Druckschrift 
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Entstehung
Seite
XXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

XXVIIIhic haben̄ ſufficiēter exp̄ſſis pleniꝰ ꝯtinet̉. qtūs .s. v. alicui p̄lato ꝯmittere dignet̉ mandare. vtꝯſtito ſibi dc̄m jo. ꝑrochialē eccīam hmōi ꝯͣ ꝯſtōem execrabil̓ vt p̄mittit̉ aſſecutū fore d̓cernat declaret dicta incōpatibilia bn̄ficia vacare vaciſſe. alioquin ſi per informatōem ſummariā ſimpliciter de plano ſine ſtrepitū figura iudicij faciend̓ ſibi ꝯſtitere dc̄m jo. ſanctimonialē carnal̓r cognouiſſe ab ea ꝓlem ꝓcreaſſe ſeu que ad p̄miſſa ſufficiāt: eundē jo. p̄poſitura canonicatu p̄ben-da ac eccīa ꝑrochiali p̄dictis aucͣtate apl̓ica pͥuet amoueat real̓r ab eiſdē. ſi declaratōem ſeu priuatōem hmōi ip̄m fieri ꝯtigerit eādem p̄poſiturā que dignitas pͥncipal̓ curata electiua in dc̄aeccīa exiſtit: cuius quattuor ac canonicatū p̄ben̄ p̄dictos cuiꝰ qͥnqꝫ. necnō dictā parrochialem eccleſiā cuiꝰ ſex mar. ar. puri. ſe.. ex. va. an. ex. ſiue declaratōem pͥuatōeꝫ ſeu amonition̄ hmōiſeu aſſecutōem ſeu ꝯſtōem p̄dcām ſiue al̓s quouiſmo aut ex alteriꝰ cuiuſcūqꝫ ꝑſona. ſcū liberaꝫreſignatiom̄ dicti jo. vel alicꝰ alterius de illis in Ro. cu. vel exͣ eam etiā corā notario publico et te-ſtibus ſpōte factā reſignatiom̄ ſeu aſſecutōem alterius incōparabil̓ bn̄ficij quauis auc̄tate collatavacēt: etiā ſi tāto tꝑe vacauerint eoꝝ collatō iuxͣ Lateran̄ ſtatuta ꝯcilij ad ſe. ap. legittime deuo-luta ſeu ſpecial̓r vel general̓r reẜuata affecta. ſeu inter aliquos litigꝭ. cuius litis ſtatū ⁊cͣ. exiſtāt dc̄oor̄i cōferat aſſignet: ac ꝓuideat etiāde eiſdē. obſtan̄ canonicatu p̄ben̄ eccīe ſancti .n. dc̄e dyoquoꝝ quatuor. ac ꝑpetuo bn̄ficio in eccīa. n. B. dyo. cuius ſil̓r quatuor mar. ſimiliū fructus ⁊cͣ. ex-ti. p̄dic. va. an. ex. que dc̄s or̄ obtinet: necnō gr̄a expectatiua in cācellaria expͥmēda. quam etiāip̄e io. habet. Conſtōibus ordin̄. apl̓icis eccīaꝝ ſtatutis: etiā iuramēto firmatis ac alijs in ꝯͣrium⁊cͣ. quibuſcunqꝫ cum clauſulis oportunis Cōmiſſio pͥuatōis quia vulnerauit laicū qui recōualuitLXXXII.b Eatiſſime pr̄ qͥdam .n. clericꝰ .n. dyo. rector ꝑpetue vicarie: ſite in prochiali ec. ſancti .n. dc̄edyo. vitā gerēs diſſolutā. ſe tabernis publicis ingerēdo. tandē quēdam laicū ciuem ſeuinhabitatorē opidi .n. eiuſdē dyo. dei timore poſtpoſito letal̓r vulnerauit ſeu ſaltem illiꝰ vulnerati-one qua ꝯualuit. vn̄ mortē accepit intereſſendo illi operā dedit parit̓ ꝯſenſit quare predictaſua vicaria ſe reddidit indignū. ac merito ſit pͥuādus. ſupplicat igit̉ .s. v. deuotus or̄ veſter .n. cleri-cus dcē dyo. in Ro. cu. pn̄s qͣtūs alicui p̄lato ſeu auditori in ro. cu. reſiden̄ ꝯmittere mādare di-gnemī. vt vocato dc̄o .n. p̄miſſis ſummarie ſimpl̓r de plano ſine ſtrepitu figura iudicij ſola facti veritate inſpecta ſe informet. ſi informatōem eādē repperit p̄miſſa vel alteꝝ p̄miſſoꝝ aūt alid̓quod ad hoc ſufficiat fore vera. extūc eūdem .n. p̄dcā vicaria aucͣtate apoſ. ſentētial̓r pͥuet realit̓amoueat ab eadē. pͥuatūqꝫ inabilē declaret. nihilominꝰ poſt pͥuatōem amotōem hmōi ſi illāfieri ꝯtingat: eādem vicariā que ſine cura eſt cuius fructꝰ ⁊cͣ. quatuor mar. ar. ſe. con. ex. va. an.ex. ſiue pͥuatōem vel inabilitatē hmōi. ſiue al̓s quouis aut ex alterius cuiuſcūqꝫ ꝑſona ſeuliberā reſignatōem p̄dc̄i .n. vel alicꝰ alterius de eadē in ro. cu. vel exͣ eam in ad manus cuiuſcūqꝫletiā corā notario publico teſtibus ſpōte factā vel hoc fiend̓. qͣm quas admittere digneminivel iuxͣ apl̓icas ꝓuinciales vel ſinodales ꝯſtōnes vacauerit ſeu hodie vacet. aut cuꝫ iſto vel alteromodoꝝ hmōi vacauerit: etiā ſi ſic vt p̄mittit̉ aūt al̓s general̓r vel ſpecial̓r reẜuatꝭ affectꝭ deuolutꝭ vl̓inter aliquos in ro. cu. vel exͣ eam litigꝭ ſit litꝭ ſtatū modū vacādi. oīm p̄miſſoꝝ tenores hic habe-ri exp̄ſſis: cum om̄ibꝰ iuribꝰ ꝑtinen̄ ſuis eidē .n. aucͣtate apl̓ica ꝯferat aſſignet. ſibiqꝫ ꝓuideatet ip̄m īueſtiat de eadē. ꝓceſſus ſuos ſub ſigillo decernen̄ oprotunos ptāte ciātdi inhibēdi ī ro.cu. exͣ ac om̄ia faciēdi decernēdi. que in p̄miſſis circa ea neceſſaria fuerint. ſibi videbunt̉ ex-pedire. obſtan̄ ꝑpetua vicaria quā in capella in eccīa eiuſdē opidi obtinet. cuiꝰ fructus ⁊cͣ quattuor mar. ſimi. exti. va. an. exce. iuribuſqꝫ ꝯſtōnibus ordinatiōibus apl̓icis. etiā ſi idem .n. vi-cariā hmōi vltra biēniū pacifice poſſedit: ſtilo palacij cācellarie regul̓ ceteriſqꝫ forte ꝯtrarijs nonobſtan̄ qͥbuſcunqꝫ. clauſulis oꝑtunis Cōmiſſio pͥuatōis ꝯtra abbatem maleregentem monaſterium ſuumLXXXIII. Ater ſancte ſit piū meritoriūqꝫ iuſtū ac neceſſariū delinq̄ntes crimīoſos ac delictoꝝcriminū exceſſuū ꝑpetratores ꝯtinuos notorios māifeſtos. p̄ſertī viros eccīaſticosal̓s corrigunt̉ eoꝝ crimībꝰ delictis. e. s. v. dēre corrigi. ꝯdecetqꝫ ꝯpetit cuilibet eccīaſtico. etp̄ſertim ꝓcur̄i fiſcali. e. s. v. tales crimīoſos apd̓ s. v. accuſare ꝯͣ ip̄os ex offō fiſci ꝓcedere. eorūqꝫpunitonē correction̄ ꝯdignā ꝓſeqͥ vt ab eoꝝ mal̓ ꝓpoſitis ſe retrahāt. cet̓is talia ꝑpetrare volētibus punition̄ correction̄ hmōi cedāt in exēplū. ſitqꝫ in tl̓ibꝰ feruēter ꝓcedēdū: ita ad hocſunt neceſſarij ſeu expectādi alij accuſatores ſeu denūciatores. Sitqꝫ p. s. veꝝ notoriū māifeſtuꝫſic nll̓a pōt r̓giuerſatōe celari. qd̓ qͥdē jo .n. abbas mōaſterij .n. ord̓. ſcī bn̄dicti .n. dyo. ꝑpetrau̓it ꝯmiẜit pl̓a diu̓ſa enormia crimīa exceſſus delicta. Et p̄ſertī iſta vicꝫ: ſcelꝰ ſymōie ī obtētu ſuepmotōis ad p̄fatū monaſteriū ad qd̓ fuit ꝓmotꝰ dn̄m. N. olim jo. papā. xxiij. in ſua obediētia