pripo ſe nidin
XXXIII¶ De publicatōne dictorum teſtiumTem in publicatōne dictoꝝ teſtiū ꝓcur̄ teneat hanc cautelā ꝙ quando teſtes ꝓducunt̉ ꝑpartē aduerſam nihil ꝓteſtet̉ ꝯͣ eos ſed taceat. al̓s ſi aliquid ꝓ eo deponerēt n̄ ꝓdeſſet ſibiSed poſtqͣꝫ ſunt examinati ſi vellet eoꝝ dicta facere publicari. tūc vocata parte ad audiēdum vo-funtatē iudicis ſuꝑ publicatōne p̄dicta. Primo anteqͣꝫ aliquid petat de publicatōe p̄mittat prote-ſtatōem quā ſcribi faciat per notariū. vel ſecū portet cedulā in ſcriptis ꝓteſtation̄ dicendo. R. p. d.auditor. Ego ꝓteſtor ꝙ intēdo opponere cōtra ꝑſonas ⁊ dicta teſtiū per partē aduerſam ꝓducto-rum in hac cauſa. qua ꝓteſtatōne p̄miſſa peto mihi publicari dicta teſtiū ex aduerſo ꝓductorum.et terminū ſtatui ad dicēdum cōtra. ⁊ ſi timet ne iudex cōcludat ⁊ ſentētiam ferat habeat ſecū appellatōem paratā a non publicatōe ⁊ non p̄fixione termini hmōi.¶ Quādo cauſa bn̄ficialis deuoluit̉: vidēdum eſt ne ꝓceſſus ruat XXXIIIITem nota ꝙ niſi bn̄ aduertas multi ꝓceſſus ruēt. quādo autē cauſa bn̄ficialis per appellatōem deuoluit̉ ad Ro. cu. tunc ius dat vnū mēſem appellato ad preꝑandū. deinde tꝑsarbitrarium .i. tēpus quātum homo indiget veniēdo ad curiam de illo loco vbi appellatum eſt. ⁊deinde. xx. dies ita anteqͣꝫ ꝓcedi poſſet in cauſa oꝑtet expectare per mēſem. per tēpus arbitrariū ⁊per. xx. dies. Et ſi ante ꝓcedit̉ ꝓceſſus eſt nullus. ⁊ iſtud notat̉ ⁊ ꝓbatur ex. c. j. de ele. li. vj. ⁊. c. cu-pientes. eo li.XXXV.¶ De materia obiectiuaTem nota ꝙ materie obiectiue debēt dari in fermino ſubſtātiali ad dicēdum ꝯtra ꝓducta: poſtea vero date nō admittunt̉. Sed ſi in illo termīo nō dederis ⁊ poſtea velis dare:talem tenebis cautelā. ſeruabis articulos ſuꝑ gratia ſi neutri: etiā ſi nullam habeas. ⁊ tūc ad oēsmeliores fines ⁊ effectū deduces talē materiā. ⁊ admittit̉ cum alijs ſi ꝓbari poſſet. vl̓ dabis inſtrumenta ꝓbantia illam materiā. ⁊ poſtea articulos ꝓ verificatōne. ⁊ repetere debes illa inſtrumēta¶ Quādo quis abſoluit̉ ab inſtantia iudicijXXXVIN cauſis vbi ꝑs abſoluit̉ ab inſtātia iudicij ⁊ obſeruatōe terminoꝝ ¶ Nota ꝙ quādoaliquis cauſam aliqͣm ꝯmitti obtinuerit. ⁊ eiuſdē ꝯmiſſionis vigore partē citar̄ ꝓcurauerit. ⁊ poſt citatōem hmōi pars impetrās cām hmōi ꝓſequi non curauit. extūc pars rea ⁊ citata cōparēs faciat citari partē impetratā ad ꝓcedēdum ⁊ ꝓcedi vidēdum ꝓut de iure. Primo ad pͥmādiem. deinde ſecūdo ad idem etiā ad pͥmam diē. ac ſubſequēter ad ideꝫ tertio. ⁊ poſtremo ad idēquarto. ex ſuꝑhabūdanti etiā ad pͥmam diē. alioqͥn ad vidēdum ⁊ audiēdum ſe videlꝫ partē cō-tra quā cōmiſſio impetrata eſt abſolui ab inſtātia iudicij ⁊ obſeruatōe terminoꝝ. in quo terminopars dabit petitōem ſuam: ⁊ iudex iuxta formā eiuſdē quādo deliberatus fuerit poteſt ꝓnuncia-re ⁊ cōdemnare partē aduerſam in expēſis ¶ Et quoniā lites ſuꝑ quibuſuis cauſis bn̄ficialibꝰꝓphanis ⁊ alijs que ꝓ tēpore per quaſcūqꝫ perſonas eccīaſticas vel ſeculares in Ro. curia apl̓icacōmiſſione mouētur atqꝫ tractātur: intēdimus fieri breuiores. ⁊ vt litigātes ad ip̄am curiā ꝓ defē-ſione ſuoꝝ iuriū veniētes ⁊ hmōi cauſas ꝓſequen̄ releuent̉ a laboribus ⁊ expēſis. Statuimꝰ et or-dinamus ꝙ in cāis in qͥbus de iure vel al̓s ꝑ reſcpͥtum ſiue ꝯmiſſionē ꝓcedit̉ ſummarie ſimpl̓r ⁊ d̓plano. ac ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij talis ordo ẜuet̉: videlꝫ ꝙ fundata iuriſdictōe in pͥma inſtantia cāe pͥncipalis: terminꝰ ſeruet̉ ad libellādū ad pͥmam diē. ad iurādū de calūnia ad idē. cet̓i ẜuentur ꝓut in p̄cedēti tractatu pleniꝰ habet̉ tā in ſcd̓a qͣꝫ in tertia inſtātia. veꝝ tn̄ vt termini ad articu-landū. dicēdū ꝯtra articulos. ꝓducēdū om̄ia. ⁊ dicēdū ꝯtra ꝓducta de ſubſtātia iudicij cenſcāturexiſtere. ſtatuimus atqꝫ decernimus ꝙ ip̄oꝝ obmiſſio reddat eoip̄o ꝓceſſum nullū. alioꝝ vero terminoꝝ obmiſſio alicꝰ: dum tn̄ malicioſe nō fiat: ſed tm̄ aliquo ꝯtingen̄ ꝓceſſum nō viciat. In alijsaūt cauſis in qͥbus ꝓcedit̉ in figura iudicij ſeruent̉ etiā termini ẜm modū in p̄dc̄o tracta. notatū¶ De modo deuoluēdi cauſam in partibus ad curiam per appella-XXXVII.tionem in partibus interpoſitamCiendū eſt ꝙ qn̄ appellatō interponit̉ in pn̄tia partis pͥncipalis .i. ꝑtis appellate vel eius legittimi ꝓcuratoris: tūc cā eoip̄o eſt deuoluta dummodo ſuꝑ hoc appareat pn̄s cū inſtrum̄to cōfecto ⁊ ꝯſtet de mādato ꝓcuratoris. Sed ſi appellās pn̄tiā pͥncipalis partis .i. ꝑtis appellate cōmode hēre nō poteſt circa appellatōem interponēdā. ac vt cā bn̄ deuoluat̉: ſeruabit appellās huncmodum. videlꝫ ꝙ faciat appellatōem ſuam in ſcpͥtis in bona forma. qua facta accedat ad notariuꝫpublicū in pn̄tia teſtiū. ⁊ legat appellatōem hmōi de verbo ad verbū. ⁊ lecta petat apl̓os inſtanterſibi dari ſi eſt aliqͥs qui velit dare: ꝓteſtādo ꝙ ſi partis appellate pn̄tiā ꝯmode hēre poſſet: velit ſibilegittime intimare ⁊ inſinuare appellatōnē p̄dictā. ⁊ ſuꝑ hoc petat inſtr̄m publicū Et hoc facto idēappellās tenet̉ intimare ⁊ inſinuare hmōi appellation̄ ꝑti appellate ſeu eiꝰ ꝓcur̄i: ſi ip̄oꝝ aūt alt̓iꝰ eo-rudē pn̄tia cōmode hēri poſſit. jͣ. mēſem pꝰ int̓poſition̄ dc̄e appell̓ois. vl̓ pꝰ mēſem qͣnto citiꝰ pōt.