Folioet p̄fatus .n. ꝯmiſit ⁊ ꝑpetrauit p̄ter ⁊ ꝯtra volūtatē dicti. P. ⁊ domine Anne eiꝰ vxoris in ip̄orumgraue dānū p̄iudiciū ⁊ iacturā. penas ⁊ cēſu. eccleẜ. temere incurrēdo. q̄ oīa ⁊ ſingu. p̄dc̄a ꝯmiſſaatqꝫ ꝑpetrata fuerūt ꝑ dc̄m .n. ꝯtra dcm̄. P. ⁊ dn̄am annā: de anno dn̄i. M.cccc. ⁊cͣ. de mēſe Iulijin vrbe ⁊ dictis locis: p̄ter ⁊ ꝯtra formā iuris ſacrorū canonū et bonos mores. de qͥbus om̄ibus ⁊ſingul̓ fuit ⁊ eſt publica vox ⁊ fama. Saluo iure ⁊cͣ. Et ꝓteſtation̄.Libellus ſuꝑ officio inqͥſitōnis heretice prauitatisc Orā vob̓. R. p. d. jo. dn̄i noſtri pape capellano ⁊ ipſiꝰ ſacri pa. ap. cārum audi. aſſerit et īiure ꝓponit ꝓcur̄: ⁊ eo nomīe. R. mgrōꝝ fr̄m ordīs p̄dic̄ in Frācia pͥoris ꝓuincial̓ ⁊ joh̓.N. ipſius ordīs fratrꝭ inqͥſitorꝭ heretice prauitatis fidei inqͥſitoris carcaſſon̄ ſacre theologie ꝓfeſſetam ꝯiūctim qͣꝫ diuiſim ⁊ vt quēlibet ip̄ſoꝝ tāgit ſeu tāgere poterit: ꝯtra ⁊ aduerſus quēdam. R.dicti ordīs frēm occupatorē officij inqͥſitoris heretice prauitatis fidei in dc̄a inqͥſition̄ carcaſſonēet qͣmlibet aliā ꝑſonā ꝓ ip̄o fratre. R. in iudicō legittime īterueniēte. datqꝫ ꝑ mediū libelli ⁊ ſummarie petion̄ articl̓os. jͣ. ſcpͥtos ⁊ ꝯtēta in eis ꝯiūctim ⁊ diuiſim ac narratiue ⁊ diſpoſitiue: offerēsſe inqͣꝫtū onus ꝓbation̄ ſibi incūbit illos legittīe ꝓbaturꝭ. ad aliqͣm tn̄ ſuꝑfluā ꝓbatōem ip̄oꝝ nul¶ In pͥmis igit̉ dicit aſſerit ⁊ ponit ac ſi ⁊ qͣtūs opus ſit ⁊ onus ſibi incūbit ꝓ) latenꝰ ſe aſtrīgēsbare intēdit ꝙ a tātis tꝑibus ⁊ ꝑ tāta tꝑa ꝙ memoria hoīm in ꝯͣriū nō exiſtit: in diuerẜ ꝑtibꝰ fuer̄tet hodie ſunt vn̄ ꝓchdolor qͣꝫpl̓es ꝑſone in reprobū ſenſum ducte. qn̄qꝫ nimiū ſaꝑe volen̄ ꝯtra orthodoxā ſacroſcām fidē nrām catholicā. varias ⁊ diuerſas hereticas dānabiles ⁊ r̄probas opiniones: tenētes obloquētes ⁊ qn̄qꝫ illas publicātes. ⁊ ꝙ ꝓpterea ſcā mater eccīa: necnō ſancti prēset ſummi pōtifices qui ꝓ tꝑe fuerūt ad inqͥrēdū ⁊ extirpādū hereticas prauitates p̄dc̄as. voluer̄tet ordinarūt ꝙ ꝑ diuerſas ꝑtes mūdi ſeu ꝓuincias inſtituerēt̉ ⁊ eēt certi fideles ⁊ catholici litt̓ati ac boni teſtimonij viri in fide ꝓbati. ac ſacra pagina laudabil̓r ⁊ ad plenū inſtructi. qͥbus exp̄ſſe ꝯmitteret̉ ⁊ daret̉ ptās ac mādatū officij inqͥſition̄ heretice prauitatis fidei in ꝓuincijs ſeu ꝑtibꝰfibi limitatis fidel̓r ⁊ diligēter exerceret̉. hereticaſqꝫ prauitateſ predc̄as eoꝝ ꝓ poſſe extirparēt ⁊ ꝯͣquoſcūqꝫ de p̄miſſis culpabiles ꝓut ipẜ videbit̉ de iure faciend̓ ꝓcederēt. Et ꝙ ſic ⁊cͣ¶ Itē ꝙ tꝑibus ⁊ ꝑ tꝑa ſuperiꝰ ꝓxime dc̄a in predcā ciuitate carcaſſon̄ fuit eſſeqꝫ ꝯſueuit ⁊ hodieeſt quoddā offm̄ inqͥſition̄ ſeu inqͥſitoꝝ p̄fate heretice prauitatis fidei dcm̄ cōiter ⁊ appellatū offm̄inqͥſitoruꝫ ſeu inqͥſitōis carcaſſon̄. Et ꝙ hmōi offm̄ inqͥſitoꝝ ſiue inqͥſition̄ dū locus vacation eiudem occurrit ꝯſueuit ꝯmitti per R. p. d. pͥorē ꝓuincialē p̄fati ordīs p̄dicat̉ in Frācia ꝓ tꝑe exn̄teꝫ.cum cōſilio nōnulloꝝ religioſoꝝ dicti ordīs alicui notabili religioſo eiuſdem ordīs baccalario ſeumgr̄o in theologia in etate. xl. annoꝝ ꝯſtituto. ac ꝑ talē viꝝ regi ⁊ gubernari. commiſſumqꝫ ac tētum rectū ⁊ gubernatū fuit palam ⁊ publice. Et ꝙ ſic fuit ⁊ eſt viſum auditū tentū ⁊ reputatū verum publicū notoriū ⁊ manifeſtū ¶ Et ꝙ p̄miſſa om̄ia ⁊ ſingula fuerūt ⁊ ſunt vera publicanotoria ⁊ manifeſta. ac de eis om̄ibus ⁊ ſingulis fuit ⁊ eſt publica vox ⁊ fama.¶ Itē ꝙ dudū fe. re. dn̄s .n. papa qͥntus ꝯſiderās ꝙ in regno Frācie fides catholica tūc p̄cipue vgebat ꝓut etiā dei gr̄a de pn̄ti viget. ⁊ qͥdē .n. papa ſentiebat clare mēorie dn̄m .n. tunc dicti regnFrācie regē ad p̄fatū negociū inqͥſitōis efficacit̉ ꝓmouēdū eſſe feruētē. ſperabatqꝫ etiam ſuos ſacceſſores dc̄i regni reges ad idē eē feruētiores. R. p. d. pͥori ꝓuinciali dc̄i ordīs p̄di. in Francia: qͥtūc exiſtebat ⁊ qͥ eēt ꝓ tꝑe ꝯmiſit ⁊ mādauit qͣtūs de ꝯſilio aliquoꝝ diſcretoꝝ fratꝝ dc̄i ord̓ digeret ſex d̓ frībus ordīs ipſiꝰ ꝓuinciaꝝ Frācie ⁊ ꝓuincie terrꝭ cla. me. d. d. C. regis Sicilie ⁊ yuinciecomitꝭ dūtaxat exceptꝭ: hereticos fautores ⁊ receptores eoꝝ inqͥrēdi. Et voluit dc̄s .n. papa ꝙ predicti ſex frēs quos p̄fatus dn̄s pͥor ꝓuincial̓ in Frā. ad hoc eligeret ⁊ qͥlibet ip̄oꝝ ⁊ p̄fatam offici-um exeqͥ valeret: ac ipſi ſuꝑ hoc ptātē ⁊ aucͣtē plenariā ꝯceſſit. Qd̓qꝫ etiā voluit idē dr̄s .n. papa:ꝙ ſi aliqͥs inqͥſitoꝝ hmōi ex aliqͣ forte cā nōnunqͣꝫ dcō pͥori ꝓuīciali videret̉ fore amcuēdus: ip̄mamoueret. ⁊ loco ipſius aliū ſubſtitueret. ⁊ ſi aliquē vel aliquos inquiſitoꝝ ipſorum decedere contingeret. prefatus dominꝰ. N. papa dicto pͥori ꝓuinciali inſtituēdum de cōſilio aliquorum diſcre-torum fratrū eiuſdē ordinis alium vel alios loco illius vel illoꝝ qui decederēt. cai ſubſtituēdi a-nimo eiuſdē auctoritate ⁊ poteſtate fungerētur: plenam ⁊ liberam conceſſit faciltateꝫ. Et ꝙ ſic fuit ⁊ eſt verum publicum notorium ⁊ manifeſtum¶ Itē ꝙ prefata ciuitas carcaſſ. fuit ⁊ eſt in p̄fato regno Fran. ac de regno ioſius ⁊. jͣ. fines ⁊ limites eiuſdem regni. necnō ⁊ extra comitatū ꝓuincie ac comitatus ⁊ terras quas tūc p̄fatus dn̄s. lrex Sicilie ⁊ comes ꝓuīcie obtinebat. Et ꝙ ſic fuit ⁊ eſt veꝝ. Et ꝙ p̄miſſę om̄ia ⁊ ſingula ⁊cͣ.¶ Itē ꝙ quōdā venerabil̓ mgr̄. P. predc̄i ordīs predic̄. ante tꝑs ⁊ tꝑa obitus ſui de quo ſtatim.dicetur fuit ⁊ erat in dicta ciuitate carcaſſon̄ inqͥſitor officiūqꝫ inqͥſition̄ heretice prauitatis fideiibidem rexit ⁊ regebat exercuit ⁊ exercebat ac tenuit ⁊ tenebat̉. Et ꝙ ſic fuit ⁊cͣ.