De verbisdomini Genite

imaginē dei in ſemet ip̄is ꝑ prauaopera polluūt Cū p̄da reuertunt̉qn̄ etiā in mala ſua oꝑatiōe ꝓſperant̉ Puer egiptyꝰ eger in via remanet cū pcc̄or aliqͥs a ſeculi felicitatibus multimoda aduerſitate repellit̉ Tribꝰ diebꝰ puer ille incibatꝰremanſit Per tres dies ſignificarivident̉. tres ꝓſꝑitatū ſpēs. quasamatores mūdi ad cumulū dānationis ſue plerūqꝫ ſortiunt̉. dignitas ſcꝫ. nobilitas. et diuicie Puerergo ieiunꝰ remanet. cū pcc̄or dignitateꝫ. nobilitatē. et diuicias. qͥbꝰdelectari poſſit nō habꝫ Quē dauid reppēit. cioo qꝫ ac potu reficit.qꝛ hmōi pcc̄orē xp̄us miſericorditer ad ſe trahit. ei qꝫ ſuaues delicias impertit̉ Tum ꝟo dauid exercitus ſui ducē ꝯſtituit. qꝛ nōnunqͣꝫꝯtingit. vt hō qͥ pauꝑ in ſeculo fuerat. locū regiminis inter religioſos accipiat Qui eos et a qͥbꝰ deſpectꝰ fuerāt interficit cum gladioverbi dei exerto. lubricos quoſqꝫet carnales qͥbꝰ in mūdo eqͣri nonpotuit a proua ſua oꝑatiōe verb̓et exēpl̓occidit Sic nimirū omnipotens deꝰ frequent̓ et qͣſi ex ꝯſuetudine pietatis ſue ſtulta mūdi eligit vt ꝯfūdat ſapiētes. et infirmamūdi eligit. vt ꝯfundat fortia etignobilia et ꝯtēptibilia eligit ⁊ eaq̄ nō ſt̓. vt ea qͣ ſt̓ deſtruat Hinc inꝑabola veritatis dicit̉ Exi cito inplateas et vicos ciuitatis. et pauperes ac debiles. cecos ⁊ claudoscōpelle intrare Qui auteꝫ ſint pauperes et debiles iā ſatis dictuꝫ eſtUideamꝰ mō qͥ ſint ceci et claudi

Ceci et claudi vident̉ mͥ ꝑtine̓ adtertiā ꝯfflictiōis ſpēm. quā iupͣ diſtinguēdo nominauimꝰ ꝑuerſitatēQuare aūt duplici ſignatur noīe;Puto ꝓpt̓ duo gene̓a hominū ſeculariū videlicꝫ ⁊ clauſtraliū Ceciſūt qͥ lumē veritatis nō vidēt. necvidē ꝯppctūr Claudi ſt̓ ⁊ nō ceci qͦlumē veritatis qͥdē vidēt ſꝫ corruptiōis ſue pōdē ꝯtracti. rectos inoꝑatiōe greſſꝰ fige̓ nō valēt Percecos ſeculares acciꝑe. qͥ oculo rōnis carētes et ſuā ſenſualitateꝫ ſequētes. neſcierūt neqꝫ intellexerūtin tenebris ambulant. ⁊ nolunt intellige̓ vt bn̄ agant̉ Per claudoscauſtrales intellige. qui aſſidua lectiōe ⁊ iugi meditatione edocte vidēt .i. diſcernūt int̓ bonū ⁊ malū. inter ſc̄m ⁊ ꝓphanū. ſꝫ tn̄ captiui ducunt̉ in lege pcc̄i ac ꝑ hͦ claudicātin vijs dn̄i Qūo aūt hos vel illosad deum ſua trahit peruerſitas;Quid ꝟo ē ꝑuerſitas? Et nūqͥd ꝑuerſitas ē afflictio. Breuit̓ accipite Peruerſitas in hͦ loco ē mala cōſcia Hāc ꝑuerſitatē afflictionē eēnullꝰ ignorat. niſi qui ſtiml̓os mordētis pūgētis ⁊ tuml̓tuātis ꝯſcīenō ſētit Quid itaqꝫ tā ad aratruꝫtrahēdū. et retro nō aſpiciēdū qͣꝫpūgēs ꝯſcie ſtimulꝰ vrgēt: Durū ēcon hūc ſtimulū calcitrare Nūqͣꝫpacē et ſaluteꝫ habꝫ. qͥ recalcitratſꝫ cōtūdit̉ et ꝯfunditur percurituret affligitur. donec adqͥeſcat. Cōſcientiam ſequere ſi vis ſaluus eſſeQui ſequitur eam. nec errare poterit nec timere Qui non ſequiturip̄e ſibi teſtimoniū reddit ꝙ dāna