pe illuminatōe cordisxxicclxxij
pe illuminatōe cordis
pe illuminatōe cordisſine defectione. Et hec eſt felicitasinicialis huiꝰ vie. ꝓ qua ſi dederithomo omnē ſubſtantiā ſuam quaſinihil deſpiciet eā. Precioſitas huiꝰmargarite nō format̉ in nobis delege ꝯmuni ſi nō ab inferioribꝰ ſenſibꝰ ad intelligentiā qui eſt ꝓpriꝰ locus et matrix eius. quāuis radicaleſeminariū deicendat a rore celeſtisinfluentie in prima creatione rōnalis anime. Secus de margarita fidei vel patrie glorioſe que ſuꝑnaturalit̓ inuenit̉ atqꝫ gratis infuſa format̉ Emit̉ hec precioſa margaritatanto precio quantū habet homoſi pͥus illā tota ſolicitudine quefierit in aqͦs et litoribꝰ magni marisnatur aliū ſtudioꝝ ꝑ foſſionē ⁊ depurationē vehementē et aſſiduā cōfricationē ſanctaꝝ meditationum.Emit̉ hec margarita ſi pͥus abeathomo ſe relinquens et vniuerſa q̄habet vendens. et hoc ẜm homineexteriorem et humanam ꝯuerſationē. Et ſi redeat homo interior conuerſus ad cor ſue mētis vbi gignatur. nutriat̉. depuret̉. vegetet̉. et augeat̉. tranſformatꝰ de claritate inclaritatē vſqꝫ ad ꝑfectionē habendam in celis. Emit̉ hec margaritatanqͣꝫ ſufficiens poſſeſſio cordis qꝛꝑ eam et in ea poſſidet̉ nō terra ſolū. non celū ſolū. ſꝫ dn̄s terre et celiceloꝝ. Qui ſi non ſufficit tibi. nimisquarus es. imo iam nihil es. Emit̉hec margarita ꝯuenientiꝰ in ſolitudine. ꝯſeruat̉ illic inſuꝑ ſuus cādoraptius qͣꝫ in vrbium tetra fuligine.
Hec dū ꝯfricata fuerit manibꝰ aſfidue meditationis caleſcit ⁊ ſcintillat et deuotiōis igne flāmata refulget. ¶ Qua ſuꝑ metaphorā placetinſerere ꝯſideratōnes. xij. q̄ ſequūt̉Scintilla eſt modica ꝑs ab igne vl̓ignita re deciſa volitans ⁊ emicāsScintilla ſe hꝫ ad fauillā. vt res viuens ad corpꝰ extinctū. et ſicut admateriā forma Sicut ignis tranſſumit̉ ad ſignificandū deū. ſic omniscreaturā ſcintilla quedam dei ſymbolice dici p̄t. Sicut ignis tranſſūptiue d̓r lex ignita dei. ſic omis ꝑticula legis dei que lucꝫ ⁊ ardet ſcintilla congrue nōiat̉. Puriſſimū qd̓in om̄i creatura p̄ſertim cognoſcibilis vl̓ ꝯgnoſcitiua reꝑit̉ ſcintilladici p̄t. Un̄ ſuꝑior ꝑs aīe rōnalisſinderiſis appellat̉. Rei cuiuſlibꝫ ſuaſcintilla magnas in ſuo genē vireshꝫ Sic̄ ex igne ſcitillula/ deſciſa magnā ſiluā incendit. et ſcintillantesſpūs aīales magnos interiꝰ effectꝰon̄dunt maxīe ꝑ oculos Dū ſcintilla rōnis vel intellectus extincta eſtcū igne ſuo cognitiuo ꝯſequens eſtvt nihil ſcintillare videat̉. Iuxta qͣlitatē ſcintille cognitionis lucentiset ardentes ſcintillationes reꝝ ꝯgnoſcibiliū et amabiliū ſuſcipiunt̉. vident̉ et amant̉. Scintillatiōes cognitionis et amoris nitētes et ardētes fruſtra fiūt habētibꝰ extinctaspenitus ſcintillas app̄henſiuas etaffectiuas Iuxta illud. Fruſtra fiūtꝟba ſurdo. ſic de coloribꝰ ceco. ſic d̓amoribꝰ nō amatio. Scintillatōes