examinationeTractatus de
Tractatus diſecum aſſumere pro plebis erudition ⁊ fidei concilio ſufficienter inſacris litteris eruditos. Hoc tamen obſeruato ꝙ dignus eſt mercenarius mercede ſua cōtra illosqui precijs ⁊ magnis penſionibꝰconducunt procuratores ⁊ aduocatos vel ſolicitatores cauſarumprophanarū. theologos ꝟo vixvel gratis dignantur aſſumere.Adeo terram ſapit animalis homo. adeo querit non que dei ſuntſed ſua. nec cam ſua frequenter exabuſu. Iungatur huic conſiderationſ cum ſua declaratione duplexveritas. Prim. aſtaret ꝙ aliquisſimplex non auctorizatus. eſſettam excellenter in ſacris litteriscruditus ꝙ plus eſſet credendumin caſu doctrinali ſue aſſertioni. qͣꝫpape declarationi. Conſtat enimplus eſſe credendū euangelio. qͣꝫpape. Si doceat igitur talis eriditus veritatem aliquam in euangelio ꝯtineri. vbi ⁊ papa neſciretvel vltro erraret patet cuius preferendum fit iudicium ¶ Alteraveritas. Talis eruditus deberetin caſu ſi ⁊ dum celebraretur generale concilium. cui ⁊ ipſe preſenseſſet illi ſe opponere ſi ſentiret maiorem partem ad oppoſitum euangelij malicia vel ignorantia declinare. Exemplum beatiſſimus dedit hilarius. Inde qͣꝫuis ab inicio militantis eccleſie que componebatur ex apoſtolis ⁊ immediatis ſucceſſoribus nouiter ⁊ certitu
dinaliter a xp̄o doctis. de multisque non ſunt ſcripta plus eſſet credendum auctoritati talis eccleſie.qͣꝫ euangelio cuicunqꝫ priuſqͣꝫ eētab ea receptum vel auctorizatumNihilominꝰ poſt approbationem⁊ auctorizationem quatiuor euāgeliorum per dictam eccleſiā pluseſſet credendum euangelio qͣꝫ alteri cuicūqꝫ humane auctoritatiNōdicitur qꝫ totius eccleſie. quoniailla eſt auctoritas dei ⁊ cuangelijNec pōt errare in fide lege ſtate.Sexta conſideratioZaminator huiuſmōi doctrinarum. Eſt omnis habens diſcretionē ſpirituūqͣꝫtum hoc donum ſpiritus ſancꝰin eo vult extendi. Deducitur exterminis quoniam ſpiritus ſanctꝰin manifeſtatiōe veritatis intimanec fallere nec falli poteſt. quēadmodum theologi fundant ꝙ necfidei nec ſenſui litterali ſcriptureſubeſſe poteſt falſum. Alioquin nihil aucͣtoritatis ad credendum nihil roboris ad perſuadendū ſibiſubſiſteret. Eſt autem ſenſus litteralis non ſolū gra̓maticalis ſednec ſtricte logicalis. Uerum illequem ſpiritus ſanctus principalit̓intendebat. qui ex circumſtantislittere cum cauſis dicendi ⁊ modis exponendi magis patet. Inde generaliter in parsholicis locutionibus ſenſus litteralis ē nōqui per verba ſed per res ⁊ facta