contemplationisDe monte

De monteIteꝝ ſt̓ alij qͥ putāt ſtatim eē ſe inſūmo. cū tn̄ ad huc ſint bn̄ in baſſoIō aſcēde̓ diſſimulāt ⁊ dimittūt ⁊ſic dimittēdo retrocedūt inferiꝰAliqͥ ꝓcedūt vſqꝫ in altū. ſꝫ ſtatiꝫefficiūtur vane gl̓oſi ſeu gaudioſiUidet̉ ip̄is opꝰ ſuū multū bn̄ peregiſſe ⁊ ſuā dietā bene feciſſe Necponūt diligētiā ad ibi ſcꝫ in altodemorādū Ergo tales p̄cipitant̉ſeu ſtatī decidūt. nō aſcēdētes itavelocit̉ ſuꝑiꝰ ſic̄ vellēt vna alia viceUel forte eis deꝰ nūqͣꝫ auxiliabit̉ad illic aſcēdēdū. exigēte hͦ ſuperbi a eoꝝ ⁊ ingratitudine ⁊ abuſuꝯgnitōis habite. qd̓ ē horribile ⁊cā nūqͣꝫ p̄ſumēdi imo ſꝑ ſe tenēdi īꝓfūdā hūilitate. cuꝫ ſcꝫ ꝑcipit̉ ꝙhō qͥ d̓o fuerat tā ꝓximꝰ atꝫ familiaris in collocutiōe ſua ⁊ ſic̄ auicula q̄ ꝯſtruxiſſet nidū ſibi intra celūpoſtea deijceret̉ vſqꝫ ad infernū ſine reuocatiōe aut reuerſiōe ¶ Dehinc ſt̓ aliqͥ qͥ cū viderint ſe modicū altiꝰ ceteris in mōte iſto. aliosaſꝑnant̉ ⁊ derident inferiꝰ exn̄tes.qͥ iuſte d̓relinquunt̉ a deo vt labātur. qͣtenꝰ cadētes agnoſcāt qͣꝫ modicū a ſemet ip̄is poſſint Alij aūtqͥ iſtū mōte nō niſi ꝓpt̓ curioſitatēꝯſcede̓ volūt. ⁊ vt dice̓ poſſint eēfuimꝰ ibidē. aut certe vt ſecreta excellētia inqͥrāt. aūt ꝓpt̓ ſolā placētiā ſeu delc̄ationē. a ꝓpt̓ loci emiriētis amēitatē. nō āt vt deo meliꝰplaceat ꝓximiꝰqꝫ ei ſeruiāt. honeſtiꝰ āpliꝰ ⁊ magis meritorie Et iſticito amittūt dei auxiliū atꝫ eiꝰ gratiā aut certe reꝑiūt ſe deceptos ni

contemplationismis dure turpit̉ atqꝫ miſerabiliterPutāt enī ſe eē in mōte dei. cū ſintin mōte diaboliꝰ Poſtremo ē aliqͦs inuenire nimis qͣꝫ rō dictat ſeuius ſit feſtinates. nitētes p̄ire ſuuꝫductorē ⁊ fortiꝰ qͣꝫ vult idē. qd̓ magna ē fatuitas Gr̄a dei eſt ductoriſte ſic̄ dc̄m ē Qui ergo nō p̄t autdignat̉ expectare ſpaciuꝫ tꝑis ꝓmotu gr̄e iſtiꝰ ⁊ auxilij iure ea perdit. et alia vice ip̄aꝫ ꝓ libitu ſuo tācito nō reꝑiet Sic̄ ē regiōe ec̄ ē cūiſtis qͥ ad iſtā gr̄aꝫ ſequēdā nō ſt̓ꝑati cū ab ea vocant̉ ⁊ monenturad aſcēdēdū imo refutant a alibivadūt aut certe ꝟbo vl̓ fc̄o dicuntgr̄e vt adhuc modicū ip̄os expectet. et ſic ip̄a depulſa mox receditOportet igit̉ ꝯtinue ſtare ſupͣ ſuicordis cuſtodiā ad imitādū viſitationē diuīe gr̄e. ⁊ ꝓcede̓ ẜm ip̄iꝰmotū atꝫ volūtatē nec velotiꝰ nꝫtardiꝰ. oī tꝑe cū ꝓfūda hūilitateindigᵐ ſe iudicādo etiā ad mōtisiſtiꝰ latꝰ iacē. qͣꝫto magis ad eiusapicē aſcēde̓ Per hͦ eī de tāto trahet̉ altiꝰ Quēadmodū rex prepotes volēs honorare militē ſuū. detāto eū libētiꝰ collocat ſuꝑiꝰ vt ſedeat cū pͥncipibꝰ qͣꝫto magis renitit̉ ad hͦ. et de tāto magis trahit⁊ ꝯpellit d̓ qͣꝫto miles ip̄e plꝰ hūiliat ſe excuſatqꝫ Suꝑ oīa eī diſplicꝫdeo p̄ſūptio. nec delc̄at eū modusvolētiū eū accedē effrenate ⁊ ſinetimore qͣſi ad ſuū ſociū ⁊ ſibi ſil̓em.ſꝫ debꝫ ſꝑ cuſtodiri ſancta et laudabilis verecūdia. tremor et pauor atqꝫ timor cum ꝯfidentia ſue