Druckschrift 
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Entstehung
Seite
XXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Folioexercitij adminiſtration̄ factas habitas: ac etiā inde ſecuta fuiſſe eſſe temerarias temeraria.indebitas indebita ac de facto p̄ſumptas p̄ſumpta. necnō dc̄m frēꝫ. R. aduerſariū ab occupation̄ detētion̄ predictꝭ amouend̓ fore amoueri. ac p̄fatū mgr̄m jo. in poſſeſſionē realē corꝑa-lem p̄fati officij inqͥſition̄ ac exercitij r̄gimīs eiuſdē fructuūqꝫ et ſtipēdioꝝ officij et admīſtration̄ipſoꝝ reſtituēdū et reintegrādū ac inducēdū fore et induci. necnō p̄fato. R. aduerſario de et ſuꝑofficio eiuſdē exercitiij et admīſtration p̄dictꝭ ꝑpetuū ſilētiuꝫ imponēdū fore et imponi. ip̄mqꝫ. Raduerſariū in fructibꝰ et alijs iuribꝰ a tꝑe mote hmōi litis citra ꝑceptis: et ꝑcipi potuerat: ac ī expen̄ in pn̄ti corā vob̓ legittime factis cōdēnand̓ fore et cōdemnari de fructibꝰ et ſtipēdijs ꝑ̄cipi Et p̄miſſa dat dicit ponit petit et reqͥritendis: ac expen̄ in futuꝝ fiend̓ ſolēniter ꝓteſtādo.ꝓcur̄ predc̄s nomībus qͥbus ſupra: tam ꝯiūctim qͣꝫ diuiſim oībus melioribus via iur̄ cauſa etforma qͥbus melius debet et pōt: vr̄m benignū officiū in p̄miſſoꝝ quolibet humil̓r implorando Saluo iure ⁊cͣ. Et ꝓteſtatur ⁊cͣ Modus cōteſtādi litē ſuꝑ libello oblato in ſcriptisp Icit et ꝓteſtat̉ ꝓcur̄ et eo nomīe ꝓcuratorio venerabil̓ viri dn̄i. N. pͥncipalis ſui alique dicet ſeu faciet ipſe intēdit renūciare nec p̄iudicare cuidā ſue appellatiōi nūc a vob̓dn̄o auditore veſtroqꝫ auditorio et iudicio interpoſite. qͥa ip̄m lꝫ indebite cogitꝭ rn̄dere cuidā pn̄ſo libello in pn̄ti cauſa ex aduerſo vt d̓r dato et his ſibi ac dicte ſue ꝑti ſemꝑ ſaluis. Ideꝫ ꝓcuratormetu excōis pena et al̓s ac etiā exceptōibus alias eum ꝯtra dc̄m pn̄ſum libellū datis: ipſiuſ-qꝫ pn̄ſi libelli impetition̄ et nullitate ſeu nullitatibꝰ ſꝑ ſaluis: dicto pn̄ſo libello rn̄dendo dicit̉ narrata ꝓut narrant̉ in dicto pn̄ſo libello mīme fore vera ac petita ꝓut in eo petunt̉ fieri non debereaīmo litē ſuꝑ eo cōteſtandi. Saluo iure ⁊c̄. Et ꝓteſtatur ⁊cͣIIII Libellus ſuꝑ bonis hereditarijs tertia ꝑte abbatiſſa cōtra ducesOra vob̓ R.. d. n. ſacri palacij ap. carū hmōi cāe ac ꝑtibꝰ infraſcpͥtis a dn̄o nr̄o papaaudi. ſpecial̓r deputato. ꝓponit ꝓcur̄ eo nomīe venerabiliū religioſaꝝ dn̄aꝝ abbatiſ-Aſe mōialiū ꝯuētus mōaſterij .n. n. dyo. ꝯͣ aduerſus quoſdā. A. quōdā. C.. B. quon-dam. D. natos duces .n. dc̄e dyo. ꝯiūctim diuiſim qͣmlibet aliā ꝑſonā ipſis in iudicio legitume interuenien̄ ſeu ip̄oꝝ aliquo. dicit a. x. xx. xxx. .xl. ānis ꝓxime p̄teritis citra ſupra ac etiāa tanto tꝑe tantū tꝑs cuius pͥncipij ſeu ꝯtrarij hoīm memoria exiſtit: tam de vſu qͣꝫ de moreobẜuatōe ꝯſuetudine legittie p̄ſcpͥtis ac incōcuſſe inuiolabil̓r obẜuatis in ciuitate dyoce .n.fuit erat eſt tentū obẜuatū ac tenet̉ obẜuat̉: qn̄cūqꝫ aliquē vel aliquos nobilē vel nobiles illuſtrē vel illuſtres duces comites vel barones ſine teſtam̄to decedere vel īteſtato d̓cedere aut mo-ri ꝯtingat: quē ꝯtingit relinq̄re vel dimittere poſt ſe aliqͣm vl̓ aliquas filiā vl̓ filias aut heredemſeu heredes cum aliqͥbus caſtris opidis terris vill̓ poſſeſſiōibus iuribꝰ iuriſdictōibꝰ hmōi ſuispatri vl̓ matri ſucceſſerūt ſuccedūt: tl̓r vicꝫ de hmōi caſtris opidis terris vill̓ poſſeſſiōibus iuribus iur̄diction̄ fiebat fieriqꝫ ſolebat hodie tali caſu occurrēte fit extimatō alicꝰ ſumme pecu-niarie. que ſumit̉ illū vel illos quē vl̓ quos hmōi bona extunc poſſidere ꝯtingeret ꝑſoluebat̉: ethodie ꝑſoluit̉. Queqͥdē pecunia in ꝑtibus ill̓ vulgarit̓. G.. F. vocat̉ appellat̉. qd̓qꝫ dc̄e ſucceſ-ſiones a tꝑibus ꝓxime dc̄is ip̄a tꝑa citra ſupra ſibi vt p̄mittit̉ facte. quō fiebāt fuerāt erātet hodie ſi fierēt eſſent valide efficaces in dictis ciuitate dyo .n. reputate. ſuūqꝫ debitū fueruntet hodie ſi fierēt ꝯſeq̄rent̉ effectū. Deinde vero quōdā .n. duce .n. dyo. predcō patre dcē dn̄e .n. abbatiſſe dum in hūanis ageret: vero naturali dn̄o poſſeſſore opidoꝝ caſtroꝝ infraſcpͥtorū: vꝫn .n. dyo. ac medietate .n. eiuſdē. n. dyo. ſingularūqꝫ villaꝝ fructuū iuriū ꝑtinētiaꝝ iur̄dictionūeorūdē. exn̄s vt p̄fert̉ in poſſeſſiōe ſeu qͣſi dn̄ij eorūdē pacifica qͥeta de āno dn̄i ⁊cͣ. kalē. feb̓. nullo eūdē ꝯdito teſtō: ab inteſtato in ꝑtibus deceſſit: defuncto eodē quondā .n. duce tꝑe hmōi ſuiobitus remāſerūt ſuꝑſtites ſuperuiuētes. dicta domīa .n. nūc abbatiſſa tūc vero in ſeculo exiſte-te. necnō n. duciſſa .n. et .n. duciſſa .n. ſorores ac filie legittime naturales eiuſdē quondam .n. abinteſtato ſuccedētes. ad quas etiā dicta opida caſtra et ville cum ip̄orum bonis et iuribus et pertinētijs vniuerſis et ſingulis annis cōmuni extimatōe ad valorē qͥndecim milium marcarum⁊ c.aſcenden̄ tanqͣꝫ ad filias naturales heredes vniuerſales ab inteſtato ſucceden̄ rōne ꝯſuetudīsobẜuātie p̄dictaꝝ fuerūt erāt deuoluta. qͣꝫqͣꝫ tertia pars hmōi opidoꝝ caſtroꝝ villaꝝ bonoruꝫet poſſeſſionū que cōmuni extimatōe valebat et valet ſingul̓ annis qͥnqꝫ milia .n. ſpectauerit ptinuerit de vſu more et cōſuetudine predictis: ꝓut ꝑtinet ſpectat ad dictā dominā abbatiſſam. fu-eruntqꝫ etiā poſt ingreſſum religionis per dictā dominā .n. in dicto monaſterio factꝭ oīa et ſingula bona iura iuriſdictōnes que eidē domīe .n. abbatiſſe in predictis bonis ꝯpetebāt. quomodolibet cōpetere poterāt ad dc̄m aſterium trāſlata. ad ip̄m aſteriū mero iure ꝑtinuerūt.