altem. ationisDe monte

DiſputatioCapit. xxii.qūo vitā ꝯtēplatiua proſit in pͥmo ſibi ip̄i.Ropt̓ tria motiua ſeu rōnes tres int̓ alias. qͥdammirātur ꝙ aliqͥs ſe traditvite ꝯtēplatiue Primā qꝛ ꝯtēplatiui non niſi ſibi ip̄is ꝓficiūt Scd̓aqꝛ videt̉ eis ꝙ ꝯtēplatiui nimis velint inqͥrere ⁊ ſape̓ atqꝫ nimis altevolare Tertia ē. cū ml̓ti ſint decepti exinde ⁊ effecti fatui ⁊ melācolici ¶AAd qͣs rōes tres ſi ſaltē rōesdicēde ſunt breuit̓ ⁊ manifeſte rn̄debo. ſancti enī doctores de materia tali abūdātiꝰ ſubtiliꝰ ꝓfūdiꝰqꝫloquūtur AAd pͥmā rōnē reſpondeo ꝙ aliqͥs vite ꝯtēplatīe ſibi ip̄iꝓficit multo plꝰ atqꝫ diuiniꝰ. placet qꝫ ampliꝰ deo qͣꝫ ꝑ vitā actiuāqd̓ ſatis e Nihil eſt enī poſt deuꝫa me plꝰ diligēdum qͣꝫ egomet. etplꝰ etiā qͣꝫ totū reſiduū mūdi. id̓op̄diligēdū eſt mihi place̓ deo. iſtāqꝫ vitam acceptare qͣ ſibi acceptior fieri poſſū ⁊ potiꝰ qͣꝫ hr̄e modicū meriti. vel forte vt aliū lucrifacerē eū ſaluādo. mei aūt detrimētū paterer me ꝯdēnando Et eſt hͦintelligēdū ceteris paribꝰ. et ꝙ aliquis tam libere poſſet vti vna vita ſic̄ ⁊ alterā Quod dico ꝓpt̓ publicos officiales ⁊ p̄latos et habētes alias dignitates ip̄os obligātes vite actiue intendē. quēadmodū ſt̓ etiā muliēs maritate pue̓oshn̄tes ⁊ familiā gubernātes autobligati ſuis ẜuire parētibꝰ Si eī

teipCIFhuiꝰ mōi ꝓ tūc ſe trade̓ vellēt ꝯtēplatiōi ip̄i ſe dānarēt ꝓpt̓ obligationē qͣ ligati ſūt ad alijs ꝓficiendū. eſſetqꝫ vnā mala tentatio ⁊ periculoſa vni tali vt dictū eſt ꝙ ſibid̓lectabiliꝰ eēt ſꝑ intēde̓ ꝯtēplationi. negligēdo aut poſtponendo hͦqd̓ face̓ teneret̉ Et eſſet ꝓpt̓ hͦ dānoſꝰ ⁊ noce̓t ſubditis ⁊ reipubliceDe tali eſſet bn̄ ꝯq̄rēdū ⁊ ſabbatū ꝯtēplatiōis ſue deridēdū Sedalit̓ ē de nō obligato ad ſeruiēdūalijs ꝓpt̓ officiū qd̓ hꝫ vel nō neglecto qd̓ face̓ alijs tenet̉De profectuCapl̓. xxill̓. quē cōteplasui alijs afferūt.Onſequēt̉ oſtēdo ꝙ ꝑſōaꝯtēplatiua multū etiā prodeſt alteri. Primo qꝛ datexēplū bone vite p̄dicatqꝫ fc̄o etoꝑe deū ſuꝑ oīa diligēdū. et ꝙ reliq̄ oīa ſunt vanitas nec curandaEt hec non eſt modica doctrinaimo de tāto p̄ualet qͣnto oꝑa plꝰꝯꝓbant̉ eē ſine fictiōe qͣꝫ verbaItē ꝯtēplatiui per deuotas ſuasor̄ones oībꝰ alijs ꝓſūt Et acciditſepiꝰ ꝙ ꝓpt̓ eoꝝ merita deꝰ facietqͥbꝰ dā mediātibꝰ mūdanis licꝫ ec̄mali ſint tales qd̓dā maximū bonū puta pacē alicuiꝰ regni vel ꝯſimile. quia nihil poſſumꝰ ſine gracia dei ſpeciali. quā citiꝰ boni ꝯtēplatiui impetrant a deo qͣꝫ actiuiEt ſunt ipſi tanqͣꝫ oculi corporisilluminātes et dirigētes oēs oꝑatiōes fc̄as per membra ⁊cͣ Et licet