Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus

ſiſtit in duobꝰ actibꝰ. qui ſunt viſio fruitio. ſed addit obiectalis beatitudo eſt ipſe deus. Ponatur ergo poſſibile vel impoſſibile ſb̓trahēte ſe deo in rōe obiectali ꝙͣadmodū libere p̄t. maneant illi duo actus viſio et fruitio. nunqͥd dicetur iſte primꝰ beatus. etiā. nūc beatus formaliterintuitiue. Augetur amplius ſifideremꝰ oēm creaturam. ꝯꝑat̉ad deum in rōe veſtigij vel imaginis. tanqͣꝫ in rōe ſpeciei repreſētātis deum qͣꝫ per ānalogiam. ſednon minꝰ qͣꝫ radius. qͣꝫ lumen ſolꝯꝑetur ad ſolem licet non ſit eiuſdem ſb̓e cuꝫ ſole Vides igiturcreaturas. et intelligens .i. intꝰ legens habitudines hmōi imaginis et veſtigij in triplici gene̓ cauſe efficientis formalis exēplātis.et finis. nedum intelliget inuiſibilia dei per ea que facta ſūt. iuxtaverbum ſapientis et apl̓i. ſed habebit notitiam intuitiuam de d̓onon minus immediatam et ꝓpriāqͣꝫ habeat oculus de ſuo obiectoputa de ſole per lumen ſuū viſo.Hoc nullus videtur conceſſiſſe. imo damnatus eſt articulꝰ. deus hic immediate per eſſentiamvideatur. Et ſi non immediate. ergo nec intuitiue. Addamusad difficultatem et contra articulumᶜ quia exiſtente homine inproſpectu dicimus homo videtur. conſtat tamen oculuscorporalis non attingit ad ſub-

ſtantiam hominis ſicut nec aliꝰquiuis ſenſus Oportꝫ ergo referatur ad viſiōem intellectꝰ viſioſubſtantie hominis vel eſſētie ſueAc ꝓinde ponunt aliqui obiectum intellectus naturaliter.et pro ſtatu pn̄ti eſt quidditas rerum natur aliū. habita per abſtractionem intelligentie vel intellectꝰagentis ex fantaſmatibꝰ. Nūqͥdergo agentis hec intellectualiscognitio dicet̉ intuitiua? Procedamꝰ vltra. ſi requirit̉ et ſufficit talis abſtractio hic nos nonplus cognoſcimꝰ ſubſtantias ſeuquidditates rerū. materialiū qͣꝫdei quidditatem. nec plꝰ aīam noſtram qͣꝫ angelicam naturā. imobreuiter nihil intelligimꝰ intuitiueet exꝑimental̓r de rebꝰ niſi ſola accidentia. nec intellectū vt intellectꝰ eſt. ſed ꝓut influit in ſenſexteriores. per ſe vel vires ꝓprias. ſi ponunt̉ ſubſtātial̓r ab eo diſtincte Sꝫ neqꝫ poterit haberi cognitio ſimplex et īmediata et abſoluta cuiuſcūqꝫ differētie ſb̓alisimo nec differētijs accidētiū. qd̓ꝯcedit vnꝰ doctor Quid p̄tereaſi ꝯceſſerimꝰ Augͦ. poſſumꝰ hic habere cognitiōeꝫ ſincerāde rebus. niſi de luce diuina nunquid oportebit in om̄i cognitione veritatꝭ. preſertim ſincere cognoſcat̉ lux diuina ſaltim in ſuolūie ſicut ꝯgnoſcit̉ ſol in viſiōecorꝑali colore irradiatiōem lucis lūis ſol̓. et ita redibit deꝰ