Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Meditationeset Seationes

Meditationesallegatiōes mee. ignominia ruboret ꝯfuſio irruūt ſuꝑ faciē meaꝫ In me fateor ꝯuicta dignāopprobrio Hic itaqꝫ nil aliud reſpōdeo. niſi miſericordiam petoMiſericordia inqͣm indulgētiaꝫ.gr̄aꝫ veniaꝫ. hoc ſatis ſit. vob̓qꝫ rn̄ſū ſufficiat Si cēties a pugnafugio cēties reuertar. veſter iubꝫimꝑator ne repellar Ueꝝ hec eſtpͥncipalis mee petitōis cauſa vt veſtro p̓fidio ſic munita ſim taleꝫ inme ſuſcipiā animū. vt amodo nonreuertar ad illiꝰ mei aduēſarij ſepedicti ſcꝫ pcc̄i maledictū cōſortiumꝙqꝫ ſuis inſidijs ꝓmiſſis et cautel̓ampliꝰ me detineat. aut vi qͣcūqꝫ ſuperet vtiqꝫ a debili egrota et ꝓſtrata vltra vires exigetisFacile fateor ē de me triūphū ſumere. ꝓna ſū ad deceptōne Hec ēmea miſeria. et qd̓ plꝰ eſt ea diligētia deberem vr̄m peto et expecto ſb̓ſidiū. imo ī ſū ſōnolēta deſes inattēta Et ē heu vn̄ ſūmedoleo. qd̓ nūc queror deploroeſt vos dep̄cor vr̄is aduoluor pedibꝰ. vr̄aꝫ interpello gr̄aꝫ et p̄ſidiū poſco. vt ex nuncſim robuſtior magisqꝫ ſolicita extoto corde ad vos in meis aggreſſibꝰ aduerſitatibꝰ recurre.Qinime opꝰ ē o gl̓oſi ſc̄i dei vr̄asdiuicias vr̄am gl̓am in aliqͦ diminui ſuccurritis. Nihil a vob̓peto p̄terꝟbū. vt me apd̓ deūqͥbꝰ oportuna ſaluti ꝓueniāt dignas p̄ces dirigatis arbitror

Oiti anguſtā vr̄am caritatē vr̄aꝫqꝫ largitatē. vt denegetis Incōꝑabilis qͥppe ē modica illa caritas ſi vel modica in me ſit ardētiilli fornaci vr̄i amoris Et tam̄ nemo adeo cenſet̉ alienꝰ etiā ſi iudeꝰ vl̓ gētilis imo ſi pr̄is aut mr̄isocciſor. cui corde ſincero ſe a peraliū ſe p̄ces ad dn̄m me fieriinſtant̓ reqͥrēti libēti aīo adqͥeſcerē Quo igit̉ pacto me apuddeū int̓cedetꝭ. ſim chriſtiana vr̄a ſoror ī fide et vos ad id facienduꝫ inſtantiꝰ interpellem p̄ẜtim vos in nullo offenderim; Et ſioffēdi. doleo veniā peto. ꝓfecto talis ac tāta ſit vr̄a dilectioqꝫ āpla largitas extēſa p̄ſumip̄t vt hūilit̓ ac decenter peto recuſetis Qd̓ ſi feceritis/ bn̄ mihi vtiqꝫ erit qm̄ certa ſū apd̓ deum infallacit̓ impetrabitis qͥcqͥd me petieritis Tur enī vellet ip̄eme vos dep̄cari vr̄amqꝫ or̄onemad meā inſtātiā ſic̄ incēſū dirigi inꝯſpc̄u ſuo. niſi vos duceret audiendos Nūqͣꝫ vobis talē affert ꝯfuſionē. vt vos vacuos a ſe repelleretQue etiaꝫ eſſet illa vr̄a felicitas fi repletur deſideriū vr̄m in oībꝰque expoſtulatisDhuc p̄ſumā ampliꝰ dicaꝫ deꝰ os vr̄m et vr̄amdoctrinā mādatuꝫ mihi dedit vtad ip̄m et ad vos ſit meū refugiūin oībꝰ nc̄itatibꝰ meis igit̉ceꝑit deꝰ ſub hac fiducia vos interpello. quo modo credi poterit