Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXIr
Einzelbild herunterladen
 

ad ſororys

ſxi

id ſororesbenignitatis Sine enī ꝯfidētia tal̓timor nimis eēt culpabilis impedimētū aſcēſus nr̄i mōtis. ꝓpt̓ tremorē tribulationē āpliorē qͣꝫexqͥreret ſeu qͣꝫ iuſtū eſſet a timoreconceptāDe qͥbuſdaꝫCapi. xxxvi.alijs impedimētis iſtiꝰ vieOquamur adhuc de alijsqͥbuſdaꝫ obſtacul̓ ſiue impedimētis Sūt ei quidaꝫqui aſinū ſuū. ē corpꝰ ꝓprium nimis vexant. ita aīa ſe eo iuuare valet Alij aūt nimis ſt̓ repleti atqꝫ pōderoſi infirmi dormiētes ſiue pigri Nimis diu extiter̄tin infirmario a infirmitate carnalitatis. ꝯmeſtionē exceſſiuaꝫ atqꝫpotationē aut vaniloquiū Sūtqꝫtl̓es tanqͣꝫ ꝯtracti. r̄ſoluti. ꝑalytici dormitantes. iōqꝫ ip̄os oꝑtꝫ curari a baſſo incipiēdo ſcꝫ humi pn̄iaꝫ Sꝫ quidā ſūt aſcēdēdovehemente patiunt̉ aliqn̄ ꝟbi deifamē ſpūalē cupiūtqꝫ pꝰ hec illudaudire legē. vn̄ accidit legendo nimis ſeip̄os detinēt Recipiūtillic refectionē ampliorē qͣꝫ exigit. ſeu immoderate vl̓ qͣꝫ tēpꝰ reqͥrit. in tātū ſui aſcēſus initio obliuiſcunt̉. nec aſcēdūt ẜm ceperūtIerum ē ex ꝑte alterā talē refectionē ſepe fore ꝓficuā atqꝫ nc̄ariam. et p̄cipue in exordio vel qn̄ ſumit̉ menſurate. ſꝑ qꝫ ꝯſide̓t ſuūaſcēſū. ē in legēdo plꝰ q̄rat deuotionē qͣꝫ ſciētiā Rurſus reꝑiunt̉alij recalcitrātes atqꝫ ſaltātes

tra ſtimulū ip̄os pūgēteꝫ ad aſcēdēdū in altū. ē qui fugiūt nimistribulationē Itē ſt̄ quidā non adhuc ſufficient̓ inſtructi de itine̓ q̄rēdo ſeu int̓rogādo a ſciētibꝰ ad habēdū deſuꝑ ꝯſiliū. ſꝫ abūdātes inſenſu ꝓprio ꝯfidūt in ſe ip̄os ſemet in doce̓ volētes. et ideo oberrāt ſepe turpit̓ deficiūt Sed ſt̄alij deſiſtētes pete̓ viā inqͥre̓ ſtudiū feruēs. ad tātū de hacī cathedris etiā ſciāt loqͥ lege̓ aliosqꝫ doce̓. lꝫ ibi fuerint ſcꝫ ī itinere tali Loquunt̉ aūt qꝛ ſic audierūt ab alijs. nec nitūtur aſcēde̓illd̓ qn̄qꝫ. et ideo mirū ſi tl̓es inferiꝰ ꝑmaneāt ſꝑ itur ibiſola ꝟba. ſꝫ oꝫ pedes ad opꝰ mittere Iſti ſūt quēadmodū illi inlijs exhortāt̉ inſtruūtqꝫ alios adfortit̉ bellandū ſꝫ ip̄i ad tāgēdummanꝰ apponūt. vl̓ ſic̄ alijs demōſfrāt itinera ad recipiēdas elimoſynas a ꝑegrinis. ip̄i ꝟo vadūt aūt pn̄t ire ea ꝓpt̓ ſuā infirmitatē ſeu impotētiā Sūt alijpꝰqͣꝫ iter ſuū arripuer̄t viā vnaſtatim ſaliūt ſeu declinat ad aliaꝫ. ꝓpt̓ inꝯſtātiā eoꝝ a qꝛ putātleuiorē ſe inuēturos vel delc̄abiliorē. ſic nec qͥcqͣꝫ aſcēdūt neqꝫp̄hēdūt. Sicut canes ceruū agitātes eum non venant̉ ſi modo poſtvnum tunc poſt alium inſequūturPotius oportet eos veſtigia inſequi primi nec ſe circa aliquid aliud arreſtare qualiter ſolent agerecanes ad bene inducti Alijbene ad ſe ip̄os intendūt ſeu reſpi

hI