De verbisdomini Genite

tor meꝰ et liberator meꝰ es tu. adiutor videlicet ad gr̄am. liberator acorruptiōe ad gloriā capeſcēdamSicut ergo pcc̄m aliqd̓ pena eſtpcc̄i p̄cedētis et cauſa ſubſequētisita ē regiōe virtꝰ ē donū virtutisp̄cedentis et cā ſubſequētis. et nihilominꝰ vtriuſqꝫ tā virtutis videlicet qͣꝫ peccati retributio manet īeternū Ecce qͥbꝰ meritis et quibꝰmodis obtine̓ poſſū regnū celorūSed obſiſtet fortaſſis antiquꝰ illeaduerſariꝰ. et calūniabit̉ iniuſtū eēvt alienis p̄cibꝰ et nō ꝓprijs operibus qͥſqͣꝫ ſaluet̉ Ad v̓bū iſtud fateor expaueſcerē. niſi magna meamerita recognoſcerē Habeo autēduo merita magnā ⁊ valida. ⁊ merito ꝓ his ingrediar in locum tābernaculi admirabilis vſqꝫ ad domū dei Et pͥmū qͥdem eſt dn̄i meipaſſio Scd̓m vero mei ē ⁊ ip̄iꝰ operatio. etiā ſi minimū qͥd oꝑatꝰ fuero. etiā ſi vel vnū in fine vite gemitū edidero Quacūqꝫ inquit horapcc̄or ingenuerit ſaluꝰ erit Primūopꝰ oꝑatꝰ ē dn̄s meꝰ ꝓ me et ſineme. et qꝛ merito eiꝰ ip̄e non eguit.mͥ dedit Scd̓m opꝰ oꝑat̉ mecū ⁊ īme. et eiꝰ meritū mihi totū dat. acꝓ eo ⁊ p̄miū dabit Atqꝫ ita veruꝫē ꝙ electi deo dicūt Om̄ia em̄ oꝑanr̄a oꝑatꝰ es nobis Primū me̓itūianuā mihi regni celeſtis reſerat. ſecūdū in beatitudine ſedē collocatTc pͥmo ſcriptū ē Occiſus es etredemiſti nos deo in ſāguine tuoet feciſti nos deo noſtro regnū etſacerdores. et regnabūt ſuꝑ terrā

terrā vtiqꝫ viuētiū Itē xp̄us propeccatis nr̄is mortuꝰ ē. iuſtꝰ ꝓ iniuſtis. vt nos offerret deo Et ingipetrꝰ in ſētētijs Nō potuit ꝑ atefieri regni aditꝰ. ⁊ fieri ſalꝰ niſi ꝑ mortē vnigeniti. cuiꝰ tāta fuit huilitaset patiētia. vt merito eiꝰ patueritin eū credētibꝰ regni aditꝰ De ſecūdo ſcriptū ē Inuſqͥſqꝫ ꝓpriammercedē accipiet ẜm ſuū laboremEt alibi Omnis mīa locū vnicuiqꝫ tribuet ẜm meritū oꝑm ſuoꝝ ⁊ẜm intellectū ꝑegrinatiōis eiꝰ Bn̄aūt dicit̉ ẜm intellectū ꝑegrinationis eiꝰ qꝛ ẜm ꝙ magis a minꝰ ſe h̓ꝑegrinū qͥſqꝫ eſſe intelligit. et iuxtaintellectū verā patriaꝫ inqͥrit. ẜmhͦ magis aut minꝰ in regno claritatis habebit Attn qͥ vel vltimꝰ eritin regno vtpote qͥ illd̓ ſibi ꝯqͥſiēitvno ſolo gemitu vel vno aq̄ frigigidē potū. ſcimꝰ ꝙ tātā gloriā habebit. qͣntam nec oculus vidit necauris audiuit nec in cor hoīs aſcēdit Quid aūt putas illi erit. qͥ a pͥmo mane in vinea dn̄i laboras ſuſtinuit pondꝰ diei et eſtꝰ et in celorepoſuit ſudores ſuos; Hoc ineſtimabile eſt Cū ergo mihi meritaad regni aꝑtionē ſuppetāt et ad ſedis collocationē. qͥd eſt iam vndedeſꝑare habeā p̄ſertiꝫ cū ad thronū gl̓ie tātis int̓ceſſoribꝰ qͣntos ſupra memorāui fultꝰ accedā? Hocin me fratres ex voce cuiuſlibꝫ elelecti et dilecti deo. non preſumptuoſa arrogantia. ſed pia et humiliconfidentia trāſfiguraui. que meiudicia ſequant̉ ignorans. ſed de