telpetminatōe cordis
telpet
natōe cordisIe̓ᵉIIinaturalis ſcīa vt merito dici debeat venditis om̄ibꝰ hoc eſt curis aliis derelictis ꝯꝑari Eſt inſuꝑ vnavnitate pͥme veritatis cui ſꝑ innitit̉incredendis vt ꝑ om̄e reuelatum adeo eſt verū. Theologia ſuꝑnaturalis fideliū viatoꝝ ꝯſiſtit pͥncipaliter ⁊ fundat̉ in vna et triplici margarita virtutis theologice q̄ dicit̉.fides. ſpes. et caritas. Sed quo adintelligētiā ꝯꝑat̉ multis modis vtꝑ abnegationē oīm qͣi ꝑ vmbramatqꝫ caliginē. rurſus ꝑ aſſimilatōeꝫſymbolicā. rurſus ꝑ viā cauſalitatis. rurſus ꝑ appropͥationē et ſuꝑeminentiā. tande ꝑ myſticaꝫ ānalogiā affectu mentis in deū totalitertranſformato. Una precioſa margarita cuius nomē eſt purum vſq̄quaqꝫ ꝑfectū relucet et inuenit̉ inom̄ibꝰ creaturis tanqͣꝫ in veſtigijsſignātibꝰ potētiā. ſapīaꝫ et bonitatē ip̄iꝰ. Sꝫ precipue refulget in creaturis rationalibꝰ tanqͣꝫ in imaginibus q̄ ſunt diuine eſſentie vel nature nedum rep̄ſentatiue ſꝫ participes et capaces. vn̄ recte ptꝫ imaginis atqꝫ veſtigij diſtinctio. Ina p̄tioſa margarita diuini nōis qd̓ eſtens ſimplicit̓ ꝑfectuꝫ dū ſola refulget in puro corde viatoris tūc deforme ꝯſpicit̉ teſte Gregꝭ. quicqͥdpulcrū offert̉ ex creaturis. Precioſa hec margarita q̄ deꝰ eſt ſic vna ēdiſtinctio eſſentialis nulla ſit penitꝰiu eo imo nec diſtinctio formal̓ adintra nec extra naturam rei niſi rm̄nodo diſtinctio ꝑſonalis relatiua
qͦ large p̄t dici realis qualis nō inuenit̉ in aliqua creatura. Ina hecp̄cioſa margarita diſtinctionē admittit quorūdā nominū q̄ ꝯſurgitex oꝑatōe intellectꝰ ꝑ ꝯꝑationemad diuerſas res ſeu reſpectꝰ. et exmodis qͦs fabricat ꝯgnoſcēdo creaturas vel ex ſola diſtinctione rōisdū ſibi ꝯꝑat̉ ip̄e deꝰ in quo nō formalit̓ ſꝫ ſuꝑeminent̓ eſt oīs ꝑfectioeadē penitꝰ et vnica ſimplex et illuminata alit̓ qͣꝫ in creatura. Exēplūtn̄ habet̉ aptiſſimū de centro ſperecuiuſdā ignee quod ſtans penitusindiuiſibile lineas t̓minat infinitasIn̄ p̄t intellectꝰ varios formareꝯceptꝰ dū ſcit tales ꝯꝑare reſpectꝰUna hec p̄cioſa margarita diſtinctionē nō eſſētialē vel formalē ⁊ aliquā nō idētitatē inter intellectū diuinū et hūanū nec inter ꝑſonas eteſſentiā nec inter ꝓprietates et attributa. Sꝫ deꝰ vno ſimpliciſſimoet vnico actu illuminato ſuꝑeminēter eſt intellectꝰ et voluntas eſſentia et ꝑſonā vnitas et veritas bonitas ſapīa iuſtitia mīa. et quicqͥdde deo dici p̄t nō habita vel incluſa ad res exͣ ſe collatōe vel reſpectuUoluit hͦ pluries inculcare dion̄.dicēs deū ſuꝑvitā. ſuꝑbonitatem.ſuꝑens. Una hec p̄cioſa margarita diſtinctōeꝫ admittit diuinaꝝ relationū ad inuicē q̄ ex mō ſe hn̄difac̄ vt ꝯtradictoria verificent̉ de eſſentia et de ꝑſona ꝙ eſſentia nonrefert̉ et tn̄ ꝑſonā refert̉. qꝛ videlꝫeſſentia nō eſt per ſe pͥmo modo et