p̄miſſum eſt pronitatem concupiſcentiaruꝫ ad infi-ma contraximuſ/ vt niſi eis continue reſiſtamꝰ/ ip̄aꝝimpetu cogimur deſcendere ad īferiora. Tu ꝟo nōſolum eis non reſtitiſti/ ſꝫ te eis inclinans cum ipſisdeſcendiſti/ ⁊ deſiderijs ⁊ affectionibus carnalibuset rebus mundanis adheſiſti. atqꝫ ꝓinde ſi qua in teremanſerat ad bonū inclinatio/ vl̓ donorum naturalium vel ſpiritualiū amiſiſti. Inſuper huiuſmodi rebus vilibus deſiderio et affectu inherens quodam-mō ipſis connaturalis et conformis factus es/ et itacontraxiſti quandam quaſi limoſitatem vel viſcoſi-tatē in concupiſcentijs et viribus qͣ quaſi glutinoſalubricitate inferius ligatus quodāmodo retineris: ⁊hec dicitur ꝓpria impuritas cordis. Sicuti enim inrebus naturalibus res dicunt̉ ⁊ efficiuntur impureeo ꝙ rebus vilioribus ſe admiſcentur. Nam aurumimmundū efficit̉ ſi argento/ et argentum ſi plumboadmiſcetur. Ita homo aīa tua rationalis que ē dig-nior omnibus temporalibus creaturis impuritateꝫet immundiciā contrahit ex hoc ꝙ rebus temporalibus ſubijcit̉ per amoreꝫ: et ex hͦ ꝙ huiuſmōi adheretper affectiōꝫ ⁊ ꝑ deſideria ip̄is affixa aſſueta ⁊ ꝯglu-tinata īmūda fit et īpura. Et ſiquidē affectu carnalirebus carnalibus adheſerit/ attrahit quandā limoſitateꝫ que carnalitas dicitur et vnde homo carnalisefficitur: ¶ Si vero affectu mundano adheſerit re-bus mundi et vanitatibus/ impuritas illa dicitur vanitas: ⁊ hō efficitur ſecularis. et ita diuina ſcripturadiſtīguit int̓ hoīes carnales et ſecl̓ares. ¶ Ecce cer-nis qͥd ſit īpuritas cordiſ d̓ qͣ ī ſcriptura legꝭ/ ⁊ forſitā