lxxxanimedeuote

vos ꝑtingere ꝓ reqͦrēdis vr̄is elemoſynis Nōne gͦ veniēs cū ſigneto a vobis audiri debeo et vr̄amalimoniaꝫ ꝑciꝑe; Infallacit̓ enimme deꝰ ad vos mittit. qͦs nouit huiuſmodi elemoſynis abūdare Neigit̉ me coegeritis ad ip̄m reuertiet de vr̄a repulſa q̄relā exponereLoqͦr vt p̄ſumēs/ fateor. ſꝫ nc̄itasmea ꝑte ex vna ⁊ dīna benignitasex alia me tranſmittur ad vos. ethūc auſū ſic loquēdi p̄bēt. quoniāvt veꝝ canit ꝓuerbiū Qd̓ dn̄s cōcedit nō iure familia denegabit Liberalis dn̄s liberales habebit ſeruitores Sed forſan mͥ dicet aliqͦs Cū deꝰ vt aſſeris tibi velit elemoſynā impēdi ab illo petes. ꝑ ſeip̄m enī ſi volet tibi qd̓ petis largietur At ego rn̄deo Que gr̄a qſo ſc̄is eēt hn̄dā ſi nullo ſuo mediomihi deꝰ ꝑ ſe ip̄m ſubueniret. Quāinſuꝑ rōne gr̄aꝝ elemoſynas adſuꝑeffluētē mēſurā accepiſſēt ſāctiſi nō inde ceteris indigentibus eſſent diſtributuri. Itaqꝫ hec dei volūtas ē vt ſuos veneremur ſc̄os. illos dep̄cātes ⁊ reqͥrētes illiqꝫ nob̓ſuccurrāt ſuas nobis donātes etimpertiētes gr̄as Talē qͥdē decetdn̄m tales hr̄e elemoſynarios. qͦvidelꝫ q̄relas verecūdoꝝ pauperū audiāt qͥ ſine medio principemadire nō audēt¶ Irſus q̄ro. ꝓpt̓ qͦd me repellitis? Si ꝓpt̓ pcc̄a mea q̄ aduerſūme clamat atꝫ obijciūt. heu queſodabitis vos potiꝰ audiētiā fidēqꝫ

reet fauorē his cruētiſſimis aduerſarijs nō mō meis veꝝ etiaꝫ ⁊ vr̄isqͦs miro mō exoſos habetꝭ. qͣꝫ vr̄eſorori pauꝑcule q̄ vtiqꝫ creaturaeſt ⁊ facturā dei vr̄i ſūmi pͥncipis.Exclamāt fateor ⁊ ſtrepitum magnū vr̄is auribꝰ ingerūt aduerſarij iſti ſcꝫ pcc̄a mea. meqꝫ ſibi obligatā aſſerūt cū illa cōmiſerim ſintqꝫ oꝑa meā Silete. ſilete. infidelesaduerſarij vos reprobo ⁊ abnegoper vos enī qꝛ nimiū decepta ſupēiteo Decepta ſū nō de medietate iuſti p̄cij. ſꝫ in toto Iteꝝ igit̉ atqꝫ iteꝝ doleo. vos fugio ⁊ maledico. iuſtūqꝫ bellū aduerſꝰ vos indico In qͦ vtiqꝫ bello mͥ debēt eſſeauxilio oēs qͥ ꝑte̓ dei fouēt. ei qꝫ fidelit̓ ſb̓iecti ſt̓ ⁊ ad fid̓litatē tenent̉Uid queſo gl̓oſi milites deialiud face̓ valeo dicite mihiSi temerarie aliqͥd oꝑata ſū ſi inaliquo exceſſi. heu nō in vno tātūimo in mille milleſies nō aliud mͥ ēremediū qͣꝫ ſine fictiōe penite̓ atꝫ īpoſteꝝ p̄cauē ⁊ ꝓ poſſe id ꝓſequiqd̓ nouēo vr̄o ſil̓ ⁊ meo imꝑatoridiſplice̓ Hoc aūt faciēdo mihi vtiqꝫ eē deb etꝭ. ꝯſortio. cū id fiat ī honorē illiꝰ quē tā ſingl̓arit̓ diligitꝭ. atqꝫ honoratis et id vtiqꝫ ꝯuenient̓face̓ potē̓itꝭ. Sꝫ mͥ obijcitꝭ. ꝙ minꝰdebito hos ꝑſequor aduerſariosimo ſepius ꝓditrix exiſto cū ill̓ rurſus paciſcendo ⁊ tractando. illosqꝫ humaniter recipiendo amandoatꝫ honorādo. Ad hoc profectoquid dicā ignoro. Ceſſant omnes