſt de pn̄ti quedā ſolēnis cathedral̓ eccīa: cōiter vocata ⁊ appellataeccīa cathedralis. P. habēs ſaluis ipſius vacation̄ tꝑibus ep̄m ꝓ temꝑe vt caput. necnon prepoſitum decanū ⁊ qͣꝫplures canonicos inibi p̄bēdatos vt mēbra. capl̓m eiuſdē eccīe inter ſe facien̄ ⁊ repreſentan̄: lōgāqꝫ ⁊ latā dyo. ab alijs dyo. circūuicinis diſtinctā ⁊ ſeparatā. pluraqꝫ alia iura ⁊ inſignia cathedralē eccīam facien̄ ⁊ deſignan̄ palā ⁊ publice. Et ſic fuit¶ Itē ponit ⁊ ſi neceſſe ſit ꝓbare intendit ꝙ a dc̄is tꝑibus ⁊ per eadē tꝑa inter alias eccīas parrochiales in dicta dyo .n. ⁊ infra eam oēſqꝫ fines ⁊ limites exn̄tes: eſt ⁊ fuit eſſeqꝫ conſueuit ꝓut ē depn̄ti quedā ꝑrochialis eccīa in dolſo vulgarit̓ nūcupata. quāquidē jo. ip̄ius eccīe rector dudū an̄tꝑs ⁊ tꝑe ſui obitus infra dicend̓ tenebat ⁊ poſſidebat. habens fontē baptiſmalē campanas cāpanile cimiteriū bn̄dictū ⁊ plures vtriuſqꝫ ſexus homīes prochianos lōgam ⁊ latā ꝑrochiā ab alijscircūuicinis parrochijs diſtinctam ⁊ ſeparatā. vni clerico ſeculari caſu vacatōis ipſius occurrentein titulū bn̄ficij ꝑpetui ꝯferri ⁊ aſſignari. ⁊ ꝑ talē regi ⁊ gubernari ſolita ⁊ ꝯſueta. pl̓aqꝫ alia ⁊ inſignia parro. eccīam facien̄ ⁊ repn̄tan̄ palā et publice. Et ſic¶ Itē ponit ⁊ ſi nc̄e ſit ꝓbare ītēdit ꝙ dc̄s jo. N. ſic vt p̄mittit̉ rc̄or dcē ec. pro .n. ac iuriū ⁊ ꝑtinen̄oīm eiuſdē in poſſeſſiōe ſeu qͣſi pacifica ⁊ qͥeta exn̄s: dudū vicꝫ d̓ mēſe decēb̓. die vltīa āno. Mcccclxvij. ⁊ ſic an̄ diē. xviij. mēſis jan̄ āni p̄dc̄i exͣ Ro. cu. ⁊ in ꝑtibꝰ diē vite clauſit extremū. qd̓qꝫ ꝑ ip̄iquōdā jo. obitū dcā eccīa parro. tā de iure qͣꝫ de fcō vacauit ac ꝓ vacāte reputata fuit. Et ſic¶ Item ꝙ om̄ia ⁊ ſigula p̄miſſa fuerūt ⁊ ſunt publica notoria ⁊ manifeſta ac vera. ⁊ de ipſis om̄ibus et ſingulis fuit et eſt publica vox et fama¶ Itē ponit et ſi neceſſe ſit ꝓbare intēdit ꝙ tā de iure qͣꝫ vſu more obẜuan̄ et ꝯſuetudīe ltīme p̄ſcpͥ-tis. ac a dc̄is tꝑibus et ꝑ ip̄a tꝑa incōcuſſe et īuiolabil̓r tētis et obẜuatis: coll̓o ꝓuiſio pn̄tatio ſeu q̄uis alia diſpoſitō p̄dicte eccīe parrochialis. N. ſuꝑ qua et cuius occaſiōe agitur: dum et qͦtiēs eiuſdē vacatō occurrerit ſpectauit et ꝑtinuit. ſpectareqꝫ et ꝑtinere ꝯſueuit ꝓut ſpectat et ꝑtinet ꝓ tēpore ad ep̄m. P. fuerūtqꝫ ep̄i. P. ꝓ tēpore ꝓut modernus ep̄s. P. eſt in poſſeſſione ſcū quaſi quietaet pacifica iuriū premiſſorum: ſepe et ſepius dictā eccīam parrochialē perſonis idoneis ꝯtuleruntet de eadē ꝓuiderūt atqꝫ diſpoſuerunt. fuerūtqꝫ collationes ꝓuiſiōes et diſpoſitōnes huiuſmo di
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
LXIr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten