mouet/ ⁊ tardius relinquit. Filie eiꝰ ſūt rixa/ tumormentis/ cōtumelia/ clamor/ indignatio/ blaſphemiaItaqꝫ in hoc pͥmo gradu cōſtituti repͥmamꝰ nos/ vtdū motus iracundie ſentimuſ nō foras erūpamus.Ut autē hoc melius facere poſſimus continue anteꝑtractare debemus ea contraria que nobis poſſuntcontingere/ et fore occaſio iracundie/ vt anteqͣꝫ veni-ant ſimus ſcuto patientie premuniti. ¶¶ Item ad hocvalet cum labore reprimere/ et accenſam flammaminterius ſuffocare. Item ꝙ homo vertat ſe ad alianegocia/ vt cōmotionis ſue obliuiſcatur. Item ma-gnum remedium eſſet ſi homo adeo eſſet composſui ꝙ poſſet admittere conſilium cogitando qͣꝫ multa mala ſequantur iram. ¶ Etiam conſcientiaꝫ leditpuritatem mētis turbat: ſpm̄ ſctm̄ de corde fugat: ꝓximum ſcandalizat: famā cōfūdit. Itē cōpūctio ē venenū ire. Climacꝰ. Quēadmodū aqua extinguit ignem/ ita veracis luctꝰ lachrymarū ꝓfluuiū naturaꝫhabet occidere/ ⁊ extīguere oēm flāmā furoris. Itēintēta meditatio mortis refrenat iracundiā. ¶ Hisaūt et hmōi exercitijs hō ꝓficit/ donec ẜm gradummititatis vel patientie attingat: qui eſt: cum homoex vſu et conſuetudine ſuſtinendi contraria/ et refre-nandt impatientiam/ didicit iam non terreri vel tur-bari aduerſis: ſed quaſi in loco munito inconcuſſuscircumſtantes aduerſarios intuet̉.¶ Tertius autem aſcenſus eſt gaudere intribulationibus: gloriari cum aſſunt et de-ſiderare cum deſint.