XXVIIIhic haben̄ ꝓ ſufficiēter exp̄ſſis pleniꝰ ꝯtinet̉. qtūs .s. v. alicui p̄lato ꝯmittere dignet̉ ⁊ mandare. vtꝯſtito ſibi dc̄m jo. ꝑrochialē eccīam hmōi ꝯͣ ꝯſtōem execrabil̓ vt p̄mittit̉ aſſecutū fore d̓cernat ⁊ declaret dicta incōpatibilia bn̄ficia vacare ⁊ vaciſſe. alioquin ſi per informatōem ſummariā ſimpliciter ⁊ de plano ſine ſtrepitū ⁊ figura iudicij faciend̓ ſibi ꝯſtitere dc̄m jo. ſanctimonialē carnal̓r cognouiſſe ⁊ ab ea ꝓlem ꝓcreaſſe ſeu que ad p̄miſſa ſufficiāt: eundē jo. p̄poſitura canonicatu ⁊ p̄ben-da ac eccīa ꝑrochiali p̄dictis aucͣtate apl̓ica pͥuet ⁊ amoueat real̓r ab eiſdē. ⁊ ſi declaratōem ſeu priuatōem hmōi ꝑ ip̄m fieri ꝯtigerit eādem p̄poſiturā que dignitas pͥncipal̓ curata ⁊ electiua in dc̄aeccīa exiſtit: cuius quattuor ac canonicatū ⁊ p̄ben̄ p̄dictos cuiꝰ qͥnqꝫ. necnō dictā parrochialem eccleſiā cuiꝰ ſex mar. ar. puri. ſe. cō. ex. va. an. nō ex. ſiue ꝑ declaratōem pͥuatōeꝫ ſeu amonition̄ hmōiſeu ꝑ aſſecutōem ſeu ꝯſtōem p̄dcām ſiue al̓s quouiſmo aut ex alteriꝰ cuiuſcūqꝫ ꝑſona. ſcū ꝑ liberaꝫreſignatiom̄ dicti jo. vel alicꝰ alterius de illis in Ro. cu. vel exͣ eam etiā corā notario publico et te-ſtibus ſpōte factā reſignatiom̄ ſeu aſſecutōem alterius incōparabil̓ bn̄ficij quauis auc̄tate collatavacēt: etiā ſi tāto tꝑe vacauerint ꝙ eoꝝ collatō iuxͣ Lateran̄ ſtatuta ꝯcilij ad ſe. ap. legittime deuo-luta ſeu ſpecial̓r vel general̓r reẜuata affecta. ſeu inter aliquos litigꝭ. cuius litis ſtatū ⁊cͣ. exiſtāt dc̄oor̄i cōferat ⁊ aſſignet: ac ꝓuideat etiāde eiſdē. nō obſtan̄ canonicatu ⁊ p̄ben̄ eccīe ſancti .n. dc̄e dyoquoꝝ quatuor. ac ꝑpetuo bn̄ficio in eccīa. n. B. dyo. cuius ſil̓r quatuor mar. ſimiliū fructus ⁊cͣ. ex-ti. p̄dic. va. an. nō ex. que dc̄s or̄ obtinet: necnō gr̄a expectatiua in cācellaria expͥmēda. quam etiāip̄e io. habet. Conſtōibus ⁊ ordin̄. apl̓icis eccīaꝝ ſtatutis: etiā iuramēto firmatis ac alijs in ꝯͣrium⁊cͣ. quibuſcunqꝫ cum clauſulis oportunis¶ Cōmiſſio pͥuatōis quia vulnerauit laicū qui nō recōualuitLXXXII.b Eatiſſime pr̄ qͥdam .n. clericꝰ .n. dyo. rector ꝑpetue vicarie: ſite in prochiali ec. ſancti .n. dc̄edyo. vitā gerēs diſſolutā. ⁊ ſe tabernis publicis ingerēdo. tandē quēdam laicū ciuem ſeuinhabitatorē opidi .n. eiuſdē dyo. dei timore poſtpoſito letal̓r vulnerauit ſeu ſaltem illiꝰ vulnerati-one qua nō ꝯualuit. ⁊ vn̄ mortē accepit intereſſendo illi operā dedit parit̓ ⁊ ꝯſenſit quare predictaſua vicaria ſe reddidit indignū. ac merito ſit pͥuādus. ſupplicat igit̉ .s. v. deuotus or̄ veſter .n. cleri-cus dcē dyo. in Ro. cu. pn̄s qͣtūs alicui p̄lato ſeu auditori in ro. cu. reſiden̄ ꝯmittere ⁊ mādare di-gnemī. vt vocato dc̄o .n. d̓ p̄miſſis ſummarie ſimpl̓r ⁊ de plano ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij ſola facti veritate inſpecta ſe informet. ⁊ ſi ꝑ informatōem eādē repperit p̄miſſa vel alteꝝ p̄miſſoꝝ aūt alid̓quod ad hoc ſufficiat fore vera. extūc eūdem .n. p̄dcā vicaria aucͣtate apoſ. ſentētial̓r pͥuet ⁊ realit̓amoueat ab eadē. pͥuatūqꝫ ⁊ inabilē declaret. ⁊ nihilominꝰ poſt pͥuatōem ⁊ amotōem hmōi ſi illāfieri ꝯtingat: eādem vicariā que ſine cura eſt ⁊ cuius fructꝰ ⁊cͣ. quatuor mar. ar. ſe. con. ex. va. an. n̄ex. ſiue ꝑ pͥuatōem vel inabilitatē hmōi. ſiue al̓s quouis mō aut ex alterius cuiuſcūqꝫ ꝑſona ſeu ꝑliberā reſignatōem p̄dc̄i .n. vel alicꝰ alterius de eadē in ro. cu. vel exͣ eam in ⁊ ad manus cuiuſcūqꝫletiā corā notario publico ⁊ teſtibus ſpōte factā vel hoc mō fiend̓. qͣm ⁊ quas admittere digneminivel iuxͣ apl̓icas ꝓuinciales vel ſinodales ꝯſtōnes vacauerit ſeu hodie vacet. aut cuꝫ iſto vel alteromodoꝝ hmōi vacauerit: etiā ſi ſic vt p̄mittit̉ aūt al̓s general̓r vel ſpecial̓r reẜuatꝭ affectꝭ deuolutꝭ vl̓inter aliquos in ro. cu. vel exͣ eam litigꝭ ſit litꝭ ſtatū modū vacādi. ⁊ oīm p̄miſſoꝝ tenores hic habe-ri ꝓ exp̄ſſis: cum om̄ibꝰ iuribꝰ ⁊ ꝑtinen̄ ſuis eidē .n. aucͣtate apl̓ica ꝯferat ⁊ aſſignet. ſibiqꝫ ꝓuideatet ip̄m īueſtiat de eadē. ꝓceſſus ſuos ſub ſigillo decernen̄ oprotunos cū ptāte ciātdi inhibēdi ī ro.cu. ⁊ exͣ ac om̄ia faciēdi ⁊ decernēdi. que in p̄miſſis ⁊ circa ea neceſſaria fuerint. ⁊ ſibi videbunt̉ ex-pedire. nō obſtan̄ ꝑpetua vicaria quā in capella in eccīa eiuſdē opidi obtinet. cuiꝰ fructus ⁊cͣ quattuor mar. ſimi. exti. va. an. nō exce. iuribuſqꝫ ꝯſtōnibus ⁊ ordinatiōibus apl̓icis. etiā ſi idem .n. vi-cariā hmōi vltra biēniū pacifice poſſedit: ſtilo palacij ⁊ cācellarie regul̓ ceteriſqꝫ forte ꝯtrarijs nonobſtan̄ qͥbuſcunqꝫ. ⁊ cū clauſulis oꝑtunis¶ Cōmiſſio pͥuatōis ꝯtra abbatem maleregentem monaſterium ſuumLXXXIII.p¶ Ater ſancte cū ſit piū meritoriūqꝫ ⁊ iuſtū ac neceſſariū delinq̄ntes ⁊ crimīoſos ac delictoꝝcriminū ⁊ exceſſuū ꝑpetratores ꝯtinuos notorios ⁊ māifeſtos. ⁊ p̄ſertī viros eccīaſticos qͥal̓s nō corrigunt̉ eoꝝ crimībꝰ ⁊ delictis ꝑ. e. s. v. dēre corrigi. ꝯdecetqꝫ ꝯpetit cuilibet eccīaſtico. etp̄ſertim ꝓcur̄i fiſcali. e. s. v. tales crimīoſos apd̓ s. v. accuſare ⁊ ꝯͣ ip̄os ex offō fiſci ꝓcedere. eorūqꝫpunitonē ⁊ correction̄ ꝯdignā ꝓſeqͥ vt ab eoꝝ mal̓ ꝓpoſitis ſe retrahāt. ⁊ cet̓is talia ꝑpetrare volētibus punition̄ ⁊ correction̄ hmōi cedāt in exēplū. ſitqꝫ in tl̓ibꝰ feruēter ꝓcedēdū: ita ꝙ ad hoc nōſunt neceſſarij ſeu expectādi alij accuſatores ſeu denūciatores. Sitqꝫ p. s. veꝝ notoriū ⁊ māifeſtuꝫſic ꝙ nll̓a pōt r̓giuerſatōe celari. qd̓ qͥdē jo .n. abbas mōaſterij .n. ord̓. ſcī bn̄dicti .n. dyo. ꝑpetrau̓it⁊ ꝯmiẜit pl̓a ⁊ diu̓ſa enormia crimīa exceſſus ⁊ delicta. Et p̄ſertī iſta vicꝫ: ſcelꝰ ſymōie ī obtētu ſuepmotōis ⁊ ad p̄fatū monaſteriū ad qd̓ fuit ꝓmotꝰ ꝑ dn̄m. N. olim jo. papā. xxiij. in ſua obediētia
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
XXVIIIr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten