erpo. ⁊ citabitur pars ad dicēdum ꝯtra commiſſionē ⁊ iura ꝓ deuolutōne cauſe faciēt a ad prinam dic̄. Si vero eſt deuoluta per citatōem executā: tūc illa citatōne ⁊ eius executōe facto vl̓ verno reproucta citabit̉ pars ad dicēdum cōtra commiſſionē ⁊ eius executōnem ad primam diem.Et deiude vtroqꝫ caſu deuolutōnis hmōi primo termino ſeruato. ad dicēdum cōtra iura deuoluēna vel executōem citation̄. citabit̉ pars ẜm antiquā practicam ad libellādum ad octauam diē. Secundū modernā vero que iuxta antiquā ſeruat̉ ad libellādum. ad litem ꝯteſtādum. ⁊ iurādū decalumnia ad pͥmam diem. in quo termīo dabitur libellus ⁊ citabitur pars ad reſpōdendum libel-lo ⁊ ſuꝑ eo litem conteſtādum necnō ad iurādum de calumnia primo ad pͥmam diē. ac deinde ſecūdo ad idem etiā ad pͥmam diē Sin aūt tūc iſta nō facit: citet̉ ad idē tertio ſub pena excōicatōnisad primā diem: ſi nec tūc facit. citet̉ ex ſuꝑhabūdanti quarto ad idē ad primā diem: tūc libellās af-firmat narrata in libello ſuo fore vera ⁊ petita in eodē fieri debere animo litē conteſtādi: ⁊ niſi tūcaduerſariꝰ dederit exceptōnes releuan̄ aūt niſi libellus de ſe ſit ineptus ꝯpellatur pars reſpōderealīs excōmūicet̉. Exceptōes aūt que opponi poſſunt ad impediēdum litis ꝯteſtatōem ſunt tm̄ tresſcꝫ de re iudicata. de re trāſacta. ⁊ de re finita. Etiā exceptō ſolutōnis que reputat̉ anormola oppo-ni poſſet ad impediēdum litis ꝯteſtatōem. De exceptōnibus aūt dilatorijs que opponi poſſunt vtexcōmunicatio. pactū de non petēdo ad tempus ⁊ ſimiles. Si vero iudex cauſe compellit te ad reſpondēdum libello cui de iure nō eſt reſpōdendū: quia eſt ineptꝰ. ⁊ tūc quia vel alique obſtāt exceptiones tue: ⁊ tūc non reſpōdeas niſi metu excōmūicatōnis ⁊ ſimili metu durāte iures d̓ calūnia.et deinde appelles ab illa ꝯpulſione metu excōmunicatōnis ad reſpondēdū libello facto: ⁊ in caſuquo exceptōnes date fuerint ⁊ non admiſſe petita admiſſione exceptionū a non admiſſione et re-pulſione dictaꝝ exceptionū: ⁊ ꝯiunctim ⁊ diuiſim appellari poteſt. etiā ante ⁊ poſt ꝯpulſiōem talēet ſi tibi placet ꝓſequi grauamē quia iuſtū eſt. quādo libellus eſt ineptus vel quādo exceptōes date ſunt ꝑtinentes vel forſan appellatō eſt minus legittima vel alia de cauſa legittima r̄cedere velisa iudice. quia forſan tibi ſuſpectꝰ eſt vel alia de cauſa: tūc facias ꝯmitti cauſam appellatōnis ab illograuamine vnacū toto negocio pͥncipali in forma qua infra. Et licꝫ appellatō quādo eſt legittimaꝯmittatur vnacum negocio pͥncipali: non tamē venit negociū principale niſi in euētum grauamīstamē leuius ſepe obtinent̉ ꝯmiſſiones qn̄ ꝓceſſum eſt corā iudice ꝙ in oēm euētū manet iudex¶ Cōmiſſa vero cauſa grauamīs hmōi termini ſeruētur ſicut in alijs quorūcunqꝫ grauaminum.ſcꝫ pͥmo ad dicendū ꝯtra ꝯmiſſionem ad pͥmā: ⁊ ad dicendū ꝯtra appellation̄ etiā ad pͥmam diem:que repetēda eſt in termīo quo accuſat̉ ꝯtumacia nihil dicētis ꝯtra ꝯmiſſionem: ⁊ deinde ad im-pugnādum ⁊ iuſtificandū ad pͥmam diē. in quo termino debet dari petitō ad minus verbo .ſ. ſi ēappellās petēdo ꝓnunciari bene appellatū ⁊ male ꝓceſſum. Si appellatus ecōtra .ſ. bene ꝓceſſum ⁊male appellatū. ſed cautius eſt ⁊ vtiliꝰ ꝙ in illo termino ad impugnādū ⁊ iuſtificādū detur petitiofacto ⁊ pͥora in grauamībꝰ qūo ad terminos ꝓcedūt quādo appellans ꝓſeqͥtur cām appellatōnis.ſed ſi appellatꝰ eam ꝓſequit̉: ille poterit quādo citatus eſt ad dicendū ꝯtra ꝯmiſſionem conſentirein iuriſdictiom̄ iudicis ſi ſibi placet vel de ſurreptōne ꝯmiſſionis obijcere ⁊ ip̄ius iudicis iuriſdictiom̄ impugnare caſu quo poſſit. Si autē voluit in iudicē ⁊ eius iuriſdictiom̄ conſenſum preſtaretacite vel exp̄ſſe: tūc debet in illo termino repetere appellatōem partis aduerſe inqͣꝫtum facit ꝓ parte ſua ⁊ cōtra partē aduerſam. ⁊ inqͣꝫtum facit ꝯtra ſe exciꝑe generaliter cōtra eam. ⁊ obtineat adimpugnādū ⁊ iuſtificādum ad pͥmam diē. quem terminū ſeruet vt ſupra¶ De prima inſtātia in ꝓphanis.o ¶ Einde ꝯtinuādo terminos in negocio pͥncipali ſi grauamē nō iuſtificetur vel iuſtificatuꝫeſt ⁊ per ſentētiam interlocutoriā expeditū que trāſiuit in rem iudicatā. quia ab ea nō eſtappellatū. ſi late ſunt ſentētie ꝯformes ſuꝑ grauamīe tūc obtineatur ⁊ citet̉ pars aduerſa ad articulandū in pͥma inſtātia ad. xv. diem. Ad dicēdum ꝯtra articulos ad. viij. diem. Ad ꝓducēdū om̄iaad. viij. diem. Ad dicendū ꝯtra ꝓducta ad. viij. diem. Ad declarandū ad. viij. diē. Et ad dicenduꝫcōtra declaratōnes ſi que dant̉ ad. viij. diem al̓s nō. Deinde poteſt peti cōcludi: ⁊ hoc ſi eſt reuset aduerſarius actor non ꝓbat. vel ſi eſt actor ⁊ ꝓbauit: ⁊ in iſtis cauſis pecuniarijs ſiue ꝓphanisp̄ſertim qn̄ quis timet ꝯmiſſionē vel futuros teſtes. tūc inſtet ꝓ ꝯcluſione. ⁊ deinde deliberato iu-¶ De ſecūda inſtantiadice petat ꝑnūciariN ſecūda inſtātia poſtqͣꝫ a prima ſentētia appellatū eſt ⁊ cauſa appellatōnis ꝯmiſſa: citabitur pars ad dicēdū ꝯtra ꝯmiſſionē ad pͥmam diē. ⁊ ſi placet appellato ſtatim appellatꝰ poteſt facere citari partē aduerſam ad libellādum ad primā diem. als poterit exciꝑe contraꝯmiſſionem vel nō excipere ⁊ ꝑmittere currerelitē marte ſuo. Quo termīo adueniēte quelibꝫ partiū poteſt dare libellū .ſ. appellatus appellatoriū petēdo ꝯfirmari ſentētiā. ⁊ petēdo ꝓnūciari bene