Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

5a lallis

pitatio facilior inuenit̉ et regi difficilior. Amplius hanc obedientiā inter ceteras vident̉ erraſſe begardiet begarde ob induſtriā dilectioneꝫnōie deuotionis palliatā. Argumē huiꝰ rei eſt in quodā libello incredibili pene ſubtilitate ab vna feīaꝯpoſito que maria de valētianasdicebat̉. hec agit de p̄rogatiua eteminētia dilectionis diuine ad quāſiqͥs deuenerit fit ẜm ab omni lege preceptoꝝ ſolutꝰ. adducens proſe illud ab apl̓o ſūptū. Caritatē habe et fac qd̓ vis. Recolitis opinorvt apud Uirgiliū in bucolicꝭ. queſitiue ponit̉. An qui amant ſibi ſōniafingūt Et certe res ſic ſe hꝫ. qm̄ amor inter oēs aīe paſſiones magispenetratiuꝰ et alienatiuꝰ. et ſi veruseſt caſtꝰ et ſanctꝰⁱ iuuat incogitabilit̓ad ꝯgnoſcendū celeſtia. Si ꝟo autvanꝰ ſit erroneꝰ aūt libidinoſus varias ſibi format illuſiōes ita vt credat vide̓ ſeu cogitare ꝓrſus ignorat. Exꝑimentuꝫ huiꝰ rei in amorehereos ꝯſpicimꝰ. Etem̄ ſi p̄dc̄a maria viatoribꝰ vtiqꝫ ligatꝭ. adceptoꝝ d̓inoꝝ impletionē ſꝫ ſtatubtoꝝ dilectionē quā ſcribebat applicaſſet vix altius quicqͣꝫ de d̓inafruitione quo ad aliqͣ dici potueratſed fallebat ſua tumiditas animitāte paſſioni dilectōis immixta. Putabat igit̉ ſe frui deo dum vigebathec paſſio fortis circa deū in eiꝰ animo quantūcūqꝫ a diuinis p̄ceptislonge eſſet. Accepi a narrante qͦdācarthuſienſi. ſe ab vno magno viro

audiuiſſe. ſꝫ in ſtultꝰ erat pcc̄mmortale ſꝑ corrūpebat charita nec impediebat dilectōeꝫ dei ſuꝑoīa imo ad gr̄as agendū et d̓inaꝫāmirandū laudandū ꝯcupiſcendūnōnunqͣꝫ inflāmabat. exēplū dabatde fornicatōis dilectione. Errabatvtiqꝫ delirꝰ ille ſic fantaſiabat̉motū oēꝫ amoris paſſionalē vel excōſuetudine vel aliunde genitū. itadeū vocabat caritatē gaudetſuꝑ iniqͦtate et deo inobediētiāp̄cepti cuiꝰuis nequāqͣꝫ imicat̉. Noui hōieꝫ ex deuotōe et ſapīa plane laudabili cuiuſdā ꝟginis religioſe amiciciā eiꝰ in dn̄o familiarē amplexatꝰ. deerat pͥmo fotꝰ oīs carnalitatis. tandē paulatiꝫ ex ꝯuictu crebro accreuit amor ſꝫ penitus indn̄o vſqꝫādeo vt ab ea viſitandaaut recogitāda ſibi ab ea vix diuelli valeret. Nihil tn̄ tūc carnale. nihil ſubdolū nihil fraudis diaboliceſuſpicabat̉ donec aliqn̄ diſcedendūfuit longiꝰ ab ea. ſenſit ille vir tuncpͥmū qꝛ pura et om̄ino ſinceracaſta fuerat hec dilectio. et magno malo niſi deꝰ ꝓpiciꝰ auertiſſetapproximabat Oīs qͥppe vehemētiaeſt ad virtutē ꝑiculoſiſſima comesvt ad dilectionē. ad zelū. ad correctionē et ſil̓es. Ueriſſime ꝓpte̓a qui enūciauit dixit male cūcta miniſtrat īpetꝰ. hec demū fraus apd̓illos frequēs eſt in cultū aūt dilectiōe ꝓximoꝝ decorē corꝑis. florēetatis. aut diuitias aut alias fortune dotes attēdūt. Ac inde vehemē-

g Z