apoſtoloꝝ princeps a ſe expulit pͦ formidine ei nonaudens propinquare dicēs. Exi a me domine quiahomo peccator ſum. Ip̄m quē ſumpturus accedisadorant dn̄ationes: tremunt poteſtates. ¶ Ip̄e iſtequem ſumis erit iudex tuus et eius tribunali iudicā-dus aſtabis. Ip̄e eſt in cuius manus anima tua hīcegreſſa deueniet ab eo prout meruit receptura. Ui-de igitur quāta reuerentia debeas accedere. Attēdeꝙ nihil tantū deū offendit quantū temeritas p̄ſum-ptuoſa et irreuerentia inuerecunda. Cogita deindetu quis es. Certe homo tepidus/ negligens/ vitioſReduc ad memoriam qualis ſis ex tribus examinationibus premiſſis. ¶ Cogita deinde ꝙ qͣꝫuis milleannis te preparaueris/ nullatenus ſufficeres ad cō-dignaꝫ ſacramenti huius ſumptionem: etiam ſi om-nium ſanctorum meritis gauderes/ et angelorum ethominum puritate floreres. Quomodo igitur au-des accedere ſine timore/ ſine reuerentia: qui vix admodicum tempus te in corde diſponis preparare.Time ne dicatur: Ecce tradentis manus/ mecum ēin menſa: ſi videlicet ẜm Bernardū ſuſceptum chriſtum tradis vitijs ſuperbie: inuidie: ⁊ ſic d̓ ſingulis.Time indigne ſuſcipere ne iudicium tibi manduceset bibas. Non tamen ſit hic timor tantus vt deſide-rium penitus excludat et deuotionem tollat. Nampanis iſte: ẜm Auguſtinum: querit eſuriem homīsinterioris. ¶ Un̄ neceſſe eſt te etiā habere deſideriūet amorē ¶ Multis aūt modis poterꝭ deſideriū tuūinflāmare erga huiꝰ reuerendi ſacramēti ſūptiōem.