VSMFoli

tione liberaſti mardocheū d̓ manu aman.⁊ſuſpenſus ē in patibulo qd̓ ꝑauerat mardocheo. In epl̓a monet apl̓s armari ꝯtradyabolū armatura dei dicens. Confortamini in dn̄o ⁊ in potentia ꝟtutis eiꝰ ⁊cͣ. q̄ ēad eph̓. vj. c. Et poſt. Qm̄ nō ē nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē ſed aduerſus ſpiritualia nequicie in celeſtibus īomnibꝰ ſumentes ſcutū fidei ⁊cͣ. Sꝫ qͥa etiam bn̄ armati nō pn̄t ꝑ ſe reſiſtere niſi deadiuuet ſequit̉. Dn̄e refugiū factus es nobis ⁊cͣ. qꝛ ſi laſſamur vel ſauciamur in hocbello nō eſt refugiū niſi ad ip̄m. Un̄ ſequitur in quibuſdā eccleſijs all̓a. Lauda anima mea dn̄m. Quia ꝟo ſauciati in hͦ bellonō ſanant̉ niſi a dn̄o ⁊ multi ab eo ſanant̉ideo in quibuſdā eccleſijs ſequit̉ euangeliū de ſanatione filij reguli Erat qͥdā regulus cꝰ filiꝰ infirmabat̉ ⁊cͣ. qd̓ ē Ioh̓. iiij. c.Per iſtū regulū intelligunt̉ reges .ſ. platiqͥ reges ſunt ⁊ dn̄t eſſe humiles. ⁊ ita ſuntreguli vn̄ exaudiunt̉. lꝫ habeant paruamfidē ꝓ ſanatiōe filioꝝ. Credebat em̄ iſte regulus ꝙ dn̄s poterat ſanare filiū ſuū. ſꝫ nōcredebat ꝙ eſſet deus. qꝛ credebat ꝙ nonpoſſet ſanare niſi pn̄s. Humilitas gͦ vald̓neceſſaria eſt p̄latis. Quia ꝟo ꝑ patientiam maxime vincit̉ dyabolus p̄ponit̉ ī oſfertorio iob in exemplū. Un̄ ī ſapīa. Melior eſt patiens viro forti ⁊ qͥ dn̄at̉ aīo ſuoexpugnatore vrbiū. Et incipit. Uir erat īterra hus noīe Iob ⁊cͣ. In verſibus autēhuiꝰ offertorij ſit ſepe verboꝝ repetitio. d̓quo dictū eſt ſub dn̄ica ſcd̓a poſt octauaꝫeph̓ie Sed qꝛ nihil valet patientia niſi homo ſperet dn̄o. Sequit̉ poſtcōmunio. Inſalutare tuū anima mea ſperauit ⁊cͣ. quiaſpes patientiā oꝑatur.¶ De dn̄ica viceſimaſecunda.MIctū eſt quodd nullus pōt intereſſe eternis nuptijs niſi habeat veſtē nuptialēq̄ eſt charitas. ⁊ ideo in hac viceſimaſecūda dn̄ica monemur ⁊ inuitamur ad habēdam charitatē nō vt tantū bn̄ faciamꝰ ꝓximo. ſed etiā dimittamus iniurias nobiſab eo factas. Un̄ ī quibuſdā eccleſijs euā-

geliū eſt de ſeruo qͥ debebat decēmilia talenta cū quo poſuit dn̄s rōnem ⁊ ille dixitPatientiā habe in me ⁊ oīa reddā tibi. etmiſertus dn̄s eius dimiſit eū ⁊ debitū dimiſit ei ⁊cͣ. ⁊ incipit. Simile eſt regnū celorū homini regi qͥ voluit rōnem ponere cūſeruis ſuis. qd̓ eſt math̓. xviij. c. Siquidēin die iudicij ponet dn̄s rōnem nobiſcum⁊ nullus poterit computare cū eo. qꝛ d̓ tēpore quō reddet hō rationē qd̓ tam bonūeſt ꝙ in quolibet momento eius pōt hō filius dei. Et ideo incipit introitus. Si iniquitates obſeruaueris dn̄e dn̄e quis ſuſtinebit. q. d. nullꝰ. Et hoc eſt Patientiā habe in me. Et ſequit̉ ꝟſus. De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e ⁊cͣ. In epl̓a. Confidimꝰ ⁊cͣad phil̓. c. j. inuitat nos apl̓s ad ꝑfectā caritatē vt dimittamus fratri vt deus dimittat nobis. qꝛ ſicut habet̉ in fine euangelij.Sic ⁊ pater meus celeſtis faciet vob̓ ſi nōremiſeritis vnuſquiſqꝫ fratri ſuo d̓ cordibus veſtris. Dicit igit̉ apl̓s in epl̓a. Fratres ꝯfidimus .i. ꝯfidentiā talē habemus.Et poſtea ſequit̉. Obſecro aūt vos vt caritas veſtra magis ac magis abūdet vt ſitis ſinceres ⁊ ſine offenſa. Et tunc eſt vnitas in eccleſia qn̄ nō offendimus ꝓpter iniurias ſed dimittimꝰ. Un̄ ſequit̉ rn̄ſoriuꝫEcce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitare fratreſin vnū. Sed qm̄ illos qͥ iraſcunt̉ ẜuat dominus ꝑ charitatē dū penitent. ideo ſeqͥt̉all̓a. Qui ſanat cōtritos corde ⁊ alligat cōtritiones eoꝝ. In p̄miſſo ꝟo euāgelio mouemur ad ꝑfectam charitatē vt caute ambulemus ad nuptias cū veſte nuptiali. Etqꝛ ꝑfecta charitas nō tantū impēdit beneficia ⁊ dimittit iniurias. ſꝫ etiam orat ꝓ inimicis. ideo ſequit̉ in offertorio. or̄o heſterad aſſuerū regeꝫ qui interp̄tat̉ beatitudo.id eſt ad xp̄m ⁊ incipit. Recordare dn̄e ⁊cͣheſter. xiiij. c. in quo offertorio rogat ꝓ reconciliatione pctōꝝ. Et qꝛ de hac reconciliatione gaudent angeli. ſequit̉ in quibuſdam eccleſijs poſtcōmunio. Dico vob̓ ⁊cͣLuce. xv. ca.¶ De dn̄ica viceſimatertia.ribus dn̄iCVLcis vltimis .ſ. xxiij. xxiiij. ⁊ .xxv

ii 4