¶ Aſcenſus ad dilectionē ꝓximi: et cōtraCa. lx.inuidiam.Scenſus contra īuidiā ſūt/ ꝓfectuſ ⁊ graddilectionis ꝓximi. Quoꝝ primꝰ ē nullumodire: nulli malū cuꝑe: nulliꝰ velle bonū im-pedire: in neceſſitate ꝓximo auxilium ſubuentionisnō ſb̓trahere: et breuiter vt nulli faciat vl̓ cupiat malū cū voluntatis conſenſu: et bonū ꝓximo optet ⁊ faciat ſicut ſibi velle deberet ſi indigeret̉. Caritas aūtſicut ſuꝑius dictū eſt/ ad quā maxime ꝑ dilectiōeꝫ ꝓximi aſcendit̉/ ip̄a ē finis aſcenſionū. Un̄ ſicut caritati dei et ꝓximi nihil eſt p̄ponendū/ ita inuidie nihil ēpoſtponendū. An̄ oīa igit̉ vnionē et pacē debemusretinere/ in qͦ ē vinculū ꝑfectionis. Nihilqꝫ ē aliud inquo ſancti angeli tātū delectāt̉: nihil in qͦ tā exp̄ſſe ſi-militudinē celeſtis hieruſalē rep̄ſentamꝰ/ qͣꝫ ſi caritatē et vnionē cordiū ſeruemꝰ: idē oēs dicentes: idē ſētientes: cauentes ledere conſcientias alioꝝ ſcādaloſingularitate/ vel nouitatū/ vel diſſuetudinū p̄ſumptione. Un̄ hoc mādatū xp̄s totiens receſſurus a no-bis replicauit/ vt artius īprimeret. In hoc inqͥt cog-noſcent oēs ꝙ mei eſtis diſcipuli: ſi dilectiōꝫ habueritis ad inuicem. Itaqꝫ maxīe expugnemꝰ hoc viti-um qd̓ ꝓprie demonibꝰ aſcribit̉. Inuidia enī diaboli intrauit mors in orbē terraꝝ/ ſequūt̉ eū qͥ ſūt exꝑte eiꝰ ¶ Eſt aūt ſūmū remediū inuidie nihil amareeoꝝ q̄ mūdꝰ amat/ honoreſ diuitias/ voluptateſ. Inqͣntū nos aliqd̓ t̓renū diligimus: intātū ſi ꝑ aliquemab eo īpedimur/ ad inuidiam cōcitamur. Nota tn̄ ꝙmotꝰ diſplicentie ſuꝑ bono alterius non ſemꝑ dicit̉