litus retinēs qͥcqͥd illi virtutū affectui cōtrariū fue-rit: nō ſolū nō corde recipit: verū etiā ſūmo deteſtat̉horrore. Iſte ē qui oꝑat̉ bonū ꝓpter bonū: boni de-lectatus affectu. Nā qͥ ſuperata īpugnatiōe vitiorūpacis iam ſecuritate ꝑfruit̉/ et trāſit in ipſiꝰ virtutisaffectum: iugem ſtatum illius boni cuiꝰ iaꝫ totus ēretētabit: qꝛ dāno ītime puritatis nihil credit eē dā-noſius. Nec enī carius ac p̄cioſius qͥcqͣꝫ p̄ſenti iudi-cat puritati/ cui pena grauis ē vel virtutuꝫ ꝑnitioſatrāſgreſſio. Huic nec reuerentia hūane p̄ſentie qͥcqͣadijciet honeſtatꝭ/ nec minuit ſolitudo: ſꝫ vbiqꝫ ſecūſꝑqꝫ circūferens arbitrū nō ſolū actuū: ſꝫ etiā cogi-tationū ſuaꝝ cōſcientiā: nullā mentis recipit īpuri-tatē. ¶ Scd̓m ē ꝙ ſicut affectus virtutū ē in eo ha-bituatus mō p̄dicto/ ita affectꝰ ſit deo ꝑ ardētē amorem vnitus/ et ad diuine voluntatis bn̄placitū ſemꝑex feruore paratus et in diuina ſpeculatiōe erectus.Siquidē ei adheret ꝑ feruidū amorē et ad eius intuitū oē perhorret vitiū et peccatū: eius amore et in-tuitu zelo ſꝑ eſt accenſus. veritatē vbiqꝫ zelat: feruetſapientie ſtudijs: huic amica ſanctitas vite et morūdiſciplina: cuiuſ mores erubeſcūt iactātiā: abhorre̓tdetractiōꝫ/ inuidiā neſciūt: ſuꝑbiā deteſtāt̉/ oēm humanā gloriā nō ſolū fugiūt/ ſꝫ ⁊ faſtidiūt et ꝯtēpnūt:oēm in ſe carnis et cordis īpuritateꝫ vehemētiſſimeabomināt̉ ⁊ ꝑſequūt̉: oē deniqꝫ tāqͣꝫ naturalit̓ et qd̓malū ē reſpuūt/ ⁊ qd̓ bonū ē amplectūt̉. Hic ē mospinguis in quē qui aſcenderit ingrediens et egredi-ens paſcua inueniet. Ingrediens intus in vi concu-piſcibili inueniet gaudiū ī ſpiritu ſancto/ longanimi