ab ſororeslpir

lpli.

Tales enim cōtemplatiui ordinati ſūt ad referēdū deo ⁊ dirigēduꝫomniū alioꝝ oꝑa nō ita in ſpūalibus illūinatoꝝ ſeu ſubleuatoꝝ. ꝙip̄i ſcirēt aūt poſſēt ſꝑ oē qd̓ faciunt ad deū ordinare tanqͣꝫ in finēNō dico ꝙ in caſu nc̄itatis ꝑſonanō debeat dimittē ſuā ꝯtēplatōnēad ſuccurrēdū alteriꝰ nc̄itati Sedqͥ poſſit vtrāqꝫ vitā tene̓ inſil̓ perfecte hic eſſet melior. quēadmodūteneo btm̄ gregꝭ. ac ſc̄m Bernar. ⁊ceteros feciſſe Et qͥ bn̄ ꝑpēde̓t qͣl̓excellētia ſit aīe ⁊ bonoꝝ ſpūaliūerga corpꝰ ⁊ bona tꝑalia. hic clare ꝯgnoſceret ꝙ plꝰ ꝓdeſt toti eccleſie oratio deuota vniꝰ ꝯtēplatiui qͣꝫ faciūt cētū ⁊ cētū vitam actiua ducētes. ad ſuccurrēdū aliorūnc̄itatibꝰ corꝑalibꝰ Et ml̓to plusꝓſūt qͣꝫ ſe in mūdo occupātes nōvt alijs ſubueniant. ſꝫ ꝓ ſuo ꝓprioꝯmodo laborātes ⁊ ſepe in damnū alijs Igit̉ dico ꝙ ſi aliqͥs ſpūsſc̄i inſtinctū ſēſerit ſe inclinatū ⁊ cōmotū ad vitā ꝯtēplatīaꝫ ſectādāet h̓ ꝯgnouerit. talis ſine vituꝑiovite actie pote̓it abrenūciare imofaciet h̓ cū laude magna p̄miū qꝫnō modicū inde accepturꝰ. niſi forte ꝑ ꝯtrariū aliqͥs a ſuo p̄lato obligaret̉ obedie̓ ad pb̓licū officiuꝫexercēdū vel etiā in caſu vltime avrgētis nc̄itatis ſic̄ dc̄m ē Irgentem aūt nc̄itate voco. qn̄ veriſil̓it̓aliqͥ ꝑire poſſēt niſi ꝑ talē eis ſubuenireturꝘ nō eſt ſuꝑCapi. xxviii.bia tēdē ad

vitā ꝯtēplatiuā vt qͥdā putabantoſtendit per exēplūEc eſt dicēdū qͣntū ad ſecūdā rōnē an̄ dictā ꝙ tendes ad finē ꝯtēplatōnis que ſuꝑeriꝰ declaui. hͦ ē ad amandū deū ſūme ex toto corde ꝙ talis tēdat nimis in altum aut p̄ſūptuoſe agatimo aliqͦs aptꝰ ad hoc faciēdū etgr̄aꝫ talē a deo ꝯſecutꝰ deficeretet minꝰ bn̄ agēt vt videt̉ ſi dei donō nō vteret̉ Et ſpēalit̓ eccl̓iaſticiet religioſi qͦrū vitā ad h̓ ordinata eſt. oīo ſe dare debet ad vitamhanc potiꝰ qͣꝫ ad alia Sil̓it̓ ⁊ clerici p̄cipue qͦqꝫ theologi. aut certeeoꝝ ſciētia nō iā eis auxiliabit̉ ſꝫinde inflabūt̉. efficiunt̉qꝫ vani vacui ⁊ ſuꝑbi. Pꝫ ꝑ ſil̓e exᵐ ad oculūErit in regis curia ẜuitor qͥdā coqͦne cui rex talē dabit gr̄aꝫ vtpoteface̓ eūdē volēs ſuū camerariū. qꝛiudicat ip̄m ad hͦ ſufficiētē ⁊ ſic placet ſibi Nulli dubiū ꝙ ſi p̄dc̄s famulꝰ hͦ refutat cā ſue pigricie autꝓpt̓ fictiōeꝫ cordis a ingluuiē ſeuguloſitatē dicens ſe malle ꝑmanēꝯtinue in coqͥna in officio ſcꝫ ſordido pͥori. ip̄e vtiqꝫ erit criminabilis ⁊ rep̄hēſibil̓ Sil̓it̓ qͥ p̄t famulari deo in ſtatu excellenti erit dānabil̓ ſi ſe occupare ſꝑ voluerit in minoribus: nec excuſabitur humilitate ſed imputabitur cordis ſuifictioni aut tepiditati Nec dico qͦndeficiūt ⁊ errāt qͥ in ꝯtēplationeſua nimis volūt inqͦrere Sūme eītalibꝰ neceſſaria humilitas eſt. q̄