capitalibusCxchl

illū cui ſic inuidet ꝑ mala q̄ de eodicit. ab amicicia alioruꝫ ſeparareDetractor etiā ꝓprie eſt qͥ aꝑte etin facie hominū mala de aliqͣ loqͥtur Suſurro aūt ad ꝑtem et ſecrete et qͣſi in aure vt iam tactū eſt Illud aūt qd̓ eſt tanqͣꝫ mediū ē quoinuidꝰ facto per ſe nec ꝑ aliū ꝯmodū et vtilitatē ſeu ꝓfectū alteriusimpediat ſeu diminuat Et tūc autillud facere et adimplere pōt Ettunc exinde venit et orit̉ exultatioin aduerſis ꝓximi. aut nō. et tuncexinde venit ⁊ oritur afflictio in ꝓſperis ꝓximi Illud aūt qd̓ in inuidia eſt tanqͣꝫ terminꝰ ſeu finis conſiſtit in ip̄o odio qd̓ inuidꝰ de ꝑſonaͣ cui inuidet habꝫ Nam ſicut bonū qd̓ delectat cauſat amorē ſic illud qd̓ ꝯtriſtat cauſat odiū Eſttamē pro clariori p̄miſſoꝝ intellc̄uaduertendū ꝙ afflictio in ꝓſꝑisproximi dupliciter pōt cōſiderariUno mō ẜm qͣndā generalitateꝫqn̄ ſcꝫ aliquis de ꝓſperis alicuiꝰin qͣntum habet aliqͣm gloriā ſeufamā triſtatur Et tunc afflictio inproſperis proximi nō eſt filia inuidie imo eſt ipſa inuidia met Aliomodo magis ꝑticularit̓ in qͣntuꝫſcꝫ quis de ꝓſperis proximi queip̄e nitebat̉ impedire triſtat̉ in qͣntum ſcꝫ cōtra ſuū conatū eueniūtet tūc eſt ꝓprie filia inuidie Exultatio em̄ in aduerſis ꝓximi nō eſtdirecte idē qd̓ inuidia. ſꝫ ex ea ſeqͥtur ⁊ naſcit̉ exultatio de malo eiuſdem Eſt etiā notandū ꝙ eſt q̄-

ſdam inuidia que inter grauiſſimapcc̄a cōputat̉ ſcꝫ inuidētia fraterne gratie. qn̄ ſcꝫ aliqͦs nō ſoluꝫ debono ꝓximi dolet. ſꝫ etiam de ip̄oaugmento gratie dei qd̓ ipſe ꝓximus habet Et hmōi inuidia ponitur pcc̄m cōtra ſpūm ſanctū Quiaper hmōi inuidiam hō quodāmōvidet̉ ſpūiſancto inuidere. eo ꝙ inſuis oꝑibꝰ glorificat̉ Et ideo ponitur hmōi inuidia ſpēs peccati inſpūmſanctū. vt latius infra videbitur vbi de pcc̄o in ſpūmſc̄m aget̉Notandū etiā ꝙ licet interdū inuidia zelus nominet̉ et interdū prozelo accipiat̉. ē tn̄ int̓ ea realis differentia Pro quo ſciendū ꝙ triſticia de alienis bonis p̄t qͣtuor modis ſeu cauſis ꝯtingere Ino mōqn̄ aliqͦs dolet de bono alicuiꝰ inqͣntum ex eo timet ſibi ip̄i vel alijsbonis viris nocumentū ꝓuenireet talis triſtitia non eſt inuidia etpōt eē ſine pcc̄o Scd̓o mō qn̄ aliquis dolet de bono alteriꝰ non inqͣntū ille alter illud bonuꝫ habꝫ ſꝫex eo in qͣntuꝫ ip̄e qͥ inuidet ſil̓e bonū in ſe nō habꝫ. imo ſibi deeſt ꝓvtēdo tn̄ ad bonū finē. et iſta triſticia nō ē īuidia ſꝫ ē ꝓprie zelꝰ. ⁊ ſi iſtezelꝰ ſit circa boͣ ꝟtuoſa ſeu hōeſta.laudabil̓ ē Iuxta illud i. ad Chorxiiij. Emulamini ſpūalia Si aūt ſitde bonis tꝑalibꝰ. p̄t eē et cū pcc̄oet ſine pcc̄o iuxta hominis ſic zelātis intētionē Tertio mō qn̄ aliqͥs de bonis alteriꝰ dolet ſeu triſtatur in qͣntū ille cui illd̓ bonū acci-

B 4