De montecontemplationis
ciūt. ⁊ ad ꝑicula itineris ſui. ſed imꝓuiſe ⁊ ſine auiſatiōe ⁊ cautela ponūt pedes ſuos. id̓o ruūt de tamalto in tā baſſū Alij ꝟo aſcēdētesretroſpiciūt aut inferiꝰ reſpiciūt ⁊qͣꝫ cito qͦs de baſſo eos vocauerittotū derelinquūt Qui d̓ tāto reddūtur inhabiles. qͣnto diutiꝰ inferius detinentur. et inde dfficilius ⁊grauiꝰ reaſcēdūt. qꝛ mūdana conuerſatio in loquēdo aut alid̓ mūdiale exercēdo nō modicū impedimētū ⁊ retardationē generāt. etin talibꝰ nimis cor ſuuꝫ figens ⁊ ſeip̄m tradēs hmōi nō velocit̉ reſiliens ⁊ diſcedes citiꝰ ad aſcēdēdumiter ſuū. iſte qͥ eiuſnōi ē vſqꝫ ad longū tūc cauſat ſibi impedimētū magnū Ideoqꝫ in iſtis nō oꝑtet morā trahe̓ niſi ꝓ ſola nc̄itate ⁊ p̄tereūdo ea. vel ſaltē ꝙ ſi corpꝰ inferius fuerit ſurſū ſint cordā Sed hͦhis qͥ nō didicerūt ē difficile qꝛ neqꝫ ancorā cordis fixā hn̄t ad mōtem. nec cordas bone ꝯſuetudiniseidē alligatas Interea ſūt qͥdā qͦcū aſcēderint nūqͣꝫ putant ſe indereceſſuros. ſꝫ illic ꝑſiſte̓ tanqͣꝫ hereditario iure Sed in ſuo caſu deorſum fragilitatē ꝓpriam agnoſcūt.ſentiūtqꝫ tribulationē bn̄ ꝯſiderātes tūc qꝛ diuīa gr̄a ip̄os ibidemcollocauit. tenuitqꝫ qͣꝫdiu ſibi placuit. et tūc diſcūt cogitare de inferiori ꝑ bonā hūilitatē exn̄tes ī alto. et ecōtra cū inferiꝰ fuerint iteꝝſperāt. reaſcēde̓. hn̄tes bonā patientiā Oportꝫ enī ita bn̄ ⁊ plꝰ ī ſpi-
ritali aduerſitate ſic̄ corꝑali ſcꝫ tētatiōibꝰ duris qͣꝫ afflictiōibꝰ mētisq̄ ſine ꝯſolatiōe ſt̓ ⁊ qͣles hr̄e ꝯſueuerat vl̓ deſiderat ſic ſe īmobilr̄ cōſeruare Poſtremo aliqͥ aſcēdēdoexpēſas faciūt nimis largas ⁊ exceſſiuas puta ꝑ lacrimas ⁊ afflictiones. p̄termittūtqꝫ facere oꝑa ſuanc̄aria Et iō miſericors deꝰ cū huiuſmodi gratioſe agit ꝑmittendoeos tꝑibꝰ certis decidē̓ ⁊ labi inferiꝰ vt ſic illa face̓ poſſint. et eoruꝫad qͥ tenent̉ nō obliuiſcant̉ ea operādo Talia ſt̓ impedimēta ad ꝑueniēdū ad montē ꝯtēplatiuos ⁊cetera ſine numero. q̄ ꝯp̄hēdi atqꝫreduci pn̄t ad p̄dc̄a Ad q̄ vincēdaet vitādā nc̄aria ē fortis ꝑſeuerātia cum gradibꝰ ſupͣ dc̄is. ſcꝫ hūilipatientia locoqꝫ ſecreto ⁊ ſilētioQuidā mōiCapi. xxxvii.meditādi qͥpn̄t ẜuari in cōtēplationeN legēdo vl̓ audiēdo predicta dubitare poſſet aliquis ⁊ petē. quē in ſua contēplatiōe modū obſeruare debeat meditādi Nō eī itur ibi pedibꝰcorꝑis ſꝫ ſpiritalibꝰ. qͥ cogitatiōesatqꝫ affectiōes ſt̓ ip̄iꝰ aīe Et ergonō ſꝑ vnꝰ ⁊ idē modꝰ meditādi tenet̉. ſꝫ valde variatus ẜm perſonarum locoꝝ atqꝫ tēpoꝝ diuerſitatē⁊ ẜm gr̄am dei doctrinā vel ſcientiā quā quis habet Inꝰ vadit ſicaliꝰ ꝟo ſic. vnꝰ atꝫ ideꝫ hodie vnomō incedit. craſtina ꝟo alit̓ Cogitaui tn̄ ꝙ non erit inutile recitare