ad me omnes quilaboratis
ad me omnes quilaboratis¶ Clp
diuina miſericordia nō deſperāsNō em̄ his ꝑuēturum me diffinioqd̓ qͦdē ſolꝰ nouit deꝰ ſꝫ modū preſcribo qͦ ꝑuenire debeat omnis d̓ielectꝰ. Hec et his ſimilia diabolotemptāti et pcc̄m ſue diffidētie vl̓deſꝑatiōis ingere̓ volēti ſoleo reſpōdere. ne qn̄ p̄ualeat inim cꝰ meꝰſuꝑ me At ſi qn̄ me cogitatio in cōſpectu diuine maieſtatis rapueritibi certe longe alit̓ procedo qꝛ tūcme puluerē cinerēqꝫ eſſe recognoſco Tūc me pcc̄orē miſerrimum ⁊ſupplicio digniſſimū ꝓfiteor et cūomi reuerētia veniā dep̄cor Tuncqͣſi ſuꝑ terrā ſto et alas ſubmittoquas in altercatiōe diaboli qͣſi incelo volās extēſas teneo. vt ſꝑ etcorā diabolo erectꝰ inueniar. ⁊ humilis corā deo MNāc āt ad exponēda ꝟba dn̄ica reuertamur Uenite inqͥt ad me om̄es qͦ laboratiset one̓ati eſtis et ego ⁊cͣ Quid dulciꝰ nob̓ hac voce dn̄i vocātis et inuitātis nos fr̄es chariſſimi; Iidēamus igit̉ fratres vocationē nr̄aꝫſeqͣmur vocātē. vt mereamur eū qͦnos vocauit in regno ſuo videreSꝫ qͥd agimꝰ. Nūquid vocationūmodos p̄termittimꝰ; Minime Nāvtilitatis nō modicū afferūt. ſi ſciant̉ Sūt vero tres modi. qͥbus adn̄o vocamur. et ad dominuꝫ vocamur Afflictio. ꝯmonitio inſpiratio Cōmonitio fit extrinſecꝰ. inſpiratio aūt intrinſecꝰ. afflictio verovtrohiqꝫ Afflictio tn̄ alia fit in rebus. alia in corꝑe. alia in mēte Afflictio in rebꝰ eſt paupertas. affli-
ctio in corꝑe infirmitas. afflictio īmēte ꝑuerſitas Hunc de ſingulisvideamꝰ Sūt nēpe nōnulli qui inhͦ mūdo nihil diuiciaꝝ habēt ſūtqͥ hoc ip̄m qd̓ hn̄t ampliare volūtet nō valent Duris vtriqꝫ laboribꝰ ardent̓ inſiſtūt. oī ſtudio adqͥredis rebꝰ inſeruiūt. et tn̄ caſſo labore deficiūt Nihil in mūdo p̄ter ꝓſperitates et glorias q̄rūt. et nihilin mūdo p̄ter aduerſitates et moleſtias inueniūt Cūqꝫ negociēt̉ ⁊deficiāt. conent̉ ſurgere ⁊ ſemꝑ cadant. tāto faciliꝰ qn̄qꝫ ad dn̄m cōuertūtur. qͣnto in rebꝰ mūdi nūqͣmꝓſperant̉ Sūt alij qͥ repentina infirmitate correpti vel longa egritudine p̄ſſi. eo celeriꝰ ad ſanitatemcordis redeunt. qͦ de ſanitate corporis qͣſi deſꝑati ſūt Generale nāqꝫ ē oībꝰ. vt cū infirmari ceperinttūc ſc̄i eē vel fuiſſe velint. ⁊ tūc deum inuocare incipiūt quē pͥus audire nolebāt etiā vocātē Hinc ꝑpſal̓. dicit̉ Multiplicate ſūt infirmitātes eoꝝ poſtea acceleraueruntHos ad bonū ſua pauꝑtas. illosſua ꝑducit infirmitas. qͥ ſi pauꝑeset infirmi nō fuiſſent in malo ſuofortaſſis ſꝑ durarent Quos aꝑtepuer ille egyptiꝰ ſignificat. qͥ cū examalechitibꝰ ciuitatē dauid dep̄dātibꝰ vene̓at. ſꝫ eiſdē cū predā reuertētibꝰ eger in via remāſit. et ꝑtridiū nihil oīo cibi vel potꝰ guſtauerat Quē dauid repperit ⁊ cibum⁊ potū tribuit. ⁊ eiꝰ ducatu hoſtesinterfecit Amalechite ciuitatē dauid̓ deſtruūt. qn̄ ſcl̓i huiꝰ amatores