Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCLXXIv
Einzelbild herunterladen
 

De precloſamargarita Aur

ꝯuertibiliter idē ꝑſona. aliqua ſit identitas vel diſtinctio intereſſentiā et pr̄eꝫ. ſed hn̄ inter pr̄eꝫfiliū. nec in creaturis ſimile reperit̉qꝛ nullā poſſibile eſt eſſe ſimplicitervnā illimitatā et vſq̄quāqꝫ ꝑfectāUigor huiꝰ p̄cioſe margarite quedeꝰ eſt ꝓducit libere ꝯtingent̓ tāqͣꝫad extra radios aliqͦs et fulgoresEt nullo modo neceſſitate finis velagentis alioqͥn eſſet ens yſquequaqꝫ vniuocē ꝑfectū ſi reqͦreretad eſſe ſuū exiſtentiaꝫ creature. Etiteꝝ ſi de ncc̄itate ageret̉ ad extranihil poſſet euenire ꝯtingent̓ ceſſaret omnis religio. imo qd̓libetens eēt infinitū fieret naturalit̓a potentia infinita. Hoc eſt ſtultuꝫdei qd̓ ſapiētiꝰ eſt hōibꝰ nolentibꝰinteligere deū agere qūoliterex arbitrij libertate ſꝫ nc̄itate naturali. Un̄ obſcuratū factū ē inſipiēscor eoꝝ vt dicerent mundū eternū ceteris erroribꝰ et blaſphemijsinfinitis. Uigor huiꝰ p̄cioſe margaritę candor et decor aīos ꝯtemplantiū ip̄aꝫ ſub nōie entis puriſſimi rapiūt ad agendū res mirabiles et ad cognoſcendū res ſuꝑnaturales et ad diligendū res ſpūales cognitas in enigmate. Uigorhuiꝰ margarite cādor et decor mouēt et attrahūt aīos ꝯtemplantiūcirculo quodaꝫ intellectuali mirismodis vbi coincidūt tres cauſe.ſūt efficiens et forma quidē intrinſeca ꝯſtituens ſꝫ exemplaris. etip̄e finis mouet vt forna cog2

noſcētis ſꝫ vt eſt res talis in ſe ip̄sqꝛ ip̄e mouet vt res appetitū vteſt cognitio. Uigor huiꝰ margaritecādor et decor pn̄t alicere et afficēpͥus aīos ꝯtemplantiū ad dilectōꝫqͣꝫ ad intellectualē ꝯgnitionē ſꝫſine miraculo ſpūſſancti ſe carita mirabilit̓ diffundentis et mentisapicē ſingularit̓ inflāmātis. qꝛ ẜmcurſū natural̓ vie intellectꝰ intelligit inſpecto fātaſmate. nec volūtas aliqͥd vult obicēto ſibi pͥus intellectū pn̄tato niſi loquamurde volitiōe tm̄ modo naturali. Precioſior eſt margarita cognitionisentis puri qͣꝫ altera ꝯgnitio deoque poſſet naturalit̓ adipiſci imocertior ē qͣꝫ alte̓a q̄uis notitiaditate ſubſtantiaꝝ viſibiliū vel inuiſibiliū naturalit̓ in hac vita de quibus hic intuitiue nihil ſcimꝰ. et deaccidentibꝰ pauciſſima in quibꝰ aliqn̄ fallacia contingat. Precioſitas et certitudo margarite non repugnat cognitioni fidei et diuinisneqꝫ meritū diminuit. Semꝑ enimminor et obſcurior remanet cognitio vie qͣꝫ ſit illa quam ſperamusin patria recepturos Precioſitashuius margarite non ob inde minuit̉ ad praxim deducit̉ diuinedilectionis et cultꝰ et laudis. imofinis eiꝰ ē hmōi praxis. apl̓o teſtexp̄o reuelāte finis legis ē ca̓itas colē fac̄ deū ex tota mēte ſine obliuiōe. ex toto corde id eſt intellectuſine errore. ex tota anima .i. volūtate ſine ꝯtradictiōe et ex tota ꝟtute