ris eſt inueteratā cōſuetudinē priorē vincere: inordinatā affectionē et inclinatiōeꝫ ad inferiora deſerereīmunditiā ⁊ īpuritatē et affectionē ꝯͣctā expurgare:appetitū gule extīguere: luxuriā depͥmere: irā ſuffo-care: ſuꝑbiā debellare/ et ſic de alijs affectionibꝰ vicioſis/ que oīa ſpectāt ad purgatiōeꝫ timoris. Sꝫ ad-huc ml̓toplus laborioſū vel ſaltē altior gradus ē deinde totā aīam ⁊ affectiōes quātū ad hūc gradū ꝑtinet ad celeſtia erigere/ ⁊ ꝑ ſpem in celeſtibus habitare. Ecce quanta et qͣꝫ magna ſit inter aſcenſionem etaſcenſionem aſcenſio/ inter timorem et ſpem quan-tum ad p̄ſentem cōſiderationem diſtantia aſcenſuset labor ꝑueniendi. Sꝫ qui hucuſqꝫ bene ꝓfecerit iāvicinius puritati et caritati ꝓpinquat: lꝫ adhuc ꝑ aliquos gradus eū aſcendere oporteat. Oportet enimꝙ longo et diuturno tꝑe in iſtis duobꝰ gradibꝰ timoris et ſpei aſcendendo ⁊ deſcēdendo ſe exerceat: affectiones noxias ſuꝑbiā irā gulaꝫ ⁊cͣ. conet̉ debellare:humilitatē: caſtitatē ceteraſqꝫ virtutes quodāmō innaturā trāſformādo. ¶ Sūt aūt duo in quibus ꝑfe-ctio iſtiꝰ tertij gradꝰ puritatis et caritatis cōſiſtit.Primū ꝙ hō iā induit affectū virtutū. et ip̄m qd̓ammō in naturā trāſformauit/ ita ꝙ virtutes operat̉ nōiam ex timore pene coactus: nō ex ſpe remuneratio-nis attractuſ/ ſꝫ ſolo bonitatis affectu indito delectatus/ et eodē affectu puritatis ⁊ caritatis ip̄am mali-ciā ⁊ īmundiciā ꝑhorreſcit amore/ videlicet ⁊ deſiderio virtutis interiꝰ habituato/ ⁊ in interiori delecta-tione virtutuꝫ: nec oꝑat̉ iam ip̄as virtutes reluctando oblectatiōibꝰ īmo ip̄aꝝ virtutū affectū medul-