animedetiōtelxxxiij.

44.ꝙ vnū iubeat et alteꝝ faciat atqꝫita mihi nō ſuccurratꝭ. Iubꝫ qͥppeper vos ip̄os vt ſēꝑ ſit ſpēs meain ſuaꝫ bonitatē. et ita vtiqꝫ eſt. intantū vt etiā ſi me occide̓ volueritnihilo minꝰ ſꝑabo in ip̄m. non igit̉ob aliud vult me ponere ſpem inſuū auxiliū. niſi qꝛ vult ſuū et vr̄mauxiliū petenti aſſiſtere Ꝙ ſi mihiqͥs dixerit. hoc intelligēdū eē dūmodo bona et ſancta ſit hec ſpēsmeā ⁊ nihil ꝯtra mādata eius admiſero Heu me hoc ē p̄cipuū. ꝓpt̓qd̓ bonū arbitror ponere in dn̄odeo ſpem meā. et eiꝰ inniti auxiliovt videlꝫ ſuo munē mihi ſit ꝑſeuerātia in obẜuantia mādatoꝝ ſuorū et tandem in extremis inueniarin gr̄a ſua. et in ſuo ſeruitio. Et ſinō ꝯcedet̉ hec mihi gr̄a intuitu p̄cū meaꝝ ſaltē cōcedet̉ ꝓpter d̓inūmandatū quo ſtimulor ad petēdūOnſidero inſuꝑ ꝙ ſi veſtrumqͣlibet vniꝰ diei indultum ſeuremiſſioneꝫ impetrauerit magnisabūdabo diuitijs. Mīme aūt difficile eſt ita impetrare imo lōge plꝰqͣꝫ petere p̄ſumerē qm̄ et ſi magnareciꝑe nō merui veſtra tn̄ largitasexpoſcit vt magna mͥ tribuant̉. ſꝫet mea ingens nc̄itas preſidiū māgnum efflagitat nō alibi qͣꝫ apudvos inueniendū Ꝙ ſiquis dixerithanc elemoſynā bonis oꝑibꝰ ⁊ legitimis ad vos obſequijs eē mihiꝯſequēdā Rn̄deo ꝙ iā eſſꝫ elemoſyna qͦdammo̓ vedita nō donataqͣꝫuis tn̄ etiā id modicū honorisqd̓ vos interpellans meqꝫ ſubijci

ens et humiliās vobis impendoquodā iure poſtulat vt quadā viciſſitudine mihi ſuccurratis atqueita nō in vanū ſpem meā atqꝫ refugiū in vobis poſueri. fateor qͥdeꝫme nō ꝯdignū ad vos hr̄e honorē et amorē ſed debilis ſū viribuset facl̓tatibꝰ inops De modico ātmodicū grate ſuſcipiendū eſt Itaqꝫ dum ero locupletior in donisſpūalibus. abūdantiꝰ ⁊ opulētioricorde vos honorabo vos amabo Dico inſuꝑ ꝙ noui perſonasaliquas abſqꝫ lr̄is etate etiā iuuenes quaꝝ ꝯuerſatio ab vtero fuitin cāpis q̄ nihilominꝰ ex vehemēti affectu largiēdi alijs dū ſibi nihil donandū adeſſe viderēt voluerunt id vaſculū in quo ſepeliri debuerāt in elemoſyna conuerti ſeqꝫnudas in terrā ꝓijci ⁊ exponi vermibus. fuit hoc nobile teſtamētū.Ꝙ ſi vna ꝑua ſcintilla charitatis.tātū opus hic deorſū valuit effice̓tantaqꝫ ſuſcitare flāmā exteriꝰ adſubuētionē alteriꝰ qͥd q̄ſo eē debebit apud vr̄am abūdantiſſimā ardentiſſimā qꝫ charitatē circa nospauꝑes. qͣlē emittet ille ignis flammam. quale inſuꝑ opus demr̄abitCōuerto p̄tereā ꝯſiderationē mētis ad illā vr̄am charitatē atꝫ largitatē quā dū hac moͣrli vita fungebamini erga pauꝑes habuiſtisvn̄ magnū certiſſimūqꝫ auſū cōcipio ad vos interpellandū. ſperāsvtiqꝫ mihi venire deſuꝑ auxilium.Cū indubie nō diminuta ſit ꝑ gloriam vr̄a charitas imo ineſtimabi

li