De illuminationecordis
que videri vel ſentiri in ſua puritate nō poſſunt ab oculis et tactu debilibꝰ debent ſub quodā moderamine cuiuſdā interpoſitionis ꝑ vmbrationē vel diſtātiā preſentari vl̓ſenſui oſtendi. Scintillationes verboꝝ dei quantūcūqꝫ lucentes velardentes mox extinguunt̉ dum adꝯgelatas et extinctas mentes ꝑuenerint niſi ſpūſſanctꝰ afflet et fluentaque. Scintillationes amoris ex ſeviuaces nō ꝓfert nec recipit frigiduꝫ de ſe pectus. ſed dn̄s eſt qͥ datvoci ſue vocē virtutis. alioqͥn totūfauilla eſt et cinis extinctus. Secusvbi precioſe margarite candor perinflāmationē rutilat caritate Cuiꝰlampades ſūt lampades ignis etflāmarū quā aque multe nō poterūt extinguere. nec ex ꝯſequeri margarite nr̄e ſuccenſe claritatē penitꝰoffuſcabūt. inſtar lapidis cuiuſdaꝫqui ſemel accenſus nequit extinguSenſerat aliquid tale qui dicebatQuia inflammatū eſt cor meū et renes mei ꝯmutati ſūt. Sequit̉ Defecit caro mea et cor meū. deus cordis mei et ꝑs mea. deꝰ in eternumO certe ꝑs optimā o vna illa quāpetijt et queſiuit a dn̄o rex ꝓpheta.Porro hoc vnū eſt neceſſariū. hecvna precioſa margarita quā nobilis virguncula paſtoralis inter nutricis oues inuenit. quā ꝓprio ſanguine tinxit et ꝯꝑauit nomine margareta. cuiꝰ hodie celebritas agit̉in edicula ſeu capella qua tanqͣꝫ loco celle et ſolitudinis vtitur exiguiz
tas mei ſicut nicticorax cecutiēs indomicilio. vel ſicut paſſer ſolitariꝰin tecto. Pro cuius virginis rememoratione notare fuit animo pauculas curſim ꝯſiderationes nō aꝑiendas om̄ibꝰ et hoc ſub metaphora margarite tibi pater et frater qͥmargaritum in deo xp̄ianiſſimi regis francie vtputa confeſſor eiꝰ rutilas precioſum Bene vale. ScpͥtūLugduni die et loco p̄dictis 14 34.Explicit tractatulus magiſtri Iohanis Gerſon de illuminatōe cordis ſiue d̓ vna p̄cioſa margarita