poctrinarum
cultate h̓ ⁊ vbiqꝫ terrarū. In nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpiritꝰ ſancti.Amen. Ex hoc abſqꝫ vlteriori deductione ſumitur duplex veritas.Prima ꝙ doctores theologici nōſunt arcendi ſine cauſa rationabili ab exercitio predictorum actuum. quoniam papalis auctoritaslicentiam confert eis. non ita tamen quin dioceſani ſeu locorumordinarij poſſūt obſiſtere vel nonconſentire pro rationabili voluntate. Exemplum de poteſtate ſacerdotali que equalis eſt in quolibet quo ad corpus xp̄i verumſed diuerſificatur quo ad myſticūquod iuriſdictionis reſpicit poteſtatem. Exemplum in magiſtrisin artibus qui non legunt ſemperartes vbi volunt. niſi ſcolaſticorūconſenſus habeatur. At ꝟo ſumit̉ex hac declaratione veritas altera. Ꝙ doctores theologici nō obligantur preciſe ex poteſtate ſibitradita predictos actus legendipredicandi ⁊cͣ. paſſim exercere. Secus de prelatis ordinarijs quoꝝofficio paſtorali annexum. eſt debitum vel obligatio predicādi ⁊cͣ.ſubdito ſibi gregi ſicut iūgit apoſtolus hec duo paſtores ⁊ doctores ꝙ ratio manifeſta conuincit.Oportet enim quoſdā eē in ecclefia qui ſint ex officio inſtituti talesactus exercere. Alioquin non fuiſſet inſtituta perfecte contra illuddei perfecta ſunt opera. Non aūtſunt alij ſic obligati per officium.
qͣꝫ paſtores ſimul ⁊ doctores ⁊non ſoli doctores. Poſſent conſequenter inferri veritates multe ſalubres de neceſſitate ſtudij theologici niſi ſilentium breuitas indiceret. Dictū eſt preciſe ⁊ paſſim quoniam aliunde poteſt doctor theologus obligari predicare vel docere vel ſcripturas interp̄tari verbo vel ſcripto dum neceſſitas imminet. hereticos ⁊ hereſes repellēdi. aut quia videret̉ ingratus donis dei quemadmodū loquunturquerentes ſi ſacerdos non beneficiatꝰ poſſit ſine peccato ab omnicelebratione ceſſare. Additur tertia cauſa dum ſpecialiter mittiturper ordinarium ſuum quo caſu tenetur ſibi de ſuſtentatione ſua ſufficienter prouidere quā data iamcontrahit̉ obligatio quaſi paſtoralis in prefato doctore. Neqꝫ enitunc dicere poteſt in ſui velamenocij. Nemo me conduxit.Quinta conſideratioZaminator huiuſmōi doctrinarū eſt per modū doctrine quilibet in ſacris litteris ſufficienter eruditus. Deducitur hec conſideratio per illammaximā a ſapiente ⁊ philoſophopoſitam. Ꝙ eorum que quiſqꝫ nouit eſt iudex bonus. Iterum quianullis exiſtentibus quibus conferretur gradus licentie. quia velnollent recipere vel nemo conferret. Poſſent nihilominus prelati
e I