Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LVIr
Einzelbild herunterladen
 

ad ſorores

Ipi

agere In eccl̓ia eniꝫ oꝑtet ſe alijsꝯformae̓ Sb̓dit enī ſn̄ialit̓ ꝙ ei videtur modꝰ iſte bonꝰ eē ⁊ ꝓficuꝰꝙ ſe qͥs rectū teneat ſuprā brachium ſiniſtrū inclinādo. Credo bn̄ hͦip̄m exꝑiētia accepiſſe Scio etaliū cui nulla diſpoſitio ⁊ corꝑisordinatio maius p̄ſtat auxiliū. ſic̄ſedēdo inclinatꝰ ſupra dorſū ⁊ qͣſiiaceat/ vultū verſū tenēs ad celumaūt terrā Aliqͥbꝰ placꝫ ire ⁊ redire qd̓ int̓dū p̄t eē ꝓficuū ꝓ recreatione aliqͣntulā Sed ꝯtinue ⁊ſepē hͦ age̓ puto qͥeti aīe nō modicū fore impedimētū. q̄ tn̄ qͥes ſuꝑoīa debꝫ inqͥri ad ꝑtingēdū ad hͦde qͦ nr̄a ē locutio Nec fruſtra dicit ariſtꝭ. anima ſedēdo ⁊ qͥeſcēdoſapiens efficit̉ Sed ex qͦ aliqͥ ſpūshn̄t ita leues ⁊ mobiles ac ita admūdialia oꝑa inclinatos ꝙ eis eſſet ꝑuꝰ infernꝰ eē ſine ſocietate vl̓ ſein loco vno fixos ꝯtinē qͣꝫuis etiābn̄ ad modicū tēpꝰ. ideo huiuſmodi modicū vel nihil ꝓficiūt ad vitā ꝯtēplatiuā. imo ip̄is eſt meliuseā dimittē ⁊ ſe trade̓ actiue. niſi tāles ꝯditiōes ꝑ violētiā ꝯſuetudinis poſſent qn̄qꝫ deuince̓ Nihil ēenī qd̓ ꝑ labore et diligētiam nonpoſſit ſuꝑari. Sūt et alij qui ſtatim tetātur blaſphemijs ⁊ alijs vicijs ita horribilit̓ ꝙ vix ſuſtinē valent. exinde incidētes interdum infreneſim aūt extra bonā fidē. efficiūtur qͣꝫ etiā melācolici triſtes ⁊iracūdi. oīaqꝫ ipſis diſplicent Agnoſcūtqꝫ tales ꝑ exꝑientiā ꝙ eis

ſit multo meliꝰ eē in ſocietate ⁊ labore exteriori. qꝛ tūc talia non cogitāt q̄ eos ſic turbare poſſēt Etiſti ſil̓it̓ nō valēt ad ꝯtēplatiōeꝫ niſi ex gr̄a ſpēali. vel ſaltē ip̄a eſt eisduriſſima ⁊ ꝑiculoſiſſima Sūtitē alij aut ꝑ naturā vl̓ gr̄aꝫ aut ꝑiſta ambo ſil̓ amātes ſolitudinemſolicitiqꝫ de ſua ſalute. deūderantes agnoſcere deū ac ſpūalia iſtaad amare Nō hn̄t etiā nimis fortes vehemētes qꝫ carnales motꝰqͦs vince̓ nō valerēt Iſti habilesſūt ad tradēdū ſe vite ꝯtēplatiue⁊ ſpēalit̓ hn̄tes cor dulce ac tenerū ad deuotiōeꝫ flexibile Difficile eſt enim cor durū ad bonū pertinge̓ qd̓ male habebit in nouiſſimo Et accidit ꝑtinge̓ aliquē paulatim aſcēdēdo ab actiua vita vſqꝫ ad gradū ſūmuꝫ ꝯtēplatiue. qͥtn̄ poſtea. reuertet̉ deſcēdetqꝫ adactiuā. Quod ꝯtingere p̄t in caſibus duobꝰ. vel ꝑ negligētiā ⁊ fictionē. aut certe ꝑ abūdātiā virtutis. tali mō ꝙ pro ſuo libitu vtat̉vna vita ſine alteriꝰ impedimētoUel ẜm ſuū officiū. ⁊ ſtatū talemhr̄e decet p̄latos. ſic ꝙ ſint vite cōtēplatiue ita ꝑfecti ⁊ in tali radicatiꝙ deſcendere poſſint ad actiuam non tamē deſerēdo omninoꝯtemplatiuam Quemadmodumangeli ad noſtram cuſtodiam deputati hic inferius contemplantur ſemper videntes faciē dei patris qui in celis eſt