Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXCVIv
Einzelbild herunterladen
 

Cōpendiū theologiede leple8

dit eſt ipſo bono indignꝰ Et iſtatriſtitia p̄t ꝓprie oriri ex bonisꝟtuoſis ſeu honeſtis. ex qͥbꝰ aliqͥsiuſtꝰ ꝟtuoſus effici p̄t. qꝛ qͦdā ſibi ip̄i repugnaret Si ꝟo oriatur et veniāt ex bonis tꝑalibꝰẜm doctrinaꝫ fidei tꝑalia bonaindignis ꝓueniūt. ex iuſta dei ordinatiōe diſponant̉ vel ad eorumdamnationē. et hmōi bona tꝑaliaqͣſi nihil ſint in ꝯꝑatiōe ad bonafutura ſeruant̉ bonis. hmōitriſtitia ꝓhibet̉ Iuxta illud pſal̓.Doli emulari in malignātibꝰ. neqꝫzelaueris faciētes iniqͥtatē Et alibi Pene effuſi ſt̓ greſſꝰ mei. qꝛ zelaui ſuꝑ iniqͦs paceꝫ pcc̄oꝝ videns qn̄ aliqͦs dolꝫ ſeu triſtat̉de bonis alteriꝰ. in qͣntū ſcꝫ ille alter ip̄m ī dc̄is bonis excellit ſeu excedit Et hec triſtitia ē ꝓprie īuidiaet ē ſꝑ prauā et pcc̄m. qꝛ dolet deeo de gaudēdū eſt ſcꝫ de bonoꝓximi Et ſic ꝓprie accipit̉ hicDe vicio ſeu pccō ireIcēdū inde venit de iraẜm Augl. ſic deſcribit̉ Iraeſt vlciſcēdi libido Scd̓mꝟo caſſiodoꝝ ſic deſcribit̉ Ira eſtimmoderatꝰ animi motꝰ ꝯcitatusad penā ſeu vindictā Et intelligit̉hec diffinitio. de ira que ꝓceditſeu denoīat̉ zelū. eſt qn̄ qͥstra ip̄a viciā mouet̉ ẜm ordinēnis ad bonū finē. qꝛ etiā interdū ſibi ip̄i ꝓpter ſua pcc̄a et vicia

nicijsfraſcit̉ ſꝫ intelligit̉ de ira ꝓceditet nominat̉ viciū. de etiā ſolūhic agēdū ē Ira em̄ duplex hꝫ.ſ. nature moris Quo ad nature ē ꝓprie niſi paſſio qͥdaꝫ. rōnecuiꝰ paſſiōis ſic pure ſeu abſolutēꝯſiderate ira eſt pcc̄m. imo magis ē pena Quo vero ad eſſe moris ſeu morale in qͣntuꝫ illa paſſiodeordinat a debito ordine rōnisdebitoqꝫ fine. tūc dicit importatviciū et pcc̄m ira iſto nondicit purā paſſionē imo quādamactionē qua deordinat̉ quā ad deū et quātū ad proximumNult em̄ a ſe vindictā exqͥre̓ quā debꝫ niſi a deo vel a iudiceſtituto expete̓ Iel illā vindictamexerceri appetit ꝯtra illū meruit vel vltra id qd̓ meruit. velẜm legitimū modū et ordine. vel ꝓpter debitū finē Gregꝭ. xxxili. moꝝ. ſex aſſignat ire filias ſūtrixa. tumor mētis. contumelia. clamor. indignatio. blaſphemia. qua nūerꝰ ſeu ſufficientia ſic accipit̉Triplicit̓ p̄t ira ꝯſiderari. vnoẜm qd̓ ē in corde. ſcd̓o ꝓut eſtin ore ſeu locutiōe. tercio modout ē in facto ſeu oꝑe Quo ad pͥmūmodū ſcꝫ in quātū ira eſt in cordenaſcunt̉ duo vicia Inū in reſpectu ad illū con quē iraſcit̉ qꝛ .ſ. qͦdāmō abhorret indignū reputat. vt ſibi tale vel tale qͥd fecerit. et tūc eſt indignatio Aliud viciū qd̓ inde naſcit̉ ē in reſpectu ad