capitalibus¶ E

ip̄m hominē met qͦ iraſcit̉. in qͣntū.ſ. ī aio ſuo diuerſas vindicte viasexcogitat. et talibꝰ excogitatiōibꝰanimū ſuū replet. ⁊ tunc eſt tumormētis Quo ꝟo ad ſcd̓m modū .ſ.in quātū ira on̄dit̉ in ore ſeu locutiōe hͦ ꝯtinge̓ p̄t dupl̓r Ino mōqn̄ hō ſuā demōſtrat irā ꝑ ꝟba inordinata. ꝯfuſa alta. et indignatiua. et tūc ē clamor Alio mō qn̄ ſuam demōſtrat irā in verba iniurioſa ꝓrūpēdo Et hͦ iterū duplicit̓Nā vel illud fit in deū aūt ſc̄os Ettūc ē blaſphemia Aut fit in proximū et tūc ē ꝯtumelia Quo ad tertiū modū ſcꝫ in quātū ira on̄dit̉ īoꝑe ſcꝫ qn̄ ꝓcedit vſqꝫ ad factuꝫet tūc oriunt̉ rixe. ꝑ quas hic intelligunt̉ ⁊ accipiunt̉ oīa nocumētaq̄ facta occaſione rixe ꝓximis inferri ſolēt. vt ſūt pulſatiōes ꝑcuſſiones ⁊ hmōi Et inſuꝑ aduertendū ꝙ vt ſupͣ aliqualit̓ tactū ē Aliqd̓ viciū p̄t eē filia vniꝰ vicij capitalis. et nihilominꝰ interdū ex aliovicio capitali ꝓcede̓. et hͦ diuerſisreſpectibꝰ ⁊ cōſideratiōibꝰ ſic̄ in hͦpn̄ti ꝓpoſito blaſphemia in qͣntūaliqͥs in eā ex deliberata mēte prorūpit tunc ꝓcedit ex ſuꝑbia hōisꝯtra deū ſe erigentis Un̄ Eccl.x.Iniciuꝫ ſuꝑbie hōis apoſtatare adeo .i. ab eiꝰ veneratiōe ſeu honoratiōe recede̓ In quātū vero hōnō ex deliberātā mēte. ſꝫ ex quadāꝯmotione ſeu furore animi in blaſphemiā ꝓrūpit. ſic ꝓcedit ex ira ⁊eſt filia ire Sil̓iter tumor mētis

IInō accipit̉ hic ꝓ vana ⁊ ſuꝑba excogitatōe ꝓprie excellētie qua qͦsanimū ſuū implet. qꝛ tūc idē eſſet īeffectu qd̓ ſuꝑbia. ſꝫ accipit̉ hic ꝓqͦdā interiori conatu ſiue excogitatiōe hōis vindictā ex ira appetētis et in aīo excogitātis Similit̓poſſꝫ dici de odio qd̓ ex ira naſcip̄t. cū tn̄ ponat̉ ex inuidia naſci. eteius filia ſit. ſic̄ ſupra declaratū eſtcapl̓o īmediate. p̄cedēti ¶ Itruꝫaut teneat̉ qͥs iniuriā ſibi factaminimico reqͥrēti remittē diſtinguēdum ē Ex iniuria eī tria oriri ſolētPrimū ē racor ī affc̄u. 2ᵐ rācorisſignū in effectu Tertiū ē actio contra iniuriāce Primū tenet̉ quilibꝫſtatim remitte̓. etiā ſi non rogeturScd̓m tenet̉ qͥs remitte̓ ſi roget̉ .ſ.veniā petēti. et iuxta ſuā facultatēemēdare ꝑato Tertiū nō tenet̉ qͥsremitte̓. ¶ An aūt ille cui facta ē īiuria debeat amiciciā q̄re̓ Sciēdūeſt ꝙ daplex ē debitū pͥmū ē nc̄itatis ſecūdū ē ꝑfectiōis Quātū adpͥmū ſcꝫ debitū nc̄itatis ſine qͦ ſcꝫnō ē ſalꝰ. iniuriatꝰ nō tenet̉ recōciliationē ⁊ amiciciā q̄rere Quātū vero ad ſcd̓m debituꝫ dicit Chryſo.ꝙ talis iniuriatꝰ dꝫ recōciliationē⁊ amiciciā q̄rē ⁊ hͦ maxīe vt exindeduplicē coronā accipiat Unaꝫ qꝛiniuriā paſſꝰ ē. alterā qꝛ pͥus rogauit MNondū poſtremo qͦ ad hͦ capitulū. ꝙ redde̓ malū ꝓ malo eſtfragilitatis. redde̓ malū ꝓ bonoeſt peruerſitatis. reddere bonuꝫ ꝓbono eſt eqͥtatis. reddere bonum